Ben Selin bilmem kaç yıldır her adimima dikkat ederek geçirdim 11. Sınıftayım ve yaklaşık 2 sene önce ailemi araba kazasında direksiyon hakimiyetini kaybederek kendi ellerimle öldürdüm tamamen benim hatam olmasına rağmen ben hayatta kaldim planlarimda 13 ağustos saat 00.00 da intihar etmek vardı taki onu görene kadar...
Sınıfa girdigim zaman yine en arkadaki cam kenarına oturdum hava soğuk ve kapalıydı herkes konuşuyordu boş konuşmalar ses kabarikligi sonra ders başlamadan sınıfa yeni biri girdi dalgalı saçları vardı gözleri hafif çekik ve yaklaşık 180 boyundaydi dikkatimi çekmişti ama çok odaklanmamistim sanki oturacak en ideal yeri ariyormuscasina etrafa bakındı sonra yanıma oturdu neden???? Ona anlamsız bir bakış attım sona " ee ben Eren tanıştığıma memnun oldum buz dolabı kiz" buzdolabı kızmıı "konuşmakla aran yok heralde yeni geldim bana okulu gezdirirmisin" anlamsızca bakarak "ne" dedim kikirdadi istemsizce gülüşü uzun zamandır hissetmediğim bir sıcaklık hissettim uzun zamandır hissetmediğim bir rahatlık hayattan kopmaya sadece saatler kalmışken bu sicakli ta nerden çıkmıştı böyle "aaa gezdirmiycekmisin yoksa hanfendi" hanfendimi " pardon gezdiririm ama bende bilmiyorum daha önce bu sınıftan başka bir yere gitmedim" bana gulumseyerek"aa anladım sorun değil tabiiki isminizi hiç ogrenemiycekmiyim" ismimmi " selin ismim selin " " memnun oldum selin" bir kaç dakika göz göze bakıştık başka bir noktaya ayırmadik bu garipti yani bana göre...