İçeriğe geç

Sessizliğin ardında

Bölüm 4 · 3 dk okuma

Sessizliğin ardında

Bölüm 4

Canım ailemmmm

Üzerine atladığım kişi ne olduğunu anlamamıştı bana ne yapıyorsun sen salakmısın diye bakış attı "ne öyle bakıyorsun ölüyordun lan" dediğimde kendine geldi etrafımıza insanlar toplanmaya başladığında ayağa kalkıp üzerimi silkeledim ve elimi ona uzattım şaşırmıştı "yerin rahatsa bozmayayım keyfini" dediğimde sırıttı ve uzattığım eli tuttu

Bir banka doğru ilerledik ve oturduk "iyimisin" diye sordum bana baktı beni incelediğini hissettim "sen olmasan iyi olurmuydum bilmem ama şimdilik iyiyim" dedi gülümsedim "adın ne?" diye anı bir giriş yaptı "Alara seninki" dediğimde işe "Tolga" dedi sonra devam etti "seni ailemle tanıştırmak istiyorum" dediğinde ciddi miydi daha yeni tanıştık Bi hoşt diyesim vardı ama içimdeki kekoyu susturdum "neden" bana döndü "benim hayatımı kurtardın ailem seni merak edecektir ve sana bir hediye vermek istiyorum" dedi. İlk defa böyle bir şeyle karşılaşmıştım fark etmiş olacak ki "haklısın yeni tanıştık bana güvenmiyor olabilirsin fakat beni kurtarman karşılıksız kalmayacak şimdi gelmezsen babam tüm Türkiyeyi arar seni bulur ve beni kurtarmanın hediyesini verir" dedi.

Bunun babası kimdi de bu kadar ciddili konuşabiliyor bilmiyordum ama hayırlısı diyerek "olur" diyebildim sadece o da "beni çok mutlu ettin bir dakika bekle birazdan geleceğim" dedi ve gitti telefonla konuştuktan sonra yanıma geldi ve oturdu "ne oldu" "bizi almaya gelecekler sadece bekleyeceğiz" 5 dakika sonra lüks bir araba önümüzde durdu.

Biz malikane gibi bir yere götürdü burası mükemmel ötesiydi kapıyı bir kadın açtı "sevim abla annemle nerede" dedi Tolga neşeli sesiyle "içerdeler senin gelmeni bekliyorlardı geç hadi dedi. Sonrada beni süzdü ama eleştirel bir şekilde süzmedi tam tersi çok tatlı bir kadına benziyordu gülerek içeriye girdim ve Tolga'yı takip ettim" nasılsınız benim canım ailemmmm"dedi Tolga salona girarken bu haline ve ailesinin verdiği tepkiye güldüm çünkü benim ailemle böyle küçük anlarım bile olmamıştı bir adam sert sesiyle "sen nerede kaldın" diyerek Tolgaya bağırdı "Bakın size kimi tanıştıracağım diyerek beni gösterdi başka biri" oğlum sevgilimi yaptın lan" "ne sevgilisi yaa" dedim sitemli sesimle herke gözleriyle benim kim olduğumu sorarken içeri bir kız geldi "sonunda geldin Tolga senin yüzünden aç kal.." bana baktığında dönüp kalmıştı beni tanıyormuydu "noldu kızım" dedi babaları olduğunu anladığım adam " gereksiz arkadaşıma benzettim de bu kim ve evimde ne işi var" herkes ona göz devirmişti başta Tolga olmak üzere Tolgaya kızan adam tekrar konuştu "oğlum söyle bu kız kim" Tolga önce bana baktı sonra onlara geri döndü "öncelikle onun adı bu kız değil adı Alara ve eğer Alara olmasaydı bende bu eve bir daha adım atamazdım" herkez şok olmuştu "ne diyorsun oğlum sen" dedi ağlamaklı sesiyle "Alara benim canım için kendi canını tehlikeye attı anne" dedi. Bende sonra salona gelen kız "keşke olmasaydı da kurtulsaydım sizden" ağzında gevelemişti bu kız beni bir yerden tanıyor ama neden bilmiyordum o sırada Tolganın annesi hanım ağlayarak yanıma yaklaştı "teşekkür ederim kızım" dedi ve sarıldı...daha annem bile bana kızım diyerek sarılmamıştı bende anne sevgisini ilk defa bu kadından gördüğüm için olduğum yerde dona kaldım sonra bende anne özlemiyle ona sarıldım...

Bir süre orada kaldım bana bir sürü soru sordu annesi ama abilerinin bana bakışları hiç normal gelmiyordu sanki kardeşlerine ben çarpmak istemişim gibilerdi heleki en büyükleri seri katilmış gibi bakıyordu bana beni her an parçalara bölebilirdi "istersen bugün bizde kal saat geç oldu" yok ben almayım olun beni her an kesebilir demedim tabiki "yok annem beni merak etmiştir şimdi ben gidiyim artık" bir bana bir de oğullarına baktı "o zaman seni Poyraz bıraksın" Poyraz hangisi diye bakmak için döndüğümde seri katil bakışlı ile karşılaştım bu değildi değilmi adının Merve olduğunu öğrendiğim kadına döndüm oda anlamış olacak ki evet anlamında kafasını salladı

Yuhh bu adam beni yolda öldürür bulamasımlar diyede gömer ben bununla gidemem

Ama başka çarende kalmadı gerizekalı bu kadının inatçı olduğunu biliyorsun ve hava karardı "gerek yok ben giderim" Poyraz bakışlarını bana çevirdi hoppala bunun benimle derdi ne olum ben sana ne yaptım ki "düş önüme" Cenk abi (Tolganın babası) "oğlum kıza karşı nazik ol" hiç olacakmış gibi durmuyordu...

Bölüm sonu

1 yorum