Selam canlarım 🤩❤❤
Oy ve yorumlarınızı eksik etmeyin canlar 🎈💫❤
Keyifli okumalar❤
2.BÖLÜM
"Bey yarın için Sevdaya bilet al ablasının yanına gidecek."
Annem gene tatlı diliyle babamla konuşuyordu.
"Neden ki?"
"Seval Hamile biliyorsun Bey, ben burda sizi koyup nasıl gideyim.Sevda gitsin ablasına yardım eder."
"Seval'in kocası koymu Hanım?Sevda gitmesin,oğlan gider."
"Yok Bey yurt dışından iş almış,doğuma kadar gelemeyecekmiş."
Babam kaşlarını çatarak elindeki gazete sayfasını çevirdi.Anneme bir cevap vermemişti.Annem Babamın biten çayını doldururken tekrar sordu.
"Bey ne dersin kız gitsin mi?"
"Tamam Hanım yarın hallederiz."
"Bugün işin nasıl geçti?"
"İyi herzaman ki gibi işte.Şirket işleri ne bekliyorsun."
Babam ile annemin sohbetine biz iki kardeş uzaktan dinleyerek katılmıştık.
♡♡♡♡♡♡
"Ablama selam söyle minik."
Abimin son kelimesine kaşlarımı çattım.
"Abii demesene bana artık minik falan."
"Niye evin miniği degil misin?"
Haklı olması bana minik hitabında bulunması için yeterli değildi.
Bence öyleydi.
Öyleydi öyle.
"Off..Ama sen sonra özlersin beni bak."
Kedi gibi bakışlarımla onu etkilemeye çalıştım.
Ama neeerdeee?
"Yoo hiçte bile.Eve gidip ayaklarımı uzatacağım ohhh huzur miss."
Gıcık abi!
Ne olacak özlerim dese!
"İyi..Zaten bende seni özlemiyecektim ki."
Niye sesim titremiştiki
"Tamam gel buraya ağlama. "
Aglamıyordum,gözüme toz kaçmıştı.
*********
Abimle ortamı biraz daha yumuşatarak birazda şımarıklık yapmış sonrada vedalaşarak otobüse bindim.
Otobüste ortq sırada giderken kafamı cama doğru yasladım kulaklığımdan çalan müziğin ezgisi ile birlikte gözlerimi kapattım.
Ezgisi çok hoştu.
Zaten beş saatlik yolculuk anca böyle çekilirdi.
*******
Sonunda ablamın şehrine gelmiştim.
Otobüsten inirek bavulumu elime aldım.
Hafif sert esen rüzgar ile üstümdeki hırkayı sıkı sıkı sarıldım.
Ürkütücü hava ile etrafa bakındım.
Çalan telefonumun ile bavulu kenara bıraktım.
"Alo anne?"
"Kızım naptın vardın mı?"
"Evet geldim anne beş dakikaya ablamın yanında olurum inşallah."
"Allahtan yakın evi ,disarda olayalanma gece gece kızım."
"Tamam anne otobüsün tekerinin patlaması benim mi suçum."
"Hadi kızım varınca tekrar ara haberdar et bizi."
"Tamam anne."
"Abimde dikkatli gitsin diyor."
"Tamam o yarın ki sınavını düşünsün beni değil.Hadi ben geçikmeden ablama geçeyim anne."
Annemi biraz daha sakinleştirerek telefonu kapattım.
Terminalden çıkarak karşı caddeye geçtim biraz yürüyerek okulun önünden sağa dönerek ablamın mahallesinin girişine ulaştım.
Tekrar çalan telefonum ile ofladım.
"Efendim Anne?"
"Aa çocuğum sen ne zaman doğdun?"
"Ay abla ya ekrana bakmadan açtım kusura bakma,Annem gelene kadar arayıp durdu iki dakikaya sendeyim hadi görüşürüz."
"Tamam ablam bekliyorum hadi."
Kapattığım telefon ile yoluma devam ettim.
Arkamdan koşarak gelen adım sesleri ile yürüyüşümü hızlandırdım.
Ablamın apartmanın önünde derin bir nefes aldım.
Apartmana girecekken arkamdan biri omzuma çarparak yere düştü.
Ben korkuyla hemen geri çekildim.
Yerdeki on beş yaşındaki çocuk nefes nefese eliyle karnını tutuyordu.
"A..Abla özür dilerim."
Acı çektiği sesinden belli olan çocuğun yanına doğru eğildim.
"Yaran mı var ablam?"
"Çocuk yüzüme korkuyla baktı yerde geri geri gitti.
"Eûzubillah!"
Ölü görmüş gibi korkan çocuk ile birlikte bende kortum.
Kimden korktum neden korktum bilmiyorum ama çocuğun korkudan kocaman olmuş gözleri kekeleyen hâli benide ürpertti.
Çocuk ben daha soru sormadan yerden bir hışımla kaçıp gitti.
Arkamı döndüm sadece karanlık bir sokak ve ara sokaklardan gelen garib sesler vardı.
Tekrar önüme döndüm.Apartmana hızlıca girmek için ablamın ziline bastım.
Beklerken cam kapının penceresinde tam Arkamdan geçen kapşonlu bir adam yansıdı.
Durdu bana baktı!
Daha demin kimsenin olmadığı bu sokakta bu adam nerden çıkmıştı?
Korkudan elim titremeye başlamıştı.
Ablami beklerken korkudan yüreğim ağzımda atıyordu kapının otomatik açılma sesi ile hemen binanın içine girdim hızlıca kapıyı kapattım.
Koşarak asansörün yanına gittim ablamın asansörü aşağı yollaması ile hemen asansöre bindim.
Üç numaralı tuşa basarak,arkama yasladım.
Aynadaki Beyaz suratıma baktım.
Bu kadar korkak olmak zorunda mıydım!Ne vardı bende ablam gibi yada diğer kızlar gibi cesaretli olsam!
Korkağın tekiyim ben!
*********
Üç gün geçmişti ama ben hâlâ o gecenin ürpertisindeydim.
"Sevda hadi hava çok güzel kız parkta biraz yürüyelim bana iyi geliyor."
"Tamam abla hazırlanayım."
Hamile olmasan abla bir şekilde seni ekerdim ama işte yufka yürekli kalbim.
Korkak ama bir o kadar da yufka yürekli.
.
.
.
.
.
Kitab nasıl canlar?
Sevda Karan sevdiniz mi?
O kapşonlu adam kim sizce?
O çocuk Sevdayu görünce neden korktu?
50 yorum sınırı koyuyorum canlar
Sınır dolsun bölüm gelsin öptüm sizleri
