Otobüse hızla bindim.
Telefonum ceketimin cebinde titriyordu.
Çalıştığım kafeye gidiyordum kahve yapmaya gidiyorum.
Pardon kendimi tanıtmadım.Ben Deniz.
En yakın ve tek arkadaşım olan İnci arıyordu. Ekrana baktım İncim yazısını görünce hemen telefonu açtım.
- Efendim İnci
- Nerdesin Deniz
- Otobüste sorun mu var
- Hızlı gelebilir misin
- Noldu İnci
- Biz sihirlerimiz için başvuruda bulunmuştuk ya bir okula ordan bizi almaya geldiler
- Nee ama eşyalarımız
- Eğer hızlı gelirsen bizi oraya götürebilirler hızlı ol
- Tamam geliyorum
- Bekliyorum
Aman tanrım bu ne şimdi. Hızlıca otobüsten inip kafeye koştum. İçeri girdiğim an şok oldum.
Bu bu Alev Al' dı . Tanıtıyım onlar en güçlü ekip başkanıydı. Bin başıydı ve ayrıca iki yakın arkadaşı vardı.Mert ve Burak.Ben şok oldum İnci de bana bakıyordu. Eşyalarımızı toplamaya gidelim diye atıldım hemen.
Anında soğuk sesi ile cevap verdi Alev :
Gidelim.
Ev sayılmayacak olan kaldığımız eve geldik.
Eşyaları topladık ve yola çıktık.
Okula giderken bindiğimiz araba ise efsaneydi çok güzeldi.
Arabadan indiğimizde okul değil saraya geldiğimi düşündüm çok güzeldi.
İçi ise ayrı güzeldi.
( Resim bulamadım)
İki tane çift kişilik yatak,pencerenin olduğu yerde boydan boya bir çalışma masası, köşede ise iki buçuk kişilik bir jakuzi vardı, bir giyinme odası, küçük yaklaşık dört metre bir mutfağı vardı,aşırı güzel bir de banyosu vardı.En çok şok olduğum konu odada internet olması ve resmen oda diziliydi.
İnci de çok sevindi akşam olanan kadar eşyaları yerleştirme ile ilgilendik.Yemek söyleyip yedik.İnci ile birbirimizde olan herşeyi biliyorduk o yüzden utanmıyorduk. Yani dıştaki hallerimizi bile. İnci jakuziye geçti ben de klimayı açıp uyumaya geçtim güzel oldu ya odamız.
Son
Umarım beğenirsiniz