Bölüm 1 – Yasak Sokak
Yağmur, arabanın camına usulca vuruyordu.
Mert kulaklığını takmış, dışarıdaki gri gökyüzünü izliyordu. Yaz tatili başlamıştı ama bu tatil, hayal ettiği gibi deniz kenarında geçmeyecekti. Babasının tayini çıkmış, ailece yıllardır adını bile duymadıkları Karadere kasabasına taşınmışlardı.
Kasabanın girişindeki paslı tabelada tek bir cümle yazıyordu.
"Karadere'ye hoş geldiniz."
Altında ise kırmızı boyayla sonradan yazılmış gibi duran tek bir uyarı vardı.
"Gece yarısından sonra Eski Değirmen Sokağı'na girmeyin."
Mert gülümseyerek babasına baktı.
"Kim yazmış bunu?"
Babası direksiyondan gözünü ayırmadan cevap verdi.
"Çocukların şakasıdır."
Annesi ise aynaya baktı.
"Her kasabanın bir hikâyesi olur."
Arabaları dar sokaklardan geçerken Mert, insanların garip davranışlarını fark etti. Herkes saatine bakıyor, kimse göz göze gelmiyordu.
Sanki görünmeyen bir şeyi bekliyorlardı.
Yeni evleri eski, iki katlı ahşap bir yapıydı. Bahçedeki ceviz ağacı neredeyse çatıyı kapatıyordu.
Komşuları eşyaları taşımaya yardım etti ama hava kararmadan hepsi birer birer evlerine döndü.
En yaşlı komşu ayrılırken Mert'in omzuna dokundu.
"Evladım..."
"Gece biri adını çağırırsa..."
"Kesinlikle cevap verme."
Adam arkasına bakmadan uzaklaştı.
Mert ise bunun komik bir karşılama geleneği olduğunu düşündü.
Gece saat 02.17...
Mert ansızın uyandı.
Evin içi tamamen sessizdi.
Tam tekrar uyuyacakken...
Üst kattan...
Tak...
Tak...
Tak...
Ayak sesleri gelmeye başladı.
Ama üst katta kimse yaşamıyordu.
Babası ve annesi alt kattaki odalarındaydı.
Sesler giderek yaklaştı.
Koridorda biri yürüyordu.
Mert yavaşça kapısını araladı.
Koridor bomboştu.
Tam kapıyı kapatacakken...
Koridorun sonundaki aynada bir çocuk gördü.
Yaklaşık on yaşındaydı.
Üzerindeki kıyafetler eskiydi.
Yüzü ise görünmüyordu.
Çocuk ağır ağır elini kaldırdı.
Ve Mert'i çağırdı.
Tam o anda elektrikler geldi.
Ayna yine boştu.
Mert derin bir nefes aldı.
"Rüya gördüm..."
diye mırıldandı.
Fakat odasına döndüğünde yatağının üzerine bırakılmış, sararmış bir kâğıt gördü.
Üzerinde sadece tek bir cümle yazıyordu.
"Bu gece seni sadece izledim."
"Yarın konuşacağız..."
Bölüm Sonu...
