"Bazen bir kelebeğin ömrü kadardır hayat. Ne kırmaya gelir ne de kırılmaya."
.
.
.
Telefonumun alarm sesi ile gözlerimi açtım. Saat 7 olmuştu. Kafamı hemen cama doğru çevirdim, hava bugün kapalıydı ama ne yağmur vardı ne de soğuk, böyle havalar nedense hoşuma giderdi. Fazla oyalanmadan yataktan kalktım ve tuvalete gittim. İşimi hallettikten sonra yüzümü yıkamak için lavaboya yöneldim ama aynada gördüğüm yüzümle bütün moralim bozuldu. Sivilceli ve çok kilolu olan bir kız, kim bu tipi görünce mutlu olabilirdi ki? Kendimi daha fazla görmek istemediğimden yüzümü yıkayıp hemen tuvaletten çıktım. okul formamı giyip çantamda bir eksik varmı diye kontrol edip salona doğru yöneldim. Annem uyuyordu evde ikimiz vardık sadece babamı 7 yaşında kaybetmiştim. Dünyanın belkide en iyi babasıydı, kalp krizi geçirmişti, bana cenazesi gelene kadar hiçbir şey söylenmemişti. Ahh o zamanı hatırlıyorum da çok kötüydü. Annemin odasına gidip ona baktıktan sonra bişiler yemek için mutfağa geçtim. Yemek yemeyi seviyordum , belkide yemek yerken birşeyleri unuttuğumdan bu durum bana zevk veriyordu.
Yemek yerken saat 8 olmuştu, okulum eve yakındı 10 ya da 15 dakikada okula varıyordum, evden çıkıp okula yürümeye başladım. Müzik dinlemeyi çok severim hatta bazen annem bana kulaklığını kulağına mı montaladılar der, çok komik kadın ama yaşadıkları hiç komik değil, annemi çok severim tek dayanağımda o zaten ondan başka kimsem kalmadı. Müzik dinleye dinleye okula vardım, hiç sevmezdim okulu ama kendimi kurtarmak için derslerime de çok önem verirdim zaten sosyal aktivitem ve ya arkadaş çevrem yoktu bana da tek seçenek ders çalışmak kalıyordu.
Aslında 2 tane arkadaşım var sınıfımdan biride sosyal medyadan tanıştığım bir sanal arkadaş, ikisini de çok seviyorum herzaman yanımda oluyorlar. Okulun bahçesinden girdim , Leyla beni az ilerde bekliyordu beni görünce bana doğru gelmeye başladı, özlemiştim onu bende hızlı adımlarla ona doğru gidip sarıldım. Gerçekten özlemiştim, bana dönüp "Ağaç oldum burda ada seni bekliyorum, erken gelirsin diye düşünmüştüm" dedi dudaklarını büzerek, bazen 3 yaşında bir kız çocuğu olabiliyor. Bu arada adım Ada er size kendimi tanıtmayı unutmuş olabilirim , 1.60 boyundayım 80 kiloyum maalesef:( simsiyah uzun saçlarım var ve yeşil gözlerim, gözlerimi çok seviyorum sanırım sadece gözlerimi seviyorum. Leyla'nın beni kolumdan tutup çekmesiyle kendime sınıfa gidiyorduk galiba, merdivenleri çıkarken leyla kantine uğrayıp geleceğini söyledi ve beni burda bekle dedi, onu beklerken kulaklığımı ve telefonumu çantama atmaya çalışıyordum biraz fazla debelendim galiba birine çarpınca kendime geldim. Okulun aşkosuna çarpmışım, ah ah merdivenlerden yuvarlansaydım da şu ince ses teline çarpmasaydım "Ay napıyosun be suyumu üstüme döküyoduğğğmm yaaa" diye zırlamaya başladı Asuman, hiç bu sesi çekmemek için kusura bakma diyip merdivenlerden çıkmaya başladım o arada birinin bana baktığını fark edip arkama kaçamak bir bakış attım.
Bu çocuğu daha önce okulda hiç görmemiştim, gözleri benim gibi yeşildi ve dikkat çekiyordu ama asumanın yanındaydı bu kızın yanında olan birinden ne beklersin ki diyip önüme döndüm. Leyle çoktan sınıfa çıkmıştı, onun yanına oturmak için ilerleyip sırama oturdum. Dersimiz edebiyattı, dersleri sevmesem de dinlemem lazımdı. Dış dünyayla iletişimimi kesip hocayı dinlemeye başladım ama dikkatimi veremiyordum. Aklıma sürekli o yeşil gözler geliyordu...
__________________________________________
Merhaba arkadaşlar ilk defa kitap yazıyorum, ilk deneyimim olduğundan kötü olabilir ve ya hatam olabilir bunları maruz görürseniz çok mutlu olurum🫶🏼
