Gerçekten sucmuydu kız çocuğu olmak erkekler çok mu üstündü bizden peki ya babamla annem annem hiç mi kız çocuğunun diye suclanmamisti bu suçlamanın bir kız çocuğunu ne kadar yaraladığı biliyorsa neden kendi kızına aynı şeyi yapıyordu
Yine lanet bir sabaha uyandım gözüme vuran güneş ışıkları yüzünden bir süre geri uyamadim,hafif kendime geldiğim sırada odamın dışından gelen gulme seslerini işittim.
Yataktan kalktım kendi banyoma gidip günlük rutinlerimi hallettim pijamalarini çıkardım dolabı açtım elime gelen ilk şeyi aldım ve üstüme gecirdim aynada kendime baktığımda düşündüm sadece neden böyle bir hayat yaşadığımı düşündüm.
Odamdan çıktım salona doğru ilerledigim sırada basım yere egikti,asla yüzünü bile görmek istemeyecegim insanlarla aynı yerde yasiyordum.
Salona geldiğimde aslında burda olmadiklarini gördüm sesler disaari bahçeden geliyordu,bahçeye doğru ilerledim kapının oraya gelince kafamı kaldırdım benim geldiğim fark ettikleri anda tüm sesler kesildi.
Hepsinin bana nefret dolu bakışlarına alışmıştım artık böyle sabahlarada alışmıştım.Hicbirsey demeden ordan ayrildim ben gittiğim gibi yeniden gülüş sesleri yayıldı etrafa sinirle odama gittim.
Üstümü degistirdim telefonumu çantamın rastgele bir yerine attım aynada nasıl olduğuma bakmadan direkt odamdan çıktım ve kendimi evden dışarı attım.Bana tek iyi gelen yere doğru koşmaya başladım.Kulakligimi taktım şarkıyı açtım.
Kubilay Karça-Seni kirmislar
Ne zaman gözlerimden isyan eder gibi akan gozyaslarimi fark etmedim,geldiğim sahil kenarında hiç kimse yoktu,zaten çoğu zamanda olmazdı,nadiren gelirlerdi insanlar buraya,ama burasi benim yaşama sebebim zaten buraninda en sevdiğim yanı buydu burayı on iki yaşında babamdan ilk sen kızsın ne işin var bu saatte dışarda adlı dayagimi yedikten sonra keşfettim.
Ben Sare Aktaş hayatı ailesi tarafından karaltilmis cocuklugunu yasiyamamis 20 yaşında olan bir kızım.Abim o hayatımı karartan insanların başında gelir.Alkan aktaş 23 yaşında ki su zamana kadar gözünden tek bir damla yaş düşmemiş bir dediği iki olmamış bir insan,bir erkek.Babam Hasan Alkaş beno hergun ezen her boku yiyen oğluna destek çıkan ve bana birşey olsa gıkını çıkarmayacak birisi.Annem Aynur Alkaş "baban haklı" "abin o senin sesini yükseltme ona" "temizliğini yap gözüme gözükme" hayatımı bunlarla gecirmemi sağlayan ve kızına evladına herne olursa olsun sadece köşede izleyen bir anne.Tek düşündüğüm bu hayatta sonum ne olucak ölümüm bu insanların elinden mi olucak yoksa kader karşıma birini mi cikarakacak?
