Conroy Axeli özlemiş ti aradı ama ulaşamadı telefonu kapalıydı. Endişelendi yüzü gözü şişmiş sevgilisini görmek yaralarına bakmak istedi. Ama ne okulda vardı ne de başka yerde.
Evine uzak olsada başka bir yoldan gitmeye ve Axel için tatlı bir şeyler almaya karar verdi ve okula yakınlarda bulunan kafeye girdi.
Cama yakın oturan iki öğrenciye gözü ilişti ve sevgilisini hemen tanıdı.
Gayet mutlu gülümsüyor. Ve coşkuyla bir şeyler anlatıyor du. Yanında ise daha bu sabah bir birlerine girdikleri çocuk vardı Conroy aşırı rahatsız oldu tekrar telefonu çıkardı ve aramayı denedi. Ancak ulaşılamıyor du ne yapacağını şaşırdı.
Sinirlendi kafasında sorular akıp geliyor du.
(Hayır o bunu yapmaz bana ihanet etmez. Bu düşünce nasıl kafana gele bilir o seni seviyor. Seviyormu? Saçmalama açıklamasına izin ver. Su an sadece konuşuyorlar)
Bir anda Damon sevgilisinin kollarına dokunarak gülmeye başladı. Bu manzara karşısında dona kaldı bu imkansız gibiydi.
Tatlıyı aldı ve evine gitti. Sonra ne olacak. Yoksa artık beni sevmiyor mu? Onu orda savunmadim buna kızdı mi?
Bu sorular rahatlık vermiyor huzursuz evin için de dolaşıyor du.
Kiz kardeşi Rebecca içeri girdi.
R"Merhaba abim"
C"Hah. Selam Rebecca. Acıktıysan dolapta bir şeyler var. Yiye bilirsin"-dedi ve dolaşmaya devam etti.
R"Midem bulanıyor dolaşmandan otur ve anlat"
C"Yok her şey yolunda yeni melodi düşünüyorum"
R"Abi seni tanıyorum. Su an sen bir şey tasarlama halinde değilsin. Sen resmen delirmiş durumdasın. Söyle bakalım o sarı çikolatayla aranızda bir şeymi oldu"
Ani sorudan dondu ama sonra teslim oldu.
C"Ben bilmiyorum biz farklıydı yani farklıydık. Ve o kavga ettiler ve ben savunmadim. Sonra ceza aldı ve ben onu azarladım mi yoksa ama hayır konuşmak istedim sadece okul sonrası buluşucaktik artık bu olmayacak diye üzgündum ve birden o çocukla ikisi kafede sonra o koluna dokundu bu imkansız "
Abisinin bu gerginliği kızı şaşırttı
R"Abicim sen ona güveniyor musun?"
C"E-evet"
R"Peki kendine?"
C"Bunlar benim kelimelerim kız kardeşim "
R"Kendi kelimeni dinlemenin zamanı değil mi?"
C"Haklısın ama bilmiyorum yapamıyorum "
Tam o sırada kapı çaldı. Ve Conroy uçarak kapıya gitti. Ve sakın şekilde kapıyı açtı
A"Geciktiğim için üzgünüm. Musait misin?"
C"Ne istedin(aman Tanrım ben ne diyorum)"
A"Conroy ciddi misin su an da canım"
C"Evet"
A"Seni istedim bu hayatta başka istediğim bir şey yok "
Ellerine uzandı ancak Conroy geri çekildi. Axel tedirgin oldu.
A"Neler oluyor?"
İceriden bir ses
R"Bu salak seni o çocukla kafede görmüş o yüzden tirip atıyor"
A"Sanada selam Rebecca ve sağol. Bu doğru mu?"
C"Hayır"
A"Yanı sen bana güvenmedin."
C"Hayır Axel gel içeri konuşalım"
A"Conroy desteğine ihtiyacım olduğu zamanda bu mu yani daha fazla üzerime mi gitmek"
C"Yüzün gözün şişti ve o şekilde çalıştın okulda sana yaklaşamadim sonra sen gitmiş sin aradım 100 hatta binlerce kez ulaşamadım ve şans eseri girdiğim kafede gülümsüyor ve bir birinize dokunuyordunuz ne düşünmem lazım di".
A"O benim sevgilim ve ona güveniyorum diye bilirsin telefon ise kavga sırasında elimdeydi o yüzden parçalandı" elinde gerçekten parçalanmış telefonu conroya çevirdi ve arkasını dönüp gitmeye başladı.
C"Gitme lütfen özür dilerim "
A"Dinlenmem lazım okulda görüşürüz" dedi ve gitti.
Sevgilisinden destek almak isterken aldığı bu şey ağır gelmisti.
Evde şimdi onu daha büyük sorun bekliyordu.
