Bölüm 5

günlerden bir gün çığlık sesleri ile uyandım sabah bile olmamıştı saat 5'ti yatağımdan kalkıp ne olduğunu sormaya gittim ama herkes Çığlık çığlaydı tek ağlamayan Çığlık atmayan babam vardı babama ne olduğunu sordum babam cevap vermedi anneme sormaya odasına gittim annemle babam farklı odalarda kalıyordu annemin odasına girdiğimde annemin üstünde bembeyaz bir örtü vardı teyzemler annemlerin başında ağlıyordu annemin yanına oturup annem dedim cevap vermemişti işte o an başımdan kaynar sular döküldü o anki üzüntümden bayılmışım uyandığımda hastanedeydim başımda da teyzem vardı teyzemi görünce aklıma annem geldi anne diye bağırdım sinirle kolumdaki serumu çıkartıp odadan çıktım annemi kesinlikle morga koymuşlardır Bodrum kata yani morukların olduğu yere indim inerken birkaç kez kalbime çarpıntı oldu indim tahmin edemiceginiz kadar somsoguktu annemin morgunu ararken babamı gordum babam annemin morgunun başında ağlayarak bekliyordu ve bir kaç cümleler dedi ben şok olmuştum babamın bu kelimleri anneme dediğine babam anneme hiç böyle şeyler dememisti çünkü babamın dedikleri "karicim lütfen beni affet senin degerini anlayamadim sana doğru dürüst koca olamadın seni sevemedim" dedi ben bunları duyduğumda çok şaşırdım ve hemen babamın yanına gittim dedim ki "sen banada doğru dürüst babalık yapmadın" dedim babam duraksadı ve canım kızım bundan sonra sana doğru dürüst babalık yapicam" dedi ben de dedimki bana doğru dürüst babalık yapicaksan annemi o morgtan cikar annem morga girmek istemiyordu vücudunun donmasını istemiyordu neden babama söyledim çünkü annemi morga koydurtturan babamdı babam bu lafimin üstüne hemen morg güvenliğini çağırdı ve annemi çıkartıp cenaze nakil aracı ile eve gittik eve geldiğimizde direk annemin yanına buzdolabını taşıdık çünkü annemin çürümesini istemiyordum o gece annemle konuşurken uyuya kalmışım sabah 6'ta teyzemler geldi annemi yıkamaya götürmek için gittiğimizde teyzemler ve gassal abla vardı ben kendimi saymıyorum bile var mıydım yok muydum belli bile değildi sadece durup annemi izliyordum gözlerimden soğuk soğuk damlalar akıyordu anneme dokunamamıştım bile annem tabuta koyuldu ve mezarlığa doğru tasinildi ben diyordum ki keşke ben de şuracıkta ölsem ve annemle birlikte gömülsem hipnoz bır şekilde annemin mezarına bakıyordum gözlerimden soğuk soğuk yaşlar akıyordu hoca dua etti annem gömüldü herkes dağıldı babam teyzemler dayımlar kaldık dayımlar bir süre sonra gitti teyzemlerde beni almak isteyen teyzem kaldı ve babam birkaç dakika sonra teyzem dedi ki"hadi kızım gidelim yarın tekrar gelip çiçek ekeriz" dedi ben de dedim ki "hayır ben bu akşam burada kalacağım annem bensiz yapamaz" dedim birkaç dakika sonra babam şöyle dedi "sen git ben kızımla bu gece eşimin yanında kalacağız" dedi teyzem de dedi ki "kızım seni bırakamam hadi gidiyoruz" dedi teyzemin beni neden almak istediğini anlıyordum babam bana babalık yapmaz diye ama o anki sinirimle teyzeme "git" dedim teyzem gitti sesli bir şekilde dedim ki ailecek kaldık dedim ama biz hiç bir zaman aile olamadık dedim babam o sırada dediki "kızım dedi ben senin ailen olurum" dedi ben o kadar çok dalmisimki babamın bu dediğine illaki bı cevap verirdim bı an önce uyuyup yarın anneme en sevdiği çiçeklerden alıp dikmek istiyordum ve annemin yanına uzandım ben yattigimda babam annemin baş ucunda ellerini açıp dua ediyodur ve babamı izlerken uyuya kalmışım