Kapısını kapatıp hızlıca yerimi aldığımda arabayı çalıştırdım. Ses etmiyordu ama canının yandığı yüzünden belliydi. " Korkuyorum." Endişeli sesiyle bir çığlık attı." Geliyor!!" Bacaklarından inen suya baktığımda kalbim korkuyla attı, bir şey olmasın onlara.. " Sakin ol! derin nefes al güzelim yaklaştık sakin ol!" Sesli nefes sesleri arabayı doldururken inledi önümde olan arabalara korna çaldığımda hastaneye yaklaşmıştık . Bir elim direksiyona yerleştirdiğimde diğer elimi karnına koydum." Geliyor Polat!." Çığlıkları arabayı doldurduğunda hastanenin önüne geldik frene bastığımda öne gitmesin diye koltuğa bastırdım. Hızla arabadan inip hastanenin içerisine bağırdığımda arabanın kapısını açtım. " Karım doğum yapıyor sedye getirin!!" Göz yaşları ard arda akarken kollarım arasına alıp getirilen sedyeye yavaşça koydum. Elini ellerim arasına aldığımda sımsıkı tutuyordu.. " Geçicek Nazlım sakin ol .." " Aa! Bebeğim gitmesinn!" Ağlayarak söylediği cümleyle elimden kayıp gitti. " Siz burada bekleyin beyfendi bilgilendireceğiz ." Kapıyı kapattıklarında nefessiz kaldım.. kapının önüne yere çöktüğümde sinirle elimi ısırdım. Hepsi benim yüzümden Allah kahretmesin.. Nazlıya bir şey olmasın karnındakinede bir şey olmasın. Derince yutkunduğumda gözlerimin yanıdığını hissettim. Kalbim acıyordu hiç bu kadarı çağresiz hissetmedim... Nazlının sesi kulaklarımı doldurdu. Çığlık çığlığa acı çekiyordu. Ayağa kalktığımda koridorda volta atamaya başladım, sesi geldikçe içim yanıyor sinirle karşımdaki sandaliyeye tekmeyi attığımda parmaklarımı birleştirip duvara sinirle yumruk attım. Ne yaptığımın farkında değilim sadece onun iyiliğini istiyorum..İçeriden hemşire çıktığında yanına gittim hemen. " Karım nasıl." " Erken doğum başladı hekimi çağırmam gerekiyor." Kapının açıklığından onu görebiliyordum. Hızla içeri geçtiğimde Nazlının yanına gittim. Beni gördüğünde elinden tutup dizlerimin üzerine çöktüm. Ellerimi terlemiş saçlarının arasından geçirdiğimde acıyla inledi. " Bebeğim!.." acıyla yüzünü buruşturduğunda sakinleştirmeye çalıştım." Sakin ol güzelim Her şey yoluna giderecek.." dediğimde kafasının salladı.. hemşireler üzerini çıkardığında gözlerimi kapadım..Elimi var gücüyle sıktığında hemşirenin sesini duydum. " Beyefendi Nazlı hanımı doğumhaneye alacağız müsade edin." Dediğinde gitmek istedim." Bende gelmek istiyorum." " Mümkün değil." Acilden çıkıp üst kata asansörle gittiğimizde saçlarına dudaklarımı bastırdım. " Güzelim benim seni bekleyeceğim ikinizde iyi olacaksınız korkma ben burdayım.." dediğimde doğumhaneye girdi. Parmakları ellerinden kayıp gidince acıyla gülümsedim.Kapının yanına çöktüğümde kafamı duvar yasladım. Dakikalar gectikçe kalbimdeki sızı dahada artıyordu. Hiç kimse çıkmıyor içeriden bir şey mi oldu. .Doğumhane kapısı açıldığında hızla ayağa kalktım korkuyla bakarken sedyede gördüğüm kadına içim gitti. Solgun bitkindi gözleri kapalıydı. Önümden öylece geçtiğinde derince yutkundum. " Nereye götürüyorsunuz." Dediğimde hemşirelerden biri " Odaya alıyoruz doktor hanım bilgi verecek size." Dediğinde kafamı çevirdim doktor doğumhaneden çıktığında seslendim. " Karım iyimi ." Dediğimde doktor derin nefes aldı. Korkuyla gözlerine baktığımda sesini duydum ." Erken doğum oldu bebeği küveze alacağız anneyi normal odaya alıyoruz şu an her şey yolunda ikisininde hayatı tehlikesi yok." Allah'ım şükürler olsun iyiler.. " Peki erken doğumun sebebi ne." Dediğimde bir sürü neden söyledi. " Bazen oluyor bebekte yada annede sıkıntı varsa ağır işte çalışmışsa yada düşme gibi tehlikeli şeyler olmuşsa erken doğum mümkün geçmiş olsun size." İşte çalışmıştı dimi ah hala ah sebebim olucaksın nasıl bıraktım eline. Küçük Aysima küvezin içerisinde gelip önümden geçtiğinde şaşkınlıkla baktım. Küçüktü el kadar. Peşinden gittiğimde hemşireye Nazlının odasını sordum.Söylediğinde hızla odaya ilerledim. Kapıyı açtığımda baygındı. Yavaşça yanına geldiğimdede yatağın yanındaki sandaliyeye çekip oturdum serumlu eline dudaklarımı bastırdığımda dokunmaya korktum. " Güzelim özür dilerim." Ellerimle yüzüne gelen saçlarını geriye ittiğimde ayağa kalkıp anlına dudaklarımı bastırdım. Sesizce onu izlerken gözlerimi kapadım.. **** " Nazlı" dediğimde sesi gelmedi anahtarı çıkarıp kapıyı açtığımda eve girdim. " Nazlı." Tekrar bağırdığımda ses gelmesi yatak odanın kapısının önüne geldiğimde kapıyı açtım.Odaya girdiğimde kokusu burnuma doldu çiçek gibi kokuyordu bu kadın.Üzerindeki nevresim bir yana saçları bir yana dağılmıştı , belirgin karnı ise açıktı. Hissetmese bile üşümüştür kesin.. Ses çıkarmadan yanına yaklaştım üzerini örtmeden önce elimi küçük Aysima'nın üzerinde gezdirdim..Benim yanımdayken ikisininde korktuğunu hissediyorum hayla onlara güven vermemenin acısı büyük , aklı kalbi o adam'da her ne kadar karım olsada gerçekte onun karısı..Benim sevdam ona göre küçük bana göre ise hayatımın tamamı.. Duyduğum sesle gözlerimi gözlerim açıldı . Etrafa bakarken hastane odasında olduğumu fark ettim rüyamıydı.. Nazlı hamileydi doğum yapmamıştı benim ağzımdan çıkan sözler neydi öyle . Boğazımı temizleyip Nazlıma baktım. Gözleri kapalıydı serumlu eli karnını tutarken gözlerinden yaş aktı.Ellerimi terlemiş anlına yerleştirdiğimde ateşi olduğunu fark ettim. " Nazlım uyan güzelim." Bir kaç kez seslendim ama korktuğunu belli eden yüz ifadesi beni korkutuyordu. Ayağa kalkıp kadının dışına çıkarak hemşireyi çağırdım." Hemşire hanım." Dediğimde yan taraftaki danışmadan bir hemşire gelmişti." Buyrun beyfendi." " Bakarmısınız ." Dediğimde Nazlının yanına ilerledim. Hemşire gelip kontrol ettiğinde ilaç verdi.Ağrı kesici veriyorum sancısını ateşinide alır. Dediğinde Aysimayı merak ettim." Peki yeni doğan çocukları nereye götürüyorsunuz." " Küvezde olan bebekleri ayrı bir alana alıyoruz üst katta ." Kafamı salladığımda Nazlının anlına dudaklarımı bastırdım. Güzel karım benim .. Odadan sesizce çıktığımda üst kata doğru yol aldım. İlerlediğimde bir çok bebeğin olduğu odaları gördüm. " Pardon bizim bebeğimiz buradaydı küvezde olacaktı." " Bebeğinizin ismi nedir." " Aysima." Aksu mi Araz mı resmi nikahımız olmadığından Aksu soy adını alıyordu. Vefat ettiği babasının soy adı.. " Aysima Aksu ." Dediğimde beni sonuncu odada olan küvezdeki bebeklere yöneltmişti. Odanın içersine girmeden büyük camdan baktım ona. Bu odada tek kız oydu ve minicikti elleri ayakları inip kalkan küçük göğsü.. ona baktıkça bir şeyler oluyordu bizim yüzümüzden bu haldeydi. Hayati tehlikesi yoktu ama erken doğdu.. Nazlı görse nasıl olur acaba.. anlımı cama yasladığımda derin nefes aldım. Son kez ona bakıp aşağıya indim. Odanın önüne geldiğimde onun sesini duydum uyanmıştı ." Bir şeymi oldu benim bebeğim iyimi!" Odaya girdiğimde endişeyle sorduğu soruları beni gördüğünde son buldu. " Polat ." Gözleri gözlerime denk gelince aktı yaşları. Yanına gidip kollarım arasına aldığımda hıçkırarak içini döküyordu. Ellerimi sırtında ve saçlarında gezinirken omuzunu öptüm.. " İyimi." Dediğinde sakinleştirmek adına sakince konuştum. " Aysima iyi onun yanından geliyorum minicik çok güzel Nazlım." Dediğimde gözlerime ilk kez parıltıyla baktı. Dikkatle dinlerken beni hıçkırıkları yavaşça son buluyordu." Sakin ol birlikte bakmaya gidelim." Kafasını hızla salladığında yatağı yükseltip avaşça geriye yasladım. " Sen iyimisin peki ağrın var mı.". Burnunu çekip üzerine örtüyü attı." Ağrım biraz var.. onu görmek istiyorum." Dediğinde derince nefes aldım." Tamam o zaman ben sana tekerlekli sandalye alıp geleceğim birlikte yanına gideceğiz tamamı." Kafasını salladığında odadan çıktım. Nazlının bebeğini görüp görmeyeceğini doktora sorduğumda bir sıkıntı olmadığını söylemişti tekerlekli sandaliye alıp odaya döndüğümde. Beni sabırsızca beklediğini gördüm. İçeri geçip sandaliyeyi yatağın yanına getirdiğimde ayağa kalkmak istedi daha yeni doğum yapmış yürümek istiyor birde. Kollarıma alıp sandaliyeye yerleştirdiğimde gülümsedi. " Çok küçük mü." Heyecanlı sesi beni gülümsetirken önüne düşen saçlarını geriye attığımda serumu tekerlekli sandalyenin ucuna taktım odadan çıktık. Asansöre binip yukarı kata geldiğimizde sonuncu odaya geldik. Eğilip dizlerimin üzerine oturduğumda onun küvezde olduğunu sakince açıklamaya çalıştım. " Şimdi sen erken doğum yaptığın için bebeği küveze aldılar." Yüzünü endişe kaplarken elinden tuttum. " Ama durumu iyi hayati tehlikesi yok . " Dediğimde gözleri onu aradı. Canım yanına yaklaştırıp belinden tuttum. Ayağa kalktığında bedenini bedenime yasladım..İnce parmaklarını cama Aysimanın üzerine koyduğumda gözlerinin dolduğunu fark ettim. " Ortadaki küçük kız Aysima." Dediğimde hafif bir tebessüm belirdi yüzünde.." Benim kızım minicik ." Heyecanlı sesi beni rahatlatıyordu bir kaç dakika ayakta kaldığında yorgun düşmüştü." Odaya gidelim tekrar geliriz olur mu?" Gözleri beni bulunca tekrar doldu. " Biraz daha kalalım." Gözlerimle onay verdiğimde gözleri Aysimayı buldu. Ona umut vermek adına bir şeylerden bahsettiğimde odaya gitmeyede ikna edebildim. " Aysima büyücek küvezden çıktığında bir şeylere ihtiyacı olucak Nazlım , ona kıyafet almayacak mısın." Gözlerime baktığında düşündü." Alıcam ." " Bunun için kendini toparlaman gerekiyor göz açıp kapayana kadar her şey bitecek." Bu dönemde onun yanlız kalmasını istemiyorum kendini suçlu hisetmesinide istemiyorum elimden gelenin herşeyi yapacağım. " Gel hadi odaya gidelim ." Son kez küçük bedene bakıp yavaşça sandaliyeye oturdu. Onu sürdüğümde aşşağı kata inip odaya geldik içeri geçtiğimizde doğumdan önce Nazlının üzerinde olan eşyaları yatağın üzerine koymuşlardı." Gel bakalım." Kollarım arasına alıp yatağa bıraktığımda üzerini örttüm. Üzerinde hastane önlüğü vardı gidip kıyafetlerini almalıydım." Eve gidip kıyafetlerini alıp geleceğim o zamana kadar burada kal bir şeye ihtiyacın olduğunda beni ara. " Telefonum evdeydi ama yapacağım bir şey yoktu." Tamam telefonun yatak odasının komidinin içinde." İçimi mi okumuştu bu kadın. " Sen uyu ben geleceğim." Dediğimde odadan çıktım. Umarım arabayı çekmemişlerdir. Hastaneden çıktığımda gözlerim arabayı aradı yan tarafa baktığımda arabamı görmüştüm. Başındada bir güvenlik vardı. " Beyefendi bende sizi arıyordum aceleden geldiğiniz için arabanızı anlamadınız kenara çektim buyrun." Dediğinde anahtarı aldım." Saol kardeşim." Arabaya bindiğimde eve doğru yol aldım. Ailesine haber versemiydim eğer Nazlı isterse haber verir benim söylemem doğru olmaz. Zaten ne diyecekki Polat'ın halası akide hanım bana halı yıkatırken doğumum gerçekleşti mı diyecek. Ah hala ah alacağın olsun sözümün yanında değeri yokmuş ya . Evim önüne geldiğimde arabadan evin yedek anahtarını alıp evin kapısını açtım. İçeri geçtiğimde yatak odasına ilerleyip komodinin içerisindeki telefonumu cüzdanımı aldım alyansımıda çekmecede bulduğumda alıp parmağıma geçirdim. Yüzüğün içerisinde Nazlı yazıyordu...Arkamı dönüp dolaptan çanta çıkarıp Nazlının kıyafetleri olduğu dolabı açtım. Pijama takımı ve iki elbise aldığımda iç çamaşırlarınıda aldım. Çantaya yerleştirirken ihtiyacı olan başka bir şey varmı diye göz attım. Sanırım yoktu olsa almaya giderim . Odadan çıktığımda evden bir miktar parada almıştım. Evden çıkıp kapıyı kitlerken ses duydum."Polat siz nerdesiniz oğlum." Halamın sesi geldiğinde derin nefes aldım. Öfke duymak istemiyorum ama beni fazlaca zorluyor." Nerde olalım hala." Diye çıkıştığımda şaşırmıştı. " İşim gücüm var ." Arabaya binip oradan ayrıldığımda aklıma gül buketi geldi. Gül buketini aldığım çiçekçiye gibip borcumu ödediğimde bu sefer papatya almıştım. Malum gül hayırlı gelmedi. Hastanenin yakınlarında bir bebek mağazası görmüştüm aslında bir kaç parça eşya alsam fena olmazdı. Arabayı park edip indiğimde içeri geçtim. Her yerde kız erkek küçük kıyafetlerke doluydu yeni doğan tarafına geçtiğimda bakındım. Küçük zıbınlar kazaklar çok güzeldi pembe iki zıbın aldığımda üzerindeki yazıları okudum." Babasının göz bebeği." Yazıyordu birinde diğerinde ise " Annesinin kızı." Yazıyordu ikisini ve bir kaç küçük takım aldığımda kasaya ilerledim. Kasanın önünde beyaz ayakkabı gördüm onlarında aldığımda mağazadan çıktım. Nazlı bunları görünce yüzü gülecek. Hiç düşünmezdim Bebek mağazasından elim dolu çıkacağım. Arabaya yerleşip hastaneye girdiğimde arabayı park ettim. Çantayı Aysimanın eşyaları ve papatya buketini aldığımda yukarı kata çıktım. Odanın önüne geldiğimde heyecanlıydım kalbimin sesi kulaklarımdaydı. Kapıyı çalıp içeri geçtiğimde Nazlıyı gördüm. Yanındaki hemşire kolumdaki iğneyi çıkarırken kibar davranıyordu üstelik hemşire erkekti. Boğazımı temizlediğimde ikisinin gözleri beni buldu. " Geçmiş olsun." Dediğinde elindeki iğneyi çöpe atıp çıkmıştı hemşire. Elimdekilere bakan karımın yanına geldiğimde yatağın yanındaki koltuğa oturdum. " Bu çiçekler senin için Nazlım.. Nazlı yani ." Elimden alıp kokladığında gülümsemişti. Aysimanın eşyalarını paketten çıkarıp ona göstermek istediğimde sesini duydum. " Teşekkür ederim bu benim ilk çiçeğim." Dediğinde ona baktım gerçekten ilk çiçeğimiydi güldüğümde pakettekileri gösterdim." Bak bunuda Aysima hanıma aldım." Çiçeği yan tarafa bırakıp elimden kıyafetleri aldığında şaşırmıştı. " Bunlar benim bebeğimin mi." Heyecanlı sesini duydukça içim rahatlıyordu. " Evet ayakkabısı bile var . " Beyaz küçük ayakkabıyı gösterdiğimde almak için uzandı. Ellerine verdiğimde . Arkasına yaslanıp uzunca inceledi. " Annemlere söyledin mi." " Hayır söylememi istermisin." Dediğimde omuz silkti. " Hayır söyleme ." Ailesi ve arasındaki bu mesele her neyse onu derinden yaralaladığını görebiliyorum.. " Her şey için teşekkür ederim sana ." Minnet dolu sesi geldiğinde yutkundum. Onu öylesine seviyorum ki canımdan vaz seçebilecek kadar ama o bunu bilmiyor.. " Hiç bir şey için teşekkür etme zaten erken doğum yapmanın en büyük sebebi biz değilmiyiz." Dediğimde gözleri beni buldu." Sen bir şey yapmadın , halan beni istemiyordu bunu en başından biliyorum beni kendisine layık görmedi ." Uzanıp elini tuttuğumda usulca çekti elini. Geri çekilip konuştuğumda ise yüzüme bakmadı. " Öyle bir şey yok halam sana bir şey yapamaz ben olduğum sürece. "Söyleyeceğim hiç bir söz onu ikna etmeyecek sanırım. Derin nefes aldığımda aklıma nikah tarihini alamadığımız geldi." Nazlı eğer iyi olursan yarın nikâh tarihî almaya gidelim mi?" " Sen nasıl istersen ." en büyük önceliğim sensin be kadın benden bu kadar uzak durmanım sebebi ne? Söylemeye cesaret edemediğim şeylerin aklımda dolaşmasından yoruldum.Kalbinin hayla dolu olmasından mı bu uzaklığı... " Yeri ve zamanı değil ama önceki... Eşinin ailesi nerede." Dediğimde bir şeylerin geçmişte bırakmasını istiyorum.. " Onlar Aysimayı kız olduğu için hiç bir zaman istemediler zaten ben evlendiğimde onlar benide istemediler." Kız olduğu için mi? Cinsiyet ayrımcılığını bir çok baba yapıyor en baştada Nazlının babası.. eğer erkek olsaymış şu an onların yanında olurmuş. Ne gülünç.Ama iyiki bebeği kız yoksa çok zor durumda olurdu.. Kapı çalındığında oraya doğru döndüm içeri hemşire girdiğinde dikkatle söylediklerinin dinledik. " Nazlı hanım tekrar geçmiş olsun bebeğinizi beslemeniz gerekiyor size bir biberon vereceğiz buna sütünüzü boşaltın biz bebeğinize vereceğiz." Dediklerinde Nazlıya biberon vermişlerdi. " Sütünüz geliyor değil mi." Hemşirenin sorusuna" Geliyor." Demişti Nazlı. " Güzel on dakika sonra almaya geliriz." Çıktıklarında Nazlıya döndüm sanırım çıkmam gerekiyor.." Kıyafetlerin bu çantada ben kapı önünde bekliyorum." Dediğimde çıkmıştım. Kapı önündeki koltuğa oturduğumda derin nefes aldım. Neyseki her şey yolundaydı..Cebimden telefonumu çıkardığımda gelen aramalara baktım.Eniştem ve halam aramıştı Eneste mesaj göndermişti. " Mandalinaları çıraklardan birinden rica ettim eve getirdiler ama yokmuşsun, Ahmet abilere bıraktılar bende İstanbuldayım teyzem vefat etti ." Enes'in neden ortadan kaybolduğu belli oldu onu karı kızda düşünmüştüm baş sağlığı dilerken telefonu kapatıp cebime koydum..
****
Oy ve yorumlarınızı bekliyorum canlarım (♡ω♡ ) ~♪
