Sanırım yine burdayım kendimi gene bu çöplükte buldum şimdi burda olmamın sebebi içimi dökmek istemem çünkü konuşucak kimsem yok konuşabileceğim ,rahat bir şekilde konuşabileceğim tek insan tarafından görmezden geliniyorum ve benim dikkatimi dağıtmaya ihtiyacım var.
bugün kedimin dün kalpkrizi geçirdiğini öğrendim kisa kedim o çok yaşlı bunu biliyorum ama onu kaybetmek istemiyorum bu daha önce hiç istemediğim kadar içimde ağlama isteği uyandırıyo bu bu his gerçekten berbat yani onu düşündüğümde öldüğünü artık burda olmadığını düşündüğümde içim içimi kemiriyo resmen bütün sinirlerim ve sinir uçlarıma kadar hissediyorum sanki elektro şok veriyolarmış gibi bir his vucuduma bir titreme bir soğuma geliyo
Sadece oturup ağlamak istiyorum
