Bölüm 1

Kelimeler kifayetsiz kalıyordu, dilim tutuluyordu kendi aşkımı düşünürken. Sürekli kendime soruyorum? Sadece benmi sevebiliyorum? İçtenliğimle hissediyordum. Susuz kalmış bir çiçek gibi, kuruyup soluyordum. Acınası bir haldeydim, evet eminim. Oldukça üzülüyor, düşünceli karamsar bir tavırla yalnızca düşlerimde kayboluyor hayretler ediyordum. Aşkla ilgili düşünürken, diğer insanların bu derece tiksinç oluşuna şaşırıyorum. Ben aşkı dokunamadığım olarak bilirim, harika hislerimin içindeki bir melek olarak görürüm. İnanın bana cinsellik yoktur aklımda, sevişip hissetmek yoktur aşkımın esasında... Aşkı yatıştırıp hazzı arttırırken o mutlak niceliğini bastıranlardan şikayetçiyim, şikayetimin kime uğradığınıda bilmenizi isterim. Büyük hegamonyanın içinde biricik yazılarıma elbette. Evet evet yalnız bu cümlelere, duyguyla yazılan sözlerimin ardında yatan sır bu ya? Kimsesizlik, işte gerçek yalnızlık.