Ve yarın olması için hemen yatağıma koştum.
Uyandığımda Laren başımda bana bakıyordu. "Günaydın prenses yarıb Eren'in görüşüne gidelim mi?"dedi."Olur"dedim. Gördüklerim rüyamıydı!? Eren rüya mıydı? Ama çok gerçekçiydi! Bunun gerçek olması için her şeyi yapardım!"Hadi Pınar gel biraz hava al saatlerce uyuyorsun. Eliz de öyle o da abisini kaybetti böyle yapma!"dedi."Haklısın..."dedim.
"Elizi de alıp dışarı çıkalım. Belki iyi gelir"dedi."Olur hazırlanıp çıkalım"dedim. Ben siyah bir pantolon ve siyah bir üst giyip çıktım. Elizi de alıp alışverişe gittik. Elize bir sürü kıyafet aldık. Kız aynı kıyafetleri giyiyordu. Sonra oyuncakçıya gidip ona biraz oyuncak alıp eve geri döndük. Keşke bu gün nişanım olsa! Keşke Eren de olsa. Ve keşke,keşke demesek! Eve döndüğümüzde çok yorgundum. Telefonuma bir mesaj geldi."Pınar başına gelenleri duyunca çok üzüldüm. Biraz buluşup konuşabilir miyiz?"dedi Akın. Off ona tekrar güvene bilecek miyim? Ya başıma bir şey gelirse? Neyse o kadard a kötü birisi değil."Tamam olur ama çok vaktim yok yalnızca yarım saat"dedim."Tamam evinizin önündeki kafeye gel"dedi. Süslenmeyle uğraşamam direk çıktım. "Hoş geldin Pınar"dedi."Hoşbuldum"dedim. Bana sevdiğim kahveden almıştı. Ne istediğimi biliyor"Pınar yakın zamanda seni incittiğim için çok özür dilerim! Sana böyle bir şey yapmak istemezdim. Seni kırmak hiç istemem! Lütfen beni affet. Eren gibi birisi ile çıktığın için çok kıskandım. O gün öyle davranmak istemiyordum özür dilerim. Şimdi yalnız kaldığını duyunca beceremediğim arkadaşlığı sağlamak için geldim. Lütfen ne istiyorsan bana söyle"dedi."En azından kendimi suçlu hissetmek istemiyorum"dedi."Akın, sen sandığımdan daha iyi birisisin! Ben seni haketmiyorum. Yavaş yavaş herkesi kaybediyorum. Eren yok... Sen yoksun... Eski günler yok. Eski neşe yok...! Akın ben seni çok üzdüm! Lütfen asıl sen beni affet!"dedim. Böyle iyi bir insandır Akın."Pınar ben naparsam yapayım seni asla unutamıyorum! Seni düşünmekten kendimi alamıyorum! Seni Erenle görünce çok sinirleniyorum. Çünkü sadece benim ol istiyorum. Ah! Şuanki söylediklerim manyakça geliyor olabilir. Ama bunlar bir gerçek"dedi. "Akın, sen beni düşünüyormuşsun ya,işte ben de sadece Eren'i düşünüyorum. Lütfen artık böyle yapma. Beni sevme Akın beni sevince kendine çok zarar veriyorsun. Ben seni en yakınım olarak görüyorum! Lütfen Akın yapma bunu kendine"dedim. Kahvemi içip eve girdim. Akın gerçekten beni çok seviyor ama ben Ereni seviyorum. Erenden başkasını düşünemiyorum. Ve o daha iyilerini hak ediyor.
"Pınar kızım gel bir şeyler ye."dedi annem. Ne kadar aç olmadığımı söylesemde ısrarcıydı. Ben de pes edip mutfağa girdim. Laren,abim, Nehir, annem, babam ve Eliz herkes mutfaktaydı. Ve çok mutlulardı neden ki!?
"Anne ne oluyor?"dedim."İYİ Kİ DOĞDUN!"diye hep bir ağızdan bağırdılar. Bu gün doğum günümmüş! "Ahh! Teşekkür ederim"dedim. Muma üflemeden önce dileğimi tutacağım! " Eren geri dönsün"tek dileğim bu. Pastayı üfledim. Pastayı kestik ten sonra hediyeleri açtım.
Annem, siyah bebe yaka bir elbise
Babam, Yeni bir bilgisayar
Abim, Siyah bir çanta
Laren,kolye
Eliz, resim çizmişti. Herkesin hediyeleri güzeldi. Ama benim için en büyük hediye oydu. O olsaydı keşke...!
İnstagram'a girdiğimde bir sürü doğum günü mesajları vardı. Benim için güzel ve eğlenceli bir gün olmuştu...
~7 AY SONRA ~
"Abi,hala evlenmekte kararlı mısın?"dedi Nehir"Evet abicim. Büşra kadar iyi bir kız karşıma çıkmadı daha!"dedi. Evet abim evleniyordu. Eren gideli 7 ay oldu. Onun için günlük tutuyorum. Her şeyi yazıyorum. Bu arada Akın da kendisine onu seven birisini buldu.
Nehir'in doğum için 2 ayı var. Annem,babam ve Eliz mutlular. Ben ve Laren aşk acısı çekiyoruz. Laren kendisine son zamanlarda bir flört buldu. Adı Enes. Tahmin edin Enes kim? Enes Erenin yakın arkadaşından birisi. Abim tanıştırdı. Enes ve Larene noldu derseniz
Enes askere gitti. Laren onun yollarını gözlüyor.
Neyse daha fazla spoi vermiyim.
"Hadi hazırsak gidelim gelin gelmiş!"dedi annem. Biz kır düğünü yapıyoruz. Abim aşağı indi gelinle herkes onları izliyordu.Abim titriyordu. Birbirimize çekmişiz ;)
"BRAVOOO!"diye alkışlıyorlardı. Ve ilk danslarını yaptılar. Birbirlerine bakınca gözleri ışıldıyordu. Onları görünce aklıma Eren geldi. Laren de bir şeyler hatırlamış gibi gözleri doldu.
Alp beni dansa kaldırmak için yanıma geldi. Ben de kabul ettim dansa kalktık.
Buna arada amcam babamdan ve annemden özür dilediler. Babamla barıştılar. Herkes burdaydı. Daha doğrusu bahsetmediğim tüm akrabalar. 4 amcam 3 teyzem 2 halam kuzenlerim herkes burdaydı. Bu arada tanımadığım bir çocuk sürekli bana bakıyordu. Benimle yaşıt gibiydi kız tarafından olmalı.Düğün sonunda bitiyordu. Çünkü çok yoruldum! Gelin çiçeğini attı. Ve o tanımadığım çocuk tuttu. Ve önüme diz çöküp çiçeği bana uzattı. Abim ve babam görünce çok sinirlendiler."Kardeşim onun nişanlısı var"dedi abim göz dağı vererek."Tüh! Çok güzelsiniz hanımefendi."dedi. Gülümseyip masama döndüm. Çocuk hala bana bakıyor sabırr!
En sonunda biz evimize döndük
Artık bir kişi eksik! Abim ve gelin hanım oteldeler...
Darısı bize!