Mila sihirli bir ailede doğan, daha sihrini keşfedememiş biridir. Bir abisi, bir ablas olan biriymiş. Mila doğduğunda sihri yokmuş, anne ve babası " Belki büyüyünce keşfeder." diye düşünmüş ve Mila nın büyümesini beklemişler. Mila büyümüş 10 yaşına gelmiş, ama hala sihrini keşfedememiş. Artık herkes "Mila nın bir sihri yok diye düşünmeye başlamış, ama Mila derinlerde sihrinin olduğunu hissediyormuş.
Günlerden bir gün, Mila babasının gazetesini almış ve okumaya başlamış. Gazetenin bir sayfasında sihirli dağ diye bir yerden bahsediliyormuş. Mila merak edip okumaya devam etti, gazetede şöyle yazıyordu,
"Sihirli dağ bir kaç gün önce keşfedilmiş, esrarengiz bir dağ. Sihirli dağ insanlara sihir veriyor. "
Mila bundan çok etkilenip oraya gitmeye karar vermiş ve bunu ailesine anlatmış. Annesi
"Bu gerçek değildir" diye ona engel olmaya çalışırken, abisi
"Öyle bir yer yok Mila, Böyle şeylerle minik kafanı yorma." diye dalga geçerken Mila sinirlenip
"Öyle bir yer var, ben inanıyorum, bir gün size de kanıtlicam!" diyip odasına kapanır.
Odasında "Nasıl gideceğim?" diye düşünürken aklına bir anda bir fikir gelir.
"Neden akşam evden kaçmıyorum?" diye düşünür kendi kendine.
Akşam olur herkes uyur ve Mila evden kaçar, bir süre yürür. Sonra sesler gelir, ilk başta ne olduğunu anlayamaz ama sonra yakınlaştığını fark eder. Çok korkar. Karanlığın arasından mavi elbiseli, siyah, kısa saçlı bir kız belirir. Mila ilk başta korkar ama sonra insan olduğu için rahatlar. İkisi de içinden "Bu kim?" diye geçirir. Aynı anda "Sen kimsin?" derler ve şaşırırlar. Sonra gülerler, mavi elbiseli kız "Ben Isebel." der mila ya bakarak. Mila da
"Ben mila Memnun oldum."
"Ben de memnun oldum Mila."
"Nereye gidiyorsun?"
Sihirli dağ'a, sen?"
"Ben de."
"Beraber gidelim mi?"
"Olur."
Isabel Sırtındaki çantadan bir çadır alıp kurmaya başlar.
Mila yardım eder.
Beraber kurduktan sonra uyurlar.
Sabah olduğunda Mila nın Anne ve babası Mila nın olmadığını fark eder. Odasına giderler ve Yatağının üstüne bıraktığı notu okurlar. Annesi çok endişelenir ama ablası annesini sakinleştirir ve Mila yı beklemeye karar verirler. Mila ve Isabel uyanırlar, Mila nın çantasındaki yiyeceklerden yerken yola koyulurlar.
Yürürler ve yürürler, akşama doğru yorulurlar ve dinlenmeye karar verirler.
Güneş batmaya başlayacakken iki kız uluma sesleri duyar, çok korkarlar. Isabel
"Çok korkuyorum Mila, Bu ses nereden geliyor?"
"Bilmiyorum Isabel." diye konuşurlar.
Önlerinde bir kurt görürler ve ikisi de çok korkar. Kurt bir anda yere yığılır.
Arkasında da Mavi pantolonlu, Siyah tişörtlü, sarı, kısa saçlı bir erkek görürler. Kızlar rahatlar. Ama sonra şaşırırlar. "Neden bu ormanda bir insan var?" diye düşünürken önlerinde duran oğlan
"Merhaba hanımefendiler, ben Chase. Memnun oldum. Siz kimsiniz?"
"Ben Mila, bu da Isabel. Memnun olduk. Sen bu ormanda tek başına ne yapıyorsun?"
"Ben bir gezginim, yani en azından büyüyünce öyle olacağım, yeni keşfedilen dağ a gidiyorum."
"Biz de"
Hep beraber konuşa konuşa yürürler. Dağa varmalarına son 1 km kalmıştır. Akşam olunca çadır kurup uyumaya başlarlar. Gece Mila bir ses duyar, hemen uyanır, dışarı bakar. Bir sürü kurt görür. Diğerlerini de uyandırır. Hepsi çok korkar. Kurtlar onları kenara sıkıştırır, bir anda mila uçar. Isabel ve Chase çok şaşırır. Mila Isabel ve Chase i de alıp ormanın sonuna doğru götürür. Hepsi ağzı açık bir şekilde oturur.
Isabel
"Mila, sen... Uçtun mu?"
"Sanırım uçtum. Sonunda süper gücümü keşfettim." Isabel ve Chase çok şaşırır çünkü Mila nın çok nadir olan sihirli ailenin bir üyesi olduğunu bilmiyordu. Chase " Bu gece nerede uyuyacağız?" "Bilmiyorum." "Kurtlar gitmiştir, sizi oraya götüreyim." Mila Chase ve Isabel i çadır a götürür. Beraber Çadıra gidip uyurlar. Sabah olunca son 1 km lerini de giderler ve sonunda sihirli dağ a varırlar. Dağ çok küçük bir dağymış. Çocuklar çok şaşırmış. Dağ oyuncakmış. Çocuklar "Yanlış yere mi geldik*" demişler ama doğru yerdelermiş. Oyuncağın yanında bir not varmış, Mila almış ve okumuş.
"Sen, umarım buraya gelirken arkadaş edinmişsindir. Ve bu yolda istediğin güce sahip olmuşsundur." Mila çok şaşırmış, gerçekten de mektupta yazanlar olmuş. Hepsi beraber evlerine dönmüş. Artık üç ü çok yakın arkadaşlarmış.