Seviyormuş Oysa

Hepimiz küçük yaşlardan başlarız bazı şeylere... Duygulara, kararlara, sorumluluklara ve daha fazlasına... Sanki bunlar olmazsa yaşayamazmış gibi düşünürüz bazen. Bize yüklenen sorunları aşmaya çalışırız kimi zaman. Kimi zaman ise yalanı araya katarak kendimizi haklı çıkarmaya çalışırız. Girdiğimiz sınavlardan komşu oğlundan daha fazla almaya çalışırız. Milletin gözünde kahraman olmaya çalışırız. Hep kazanmaya çalışırız... Bende öyleydim hep kazanmaya çalışıyordum. Hep en iyisi olmaya çalışıyordum. Ama bazen hayat bazı kişileri bununla sınıyor. Tam kazanacağımız zaman o hakkı bizden alıyor. Ve kazanamıyoruz... Bende ilk kaybedişimi bir erkekle yaşadım. Söylemesi kolay olabilir ama ilk kaybedişimi bir erkekte gördüm. Yapamadım bu sefer kazanamadım. ÇÜNKÜ İŞİN İÇİNE DUYGULAR GİRDİ... Benim duygularım bizim duygularımız.. Ki emin olun duygular işin içine girince her şey daha farklı oluyor. Bir sanatçının eserini yaparken duygularını işin içine katınca çok iyi bir şaheser çıkartması gibi. Duygularım ve onun sayesinde kaybettim. Duygular her zaman en iyi şeylerdir ama karşınızdakine değecekse.. Onu tanıdığımdan beri kendimi de tanımıyorum. Onunla konuştuğumdan beri kendime vakit ayıramıyorum. Ve onunla güldüğümden beri gülmüyorum. O benim için her şeyin kapısı olmuşken ona bu denli bağlanmışken ve seviyorken onun beni defalarca üzüp terk etmesi. Ve bundan sonra onu defalarca affedip hep kaybetmem ve onu da kaybedip kendimi bulamamam.