Aras, yeraltı şebekesinden son çıkış tüneline kendini atarak İstanbul'un serin, sisli ve yavaş yavaş aydınlanmaya başlayan sabahına adım attığında her şeyin temelli bittiğini zannetmişti, ancak cebindeki siyah veri sürücüsünün hâlâ kesintisiz bir şekilde sinyal vermeye devam etmesi, bu devasa siber savaşın henüz sadece bir başlangıç aşamasında olduğunu çok acı bir şekilde yüzüne vuruyordu.
Arkasında bıraktığı o karanlık ve ürkütücü labirent, siber dünyanın en büyük gizemini kısmen de olsa küresel ağa başarıyla sızdırmıştı, fakat gökyüzü yavaş yavaş gri bulutların kasvetinden sıyrılıp sabahsı bir kızıllığa bürünürken, devasa teknoloji şirketinin yöneticilerinin ellerindeki gizli yedek sunucularla birlikte hâlâ sessizce kaçmaya çalıştıkları gerçeği anlık istihbarat ekranlarına düşüyordu.
Elindeki boşalan o gizemli siyah veri sürücüsünü montunun cebine atarken telefonunun ekranına ardı ardına düşen şifreli ve acil kodlu bildirimler, Project Echo projesinin sadece önemsiz bir deneme tahtasından ibaret olduğunu ve asıl büyük küresel tehdidin hâlâ yeraltındaki merkezi ana bilgisayarlarda kusursuz bir şekilde çalışmaya devam ettiğini açıkça gözler önüne seriyordu.
Şehrin kalabalık caddelerinin arasında hiçbir şekilde dikkat çekmeden kararlı adımlarla yürürken yüzündeki o erken zafer tebessümü yerini tamamen sert bir odaklanmaya ve sarsılmaz bir kararlılığa bırakmıştı, çünkü adaletin kendi dijital yolunu henüz tam olarak bulamadığını biliyordu ve babasının kutsal mirasını korumak adına 40. bölüme kadar soluksuz bir şekilde sürecek olan asıl büyük hesaplaşma şimdi resmen başlıyordu.