İçeriğe geç

Sessizliğin Sesi

Bölüm 1 · 1 dk okuma

Sessizliğin Sesi

Bölüm 1

Başlangıç

Bir sabah zamanıydı. Okula gitmek için hazırlanmaya başlayacaktım ama yine geç kalmıştım. Annem her zamanki gibi geç kalktığım için beni azarlıyordu ama kulaklarım bu bağırtılara aşikar olduğu için hiç umursamıyordum. O sinirle bağırırken ben sadece ona boş ve iğrenerek bakıyordum. Deliriyor muydum? O azarlamasını bitirip yatak odasına geçti. Sanki beni hiç azarlamamış gibi davranmasına dayanamıyordum. Sanki hiç suçlu değilmiş gibi davranması... Her neyse. Babam erkenden kalkıp işe gitmişti. O çok çalışıyordu. Bazen ona üzülmek istiyordum ama geçmişim buna izin vermiyordu. Her neyse siktir edin buraları çok uzattım. Evde şuanlık sadece annem ve ben vardık. Zaten geç kalmıştım o yüzden bir şeyler yemek için mutfağa gittim. Normalde kahvaltı yapmayı sevmezdim. Tezgahta evde daha önce hiç görmediğim bir bıçak vardı. Yeni mi alınmıştı? Nedense ilgimi çok çekmişti. Birkaç saniye sadece bıçağa odaklandım. İçimden sürekli boğuk çığlıklar yükseliyordu. 'Ondan kurtul... Huzura ereceksin...' Bıçağı aldım ve dokunarak incelemeye başladım. Dokunmak merakımı gideren bir şeydi. Aklımdan geçenleri bir kenara atmaya çalıştım. Bu duyguya kapılan tek ben olamazdım. Olmamalıydım. Hazırlandım ve koşarcasına evden dışarı attım kendimi. Ev sanki bir tuzaktı. Bir oyun... Bu duygularda neydi böyle? İlk defa içimde birine zara verme duygusu oluşmuştu. Belki geçmişimi çok düşünüyordum. Ailemi zaten sevmiyordum ama hiç böyle düşüncelerim olmamıştı. Karıncayı bile incitmeye kıyamayan bana neler oluyor bilmiyorum. Kendimi biraz silkeledim ve kafamı toparlamaya çalıştım. Bunu sanırım kimseye bahsetmemeliydim. Otobüs durağına doğru yürüdüm ve otobüs beklemeye başladım. Tek ben vardım. Bu iyiydi. Yalnız kalmaya ihityacım vardı. Duygularım karmakarışıktı. Düşünceler kafamdan bir dakika bile olsun ayrılmamıştı.

Bölüm sonu

12 yorum