Alara'nın ağızıyla
"Alara! "
Duyduğum ses ile arkamı döndüm ve gevşek gevşek gülen Yağızı gördüm "teklifimi düşündün mü güzelim" " zaten cevap vermiştim" "eminmisin eğitim hayatın sona ercek" tam o sırada Poyraz beni önüne aldı "ne diyorsun lan sen" sakince demişti Yağız " sana ne abi sevgilimle aramdan çık" Poyraz sinirlenmeye başlamıştı "sen kim oluyorsun da kızın eğitim hayatını bitiriyorsun ha!" bu sefer bağırmıştı Yağızın şuan yapabileceği en iyi şey buradan koşarak kaçmakki öylede yapacaktı biliyorum "bir daha seni bu kızın yakınlarında görürsem seni gebertirim! " son söylediği o kelimede şimşek çakmış ve yağmur yağmaya başlamıştı. Bu adamdan gerçekten korkuyorum...Yağızın arkasına bile bakmadan kaçtığını görünce tek benim korkmadığımı anladım
Poyraz bana doğru döndü üzerimdeki ceketini düzelterek, Yağıza ne kadar sert ise bana da o kadar yumuşak tavırla "hadi gel yağmur yağıyor üşütme" dedi beraber arabaya bindik. Bindikten sonra bana doğru döndü "gerçekten sevgilin miydi" hiç düşünmeden "hayır sevgili olmak için beni tehtid etti" "ne ile" "bu okulumuzdaki müdürün oğlu herkezde buna inanıyor birşey olsa o da beni olay çıkartıp okuldan atmak ile tehtid etti" sinirlenmeye başladığını gördüm ama aynı zaman da beni korkutmamaya çalıştığını da görebiliyordum gördüm diyorum çünkü gidip Yağızı ve babamı öldürmemek için direksiyonu sıkıyordu
İlk defa bir abim varmış da beni bütün dünyadan koruyormuş, sırtına yaslanabiliyormuşum gibi hissettim
Bir süre geçmeden gözlerime ağırlık çökmeye başladı
POYRAZIN AĞZINDAN
Sinirden o Yağızı ve babasını öldüresim geliyordu ama ani bir hareket yaparsam Alara'nın korkacağını düşünerek kendimi durdurdum. Alara'ya baktığımda kapıya yaşlanmış uyuyordu
İlk defa bir kız kardeşim varmış gibi hissetmiştim onu korumuştum herkese karşı
Çok tatlı uyuyordu. Eve vardığımızda uyandırmak istemedim onu kucağıma aldım hava estiği için üşüdüğünü biliyordum o yüzden hızlı adımlarla eve girdim kapıyı Tolga açtı "abi? Alara'ya ne oldu o iyimi!?" sesi yüksek çıkmıştı "bağırma lan kız uyanacak, git misafir odasının kapısını aç" ben konuşurken içeri Ateş Aral ve Aras girdi bana ne oluyor diye sorar gibi bakış attılar "sonra" dedim. Misafir odasına girerek Alara'yı yatağa yatırdım arkamdan hepsi odaya girdi. Üzerini örtüp çıkmak için arkamı döndüm "abi" şaşırmıştım Alara abi demişti "sanırım kabus görüyor" dedi Ateş ona hak vererek yatağın kenarına oturdum ve Alara'nın saçını sevdim.
ATEŞİN AĞZINDAN
Abim kucağında Alara ile geldiğinde korkmuştum, ne yalan söyleyeyim Tolga onu getirdiğinde sevmemiştim ona garip bakmıştım ama tanıdıkça sevdim. Şuan perişan gözüküyordu sağ gözünde morluk vardı ne olduğunu merak ediyordum hemde çok bir anda abi diyince hepimiz duraksadı "sanırım kabus görüyor" dedim Poyraz abi yanına oturdu ve saçını okşadı Poyraz abiyi ilk defa böyle görüyordum Tolga bana döndü "abi" diyebildi sadece korkmuş sesiyle o da Alara'ya bir şey olmasından korkuyordu "merak etme" dedim ve Alara'nın yanına gittim. Yatağın yanına çöktüm ve Poyraz abiye dönerek "ne oldu" diyebildim "babası o şerefsiz eve geç geldiği için ona vurmuş" içimde bir şeyler koptu tek benim değil abimin ve diğer kardeşleriminde "sonra sahile götürdüm hava alsın diye biri onu tehtid ediyormuş" kaşlarımı çattım "ne ile tehdit ediyormuş" "onunla sevgili olmazsa Alara'yı okuldan attırırmış" Aras sesini yükselterek "o adamları öldürdüğünü söyle" "bağırma lan kız uyanacak" dedi Aral "babasını hırpaladım öbürü kaçtı Alara korkmasın diye peşinden gitmedim"
Abimi ilk defa böyle gördüm nasıl mı? Bir kız abisiymiş gibi
O sırada annem içeri girdi "noluyo hepiniz bur - Alara'ya ne oldu?!" Poyraz abim bıkkın bir şekilde "annem biraz sessizlik" annem sesini kısarak "Alara iyimi" dedi "şuanlık iyi" "peki ne oldu" diyerek içeri girdi babamda Poyraz abi bize anlattıklarını tekrar anlattı o anlatırken hepimiz sinirlenerek yumruğunu sıkıyordu "ne!?" diye bağırdı annem "anne" dedim sessizce ama çok geçti Alara yavaş yavaş gözlerini açıyordu
ALARA'NIN AĞZINDAN
Uyandığımda bütün Demir ailesi bana bakıyordu kızları yoktu sadece onunda olmasına gerek yok anneleri Merve abla yanıma oturdu bir anne şevkatiyle saçlarımı okşadı. Çok huzurlu hissediyordum "gel Yıldız ablan çorba ısıttı onu ye öyle uyu" dedi. Annemmiş gibi hissettim onu kafamı evet anlamında salladım hepsi Tolganın babası Cenk abi bana döndü "Tolga ile aynı okulu okumak istermisin" dedi aslında mükemmel olurdu bir dakika o benim atıldığımı nereden biliyordu yoksa Poyraz mı söylemişti offf "teşekkür ederim" diyebildim sadece Tolga elinde tepsi ile geldi mercimek çorbasıydı tepsiyi Merve ablaya verdi oda yatağa koydu bir kaşık çorba aldı ağzıma götürürken çorbanın içindeki havucu fark ettim "teşekkür ederim ama ben yiyemem" dememle hepsi şaşırdı böyle bir şey dememi beklemiyorlardı sanırım Merve abla (hanım dememe kızıyor) "Yoksa sevmiyormusun? Başka çorba hazırlatıyım" "yok ondan değil havuç alarjim var" dememle hepsi bir oh çekti beni şımarık bir kızmı sanmışlardı Merve abla Tolgaya döndü kaş göz işareti yaptı ve Tolga odadan çıktı 5 dakika sonra elinde başka bir çorbayla geri döndü kadın beni doyurmadan bırakmayacak tam ağzıma kaşığı götürecekken içeri koruma girdi "efendim" telaşlıydı Poyraz "ne oldu?" "efendim bir adam geldi..."