Bölüm 3

Bu mektuplarımı okuyan olur mu veya yazdıktan sonra bunları saklıycak kadar cesur olur muyum bilmiyorum ama yazıcam hayatımı, anılarımı bu kağıda dökmek bazı şeyleri toplamamı sağlıycak. Nerden başlasam onu bile bilmiyorum adımla başlayabilirim adım Gizem annemin sadece sevdiği için koyduğu bu isim benim hayatımı özetliyor aslında ilk başta seslere, hayata olan uzaklığımdan dolayı sürekli içinde bulunduğum bir gizem. Sesler benim için tamamen yakalanması tamamen imkansız bir hedef, gökkuşağın uçunu arayan bir çocuğun ki gibi imkansız... Evet bu yazdıklarımdan anlıcağınız üzere ben doğuştan işitme engelli olan bir kızım. Doğduğunda kullağına fısıldanan adını veya ilk ağlamasını duymayan bir bebektim. Kendim aksine hayatım sesler içinde ben ne kadar duymasamda, annem ünlü bir kemanist ve babamda bir piyanist en büyük hayalleri çocuklarınıda kendileri gibi bir müzisyen yapmamış benim rahatsızlığımı uzun süre kabul etmek istemeyip sürekli farklı doktorlarda şanslarını deneselerde hiç bir çabaları sonuç vermemiş ve en sonunda kabul etmek zorunda kalmışlar. Benden sonra bir erkek çocukları olmuş benim aksime doğuştan müzik kulağı olan bir çocuk ailem hayallerini gerçekleştiren kardeşimi tabikide benden daha çok ilgi ve sevgiyle karşılaşmışlardı...