Bölüm 1

İFLAS

Sabah alarm zangır zangır çalarken keyifsizce doğruldum. Saate baktığımda geç kaldığımı gördüm apar topar hazırlandım. Önce bi duş sonra formamı giydim saçımı ise kurutup bıraktım saçım zaten düz olduğu için çok da bi şekil vermenin anlamı yoktu. Sonra hafif bi kaptici rimel ve dudak nemlendiricisi sürdüm. Gerçi Amerika'daki kızlar bi beni sürmüyorlar suratlarına. Hazırlanıp aşağı kata indiğimde babam ve annemi kahvaltı masasından bana baktılar. Bi gerginlik vardı hem babam bu saate kadar kalmazdı evde kesin bisey olmustu acaba annemle mi tartıştılar derken babam "gel kızım seninle bisey konuşmamız gerekiyor" dedi "evet dinliyorum baba" dedim . Babam önce anneme bakıp sonra gerginlikle "bugün okula gitmeyeceksin naklini aldırdım " ben gözlerim fal taşı gibi açılmışken "ama baba ben okuluma alıştım hem 1 sene kaldı mezun olmama bu nerden çıktı?" Babam "keyfi bu durum değil Mia taşınmak zorundayız " ben ise safca " nereye" diye sordum "Türkiye'ye amcalanların oturduğu şehire " işte o an dondum eğer başka ülkeye gidersek çocuklukarkadaşlarımdan ve ondan kilometrelerce uzakta olacaktım en önemlisi de oydu zaten . Babam ben bisey diyemeden ofiste işlerini bahane ederek çıkıp gitti. Ben ise anneme dönüp "nerden çıktı bu saçmalık " dedim o da " kızım aslında baban iflas etti bunu sana söylemezdi ve benim sana söylememi istedi artık farklı bi hayat bizi bekliyor alışmak kolay olmayacak biliyorum hatta benim bile çalışmam gerekicek" bi dakika??? Annem , salon kadını annem hani şu elinin altında en az 5-6 yardımcı olam annem bende çalışmam gerekecek diyor o zaman başımız fena dertte. Neyse benim hemen arkadaşlarımla ve onunla vedalaşmam lazım annemden izin alıp ve okul formalarimdan kurtulup çıktım okul çıkış saatini seçtim ki hepsini görebiliyim. Okul çıkışında çıkış zilinin çalışını bekledim . Ve çaldı. Bi kaç arkadaşımı gördüm ve onları çağırdım. Niye okula gelmediğimi sordular. Ben ise herseyi anlatacagimi ve onun nerde olduğunu sordum . E böyle diyince endişelendiler. Sonra onu gördüm kalabalığın arkasından en az 5 kızın göz tacizine maruz kalarak geldi yanıma. Ne kadar yakışıklıydı yunan tanrısı gibi yüz hatları vardi . Beni görünce belimden kavrayıp dudağıma yapıştı karşılık verdim belki son öpüslerimizdi. Doya doya sarıldım. Beni baya özlemişsin sanırım dedi ben ise sadece gözlerim dolmuş bi şekilde gulumsemekle yetindim. Yeşil gözlerine yeşil gözlerimi hapsetmek sonsuza kadar onunla kenetlenmek istiyordum.Ed ile lisenin ilk yılı hatta ilk gününden beri çıkıyordum . Benim dillere destan sakarlığım sayesinde tanışmıştık ben yemekhanede etrafıma bakinirken ona carpmis ve elimdeki yemekle suratını bulamıştım. Terslemesini beklerken o bana sıcacık gülümsemiş akşam eve gidince de bana yazmıştı böylelikle 3 yıldır çıkıyorduk. İşte galiba hersey bitiyordu . Beraber bi kafeye gittik ve herseyi anlattim . O ,Ashley ve Emiliy yavrularım benim nasıl da üzülüp gözleri doldu hep beraber ağladık. Çünkü 3 yıldır yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmiyordu . Ashley ne zaman gideceğimizi ve nereye gideceğimizi sordu ne zaman gideriz bilmiyordum ama yakındı elbette ve Türkiye'ye gideceğimizi söyledim. O ise yaz tatillerinde ben ve Emiliy geliriz dedi hatta Ed tabi ki siz gelmezseniz de ben gideceğim dedi. Ellerini sıkı sıkı tuttum o an. Sonra Ed cebinden küçük kırmızı bi paket çıkardı ve bana uzattı ben ise ağlamaktan şişmiş gözlerle bakakaldım çünkü huyu değildir onun sürprizler. Sonra paketi alıp açtım ve içinden parıl parıl parlayan kar taneli bi kolye çıktı o kadar güzeldi ki . Hemen ekledi "güzelliğinle bu kolyenin ışıltısını da söndürdün ama tak yine de" bunu her zaman takacağıma söz verdim Ed kolyeyi elimden alıp sırtını dön bana dedi o ise taktı kolyeyi . Sonra kulağıma fısıldadı "arkadaşlarınla vedalaş biz de ayrı vedalasalim " kafamı hafif sallayıp Ashley ve Emiliy ile vedalaştım ve Ed ile ordan çıktım. Sonra Ed ile her zaman gittiğimiz bir terk edilmiş depoya gittik . Ed depoya girince elimden tutup belimden kavradı sonra dudaklarını dudaklarıma yapıştırdı 1 saat boyunca öpüştük resmen. Ama bana 1 dakika gibi geldi . Sonra telefonumun acı acı çalmasıyla irkildim. Annem arıyordu açtım ve bana " kızım hadi arkadaşlarınla vedalastiysan gel yarın uçağımız kalkiyo valizleri hazırlamamiz gerekiyor. " boğazım düğümlenmisti. Ve Ed ise bana bakıyordu onun da gözleri dolmuştu bana sıkıca sarıldı ikimiz de ayrılmak istemiyorduk. Sonra Ed ile zar zor olsa da vedalaştım eve doğru yol aldım. Eve varınca annem yardimcilarla vedalasiyordu .Ben ise yukarıya çıkıp valizlerimi hazırlamaya başladım. Yeni hayatım için hazırlık yapıyordum bi diğer deyişle.