Dünyadaki en kapalı kapı, bir insan 'ın "yetersizlik" hissiyle kendi üzerine kilitlediği kapıdır. İnsanlar, kusurlarını saklamak için ruhlarının etrafına devasa surlar örerler. Sevginin gücü burada bir balyoz gibi devreye girer. Sevgi, bir başkasına bakıp "Seni sadece başarıların için değil, yaralarınla, hatalarınla ve o sakladığın karanlığınla kabul ediyorum," diyebilme cesaretidir.
İnsanları Derinden Etkileyen O Güç
Bir düşün; toplumun dışladığı, herkesin "bundan bir şey olmaz" dediği bir suçluyu ya da bir bağımlıyı hayal et. Onu cezalandırmak kapıları daha çok kilitler. Ancak biri çıkıp ona gerçekten, hiçbir karşılık beklemeden değer verdiğinde, o insanın içindeki savunma mekanizması çöker. Sevgi, hücrelerine kadar işlemiş olan o savunma kalkanını tek bir bakışla buharlaştırır. Kapıları açan anahtar değil, kapıyı içeriden açtıran o sıcaklıktır.
