GEÇEN BÖLÜM/
Bizimkilerin böyle olacağını bilen İnci, artık işe geçmeye başlamıştı...
YENİ BÖLÜM/ Yazarın anlatımıyla
İnci Defneyle Kaani ayirmak icin elinden geleni yapacakti ve zaten yaptida ama bu onun için daha intikam değildi...
İnci ders bittikten hemen sonra müdürün odasına girip bütün kameralarda görüntülerini sildi çünkü arkasında iz birakmamaliydi ve İnci bunu çok iyi biliyordu. Kameralarda görüntüleri silen İnci büyük balo sınav kağitlarini aramaya başladi, 10 dakikadan sonra bulmuştu *İntikam zamanı Defneciğim:)* diyip sırıtarak cebinden bir silgi ve kalem çikartdi, Defnenin kağitindan onun ismini silip kendi ismini yazan İnci intikamini nerdeyse almişti...
Sabah Defne okula gitmek istemiyordu ama mecburdu çünkü Raynla konuşup onunla birlikte baloya gidecekti. Dün akşam saatlerce ağlayip oradada uyuya kalan Defne çok yorgundu yinede gitmekten başka çaresi yoktu teyzesine bişey soylemesede teyzesi biseylerin ters gittiğini biliyordu...
Defne sınıfa girdiğinde Kaan ve İnci yanyanaydi ve konuşuyorlardı Defneni gören Kaan İnciye *Yarın baloya birlikte gidelim zaten ikimizinde partneri yok.* Bunu duyan Defne kendini ağlamamak için zor tutdu bunu gören Zeynep hemen onun kolundan tutup tuvalete götürdü, tuvalete geldiklerinde Defne yere çömelip ağlamaya başladı, Zeynep destek vermeye çalisti ama olmadi, Defne acı çekiyordu hiç olmadığı kadar... Dersin başlamasına 5 dakika kalmıştı kendini toparlayıp derse girmesi lazımdı. Yüzünü yıkayıp Zeynep'le birlikte derse giren Defne dersi dinleyemiyordu, kafası o kadar doluydu ki, düşünmemeye karar verdi, bundan sonraki ders bedendi, Defne kendini iyi hissetmediğini öğretmene söyledikten sonra yanlizca sınıfta o kalmişti...
-Hani hep senindim sevgilim?...
Diyerek ağlamaya başladi Defne...
- Allah benim belamı versin herşeyi ben yaptım! ALLAHİM BU DUNYADAN SİKTİRİP GİDEYİM ZATEN HİÇ KİMSE SEVMİYOR, UMRUNDA BİLE DEĞİLİM, SİNİF AİLEM KAAN HİÇ KİMSE, BİR GÜN BU DUNYADAN SİKTİRİP GİDECEYİM HİÇ KİMSENİN UMURUNDA OLMAYACAK!
Diyerek ağliyordu Defne, duramiyordu daha da artıyordu, 15 dakika durmadan ağlayan Defne toparlanıp kantine gidecekken aniden kalbi hızlandı, gözleri gitmeye başladı, Defne yere yigilirken son gördüyü Rayn'in ona taraf koşmasiydi...
Kendini muayine odasında sedyede gören Defne daha tam olarak uyanmamişti ama duyuyordu, yanında olan hemşire ve Rayn'in orada olduğunu hiss etdi
Defne tam olarak uyandığında hemşire kağit yazıyordu
- İyimisin kızım?
+ İyiyim hemşire hanım da, bana ne oldu?
- Sadece bayilmişsin ciddi birşey göremiyorum ama yinede kontrol etdirmekte fayda var, bu yazdığım ilacı kendini kötü hissetdiginde kullan, iyi gelir ağri kesici
+ Tamam teşekkür ederim
- Seni eve goturmemi istermisin güzellik?
+ İstemezdim ama Rayn seninle konusacaklarim var o yüzden benimle eve gelir misin?
- Elbette hadi öğretmenden izin alıp çıkalım
+ Tamam...
Müdürden izin aldıktan sonra Rayn ve Defne sohbet ederek eve doğru gidiyorlardı
- Duyduğuma göre Kaan'la kavga etdiniz qaliba
+ Evet doğru...
- İyi misin?
+ Herşeyi ben yaptım Rayn!...- Diyerek yine ağlamaya başladi Defne
- Tamam tamam, sakinleş, Defne lütfen ağlama her şey yoluna girecek güzelim hadi bana bak
+ Rayn Allah benim belamı ver-
- Şışt şıst sakın öyle deme, sakin ol hadi güzelim eve gidelim
Diyerek Rayn Defneni kollarından tutup eve götürdü
- Merhaba teyzecim, Defnenin birazcık başı ağriyor, su vere bilir misiniz?
- Elbette bekleyin getiriyorum
+ Her şey için teşekkür ederim Rayn...
- Ne demek güzelim, sonuçta arkadaşlik bunun için var
- Buyurun çocuklar gelin geçin
+ Teyze iyiyim korkma sadece başım biraz dönüyor
- Ne oldu ki apar topar geldiniz? Defne ciddi biseyse hemen şöyle doktor çağirayim
+ Hayır ben iyiyim, AH
- Ne oldu?! İyimisin?!
+ Sadece başım ağridi, biraz dinlenmem gerek, Raynla odaya geçsek olmaz mı?
- Tamam gidin dinlenin birazdan ilaç getireceğim
- Hadi Defne yavaşca kalk
+ Tamam iyiyim kendim gide bilirim
+ Rayn odanin kapısını kapata bilirmisin?
- Elbette
Rayn kapını kapattıktan sonra yavaşca uzandım, oda koltukta oturup bana bakıyordu
- Şimdi İyimisin?
+ İyiyim beni merak etme
- hayır Defne kendine önem vermelisin, sen çok güzelsin, her şeyi hak ediyorsun eminimki bunu Kaanda biliyor sadece kafası karışmış onunda bunu istemediyini biliyorum
+ ....O beni istemiyor, bunu bana açıkça söyledi... Görmüyor musun o İnciyle çok mutlu- diyerek gülmeye başladim ama gözlerimden yaşlar akıyordu... -Lanet olsun, kendimi kontrol edemiyorum, ağliyorum yine, UNUT ONU DEFNE, SENİ SEVMİYOR!- dediğimde Rayn bana sarıldı
- Geçti, her şey geçti, her şey iyi olacak ağlama kendine bunu yapma
+ Rayn o beni sevmiyor...
- Seviyor, siz birbirinize aşıksınız sadece zamana ihtiyacınız var, bana güven ağlama şimdi hadi birazcık dinlen ben burdayım, kendini yorma
+ Teşekkür ederim Rayn herşey için... derken artık o kadar ağlamiştimki uykuya daliyordum son duyduğum şeyse "Yanındayım güzelim, dinlen" olmuştu...