Üniversiteye başlayalı tam 5 ay olmuştu. Eda çok mutluydu, yurtda kaldığı için çok güzel arkadaşlıklar edinmişti hayatı istediği şekilde hatta daha güzel ilerliyordu.
Havalar yavaştan ısınmaya başlamıştı ve okul bir kamp düzenledi. Eda da arkadaşları ile birlikte kampa gittiler. Oyunlar oynandı,meşaleler yakıldı, mangal yapıldı derken akşam oldu. Akşam saat 8 sularında Eda yediği yemekleri hazm etmek için kamp alanının hemen yakınında olan şelaleye doğru yürüyüşe çıktı. Vardığında suyun sesine ve ormanın sessizliğine büyülendi ve bir kayanın üstüne oturarak taşlara çarpa çarpa düşen suyu sanki bir senet eseriymis gibi izlemeye başladı. Sessizliğine ortasında gölün diğer tarafında suya bişey girdiğini belli eden bir ses geldi. Eda çok korkmuş olsada merakına yenik düşüp gole yaklaştı ve bir anda Edanin dibinden bişey onu suya çekti.
Eda gözünü açtığında tepesinde dikilen yarı çıplak, kaslı, uzun boylu bir erkek gördü. Bir anda korkudan yerinde fırladı ve " Sen kimsin" diye bagiracakti ki boğazındaki dehşet verici acı müsade etmedi. Eda su yutmuştu. Çocuk Edanin kendine geldiğini farkedince ona yaklaştı ve "Benden sana tavsiye yüzmeyi bilmiyorsan süt yakın yerlerde dolaşma. Sonra ayağın kayar düşersin bu sefer seni kurtaracak bir kişi olmayabilir " dedi, ve yavaşça yerinden kalkıp üstüne siyah bir tişört geçirdi. Geri Edaya dönüp onu kaldırınca Edada " Ben düşmedim bişey beni aşağıdan çekti, Ayrıca yüzmeyi de biliyorum " dedi. Çocuk Edaya döndü ve
-Sesin çıkmaya başladığında göre iyisin. Hadi kampa dönelim .
- Sen benim kampta kaldığımı nerden biliyorsun?
- Bende ordayım gündüz gördüm seni.
- Sana niye guveneyim?
- Sen bilirsin kamlak istiyorsan kal ama dikkat et yine düşme.
- Ben düşmedim bişey beni çekti diyorum niye inanmıyorsun.
- İnan ne sen nede nasıl düştüğünü hiç umrumda değil.
... dedi ve arkasına bile bakmadan yürümeye başladı...