Eve girdiğimizde o önde ben arkada ilerliyorduk
- Şeyyyy, evin çok güzel dee, biraz dağınık gibi ehehe
- Uzun zamandır temizlik yapmıyorum da, kusura bakma
- Sorun değil eh....
- HADİ BERABER TEMİZLEYELİMM!! - birazcık bağırmış ola bilirdim, ama bu dağınıklık zaten onun notlarını açıklıyor.
- Olur da.. Seçmeler için ders çalışacaktık?
- ETRAF BU KADAR DAĞINIKKEN NASIL ÇALIŞMAYI DÜŞÜNÜYORSUN BEYFENDİİ?! Hemde seçmelere daha var yani bir günümüz gitse bişey olmaz.
- Aslında haklısın ben kıyafetimi değiştirip, temizlik eşyalarını getireyim- çok soğuk konuşuyordu anlaşılan evine çok gelen giden yoktu.
- Ha şöyle aslanım, koş bakim
Odadan çikti, modunu yükseltecek bişeyler söylesemde yinede çok soğuktu, güldüyünü bir keresinde bile görmemiştim, ama ev gerçekten çok dağınıktı, umarım geceye kalmam. Kendi kendime düşünürken içeri süpürgeyle girdi.
- Sen bunları al, ben markete gidip domates ve bazı şeyler alacağım
- Tabikii ben temizlikte çok iyiyimdir(!)
Bana göz süzürerek, evden çikti, eve göz gezdirmeye başladım, hmm acaba nerden baslamaliyim, o gelene kadar bir yerden başlamaya karar verdim.
*20 dakika sonra
- Oh be bitti sonunda, ama bu Kaan nerde kaldii?!
Kapının sesiyle arkamı döndüm, kapıyı açtım elinde poşetlerle eve girdi.
- Aa... Gerçekten çok hızlısın
- Neyse zaten günün yarısı geçti, benn çok acıktım
- Ben yemek yapmayı biliyorum, birazdan hazır olur.
- Waaa koş hazırla, açliktan ölmek üzereyim -ona yakınlaşmak istedim ama geri çekildi.
Tamam diyip arkasını döndü, mutfağa yöneldi, hala çok soğuktu
* Mutfakta / Yazarın anlatımıyla
Neden?....
Neden ben?...
Düşünerek yemek yapıyordu Kaan, yaşadığı şeyleri ve çocukluğunu düşünüyordu, Defne küçüklük arkadaşıydı, onunla yeniden bu kadar yakın olmak onun yaralarını açmıştı, onun bir robotdan farkı yoktu.
- HEYY KAAN, BİŞEY BULDUMM GELİP BAKSANA!!!
- Kahretsin!
Defnenin sesiyle kafası karışan Kaan elini kesmişti. Defne Kaanın sesine mutfağa geldi.
- Noldu?
- Elimi çok derinden kestim.
- Birileri kendine mükemmel aşçi diyordu.... Neysee - diyerek güldüm, o ise elinin kesiyine bakıyordu.
- Gel bi bakayim yarana, sargı yapmamiz lazım
- Tamamm olduu, sen salona geç, ben meyve doğrayayim
- Bıçaklar daha yeni bilenmiş, dikkatli ol
- Tamammdırrrr
Dedim ve arkasını dönerek odadan çıktı. Beni iç seslerimle baş-başa bıraktı.
*Bi dakikaa.... BEN MEYVE DOGRAMAYİ BİLMİYORDUMKİ!, Eeee, Kaana hava attım, şimdide ya elimi kesersem? Denemem lazım artık başka çarem yok*
Bıçağı korkarak aldım ve meyvelere yakinlaştiğimda Kaan geldi.
- Elini kesersin diye kontrol etmeye geldim- dediyinde ben meyvelere odaklanmiş kesmeye çalışıyordum
Kaan bana baktı, "Yanlış kesiyorsun" diyip bana yakınlaştı, elimden tutduğunda arkamı döndüm....*çok yakın...* İkimizde bilinmeden kizarmiştik, önüme döndüm ellerimden tutdu, elleri o kadar sıcaktıki kişda en derin karı bile eritirdi.
Meyveleri kestikten birlikte sonra yemeye geçtik, oturup havadan sudan konuşup yemek yiyorduk.
- Ölüyorum yaa, çok yedimm
- O kadar çok yemene gerek yoktu, ama sen hepsini hayvan gibi bitirdin- diyerek sırıttı... İlk defa güldüğünü görüyordum, o kadar güzel gülüyorduki...
- Kusucam sanırımmm
- Heyy, sen gerçekden iyi misin?
- Hayirğ
- İyi olsan iyi olur çünkü daha temizlenecek 2 odaa var- diyip siritdi ve hızlıca belimden tutup beni kendine çekti.... O an kendimi itirdim ellerinde buldum, kendime geldim ve kollarından çıktım.... Buna aşk mı denir bilmiyorum ama Kaan'a aşık değilim.
Sonra diğer odanı hızla temizleyip diğer odaya geçtik.
- Offf, yeterr ama yeter, yoruldum
- Sen demedinmi, temizlik yapalım diye? Yapıyoruz işte
- Evet, ama karnım patliyorr
- Gel oturalım biraz
O yatağin baş kısmına ben de aşağısına oturdum, birazcik nefeslendim, o söze başladı.
- Defne, eski günleri hatırlıyor musun?
- Nasıl yani?
- Küçükdük, komşuyduk, oyunlar oynar, ailelerimizle mangal yapardık.
- Sahi, senin ailen nerede?
- Siz tasindiginizdan sonra trafik kazasında vafat etdiler.
- Gerçektenmi?... Peki akraban falan yokmu?
- Var tabiki de, isteyen yok.- bu onun soğukluğunu açikliyordu, biz gittikten sonra çok şey yasamişti... " Peki senin ailen nerede? Teyzemle kaldığını biliyorum."
- Annem ve babam işlerine çok bağlı insanlar*
, o yüzden beni teyzeme bırakmışlar...
İkimizde ailelerimiz tarafından sevgisizlik... O gün ben gidene kadar bir birimize yakınlaşıp birbirimize destek olup, anlamaya calisiyorduk..
Ben gidince kapıda beni kendine çekti uzunca içden sarıldı, bende ona... Bir birimize yakın olmuştuk, dost olmuştuk, ve qaliba ben bişeyler hiss ediyordum.....