Abimin ölümünün üzerinden 3 ay, ortanca kardeşimin ölümünden ise 2 ay geçmişti. Sürekli onların mezarına gider ve bağıra bağıra ağlarım. Saat 15:23'de eve geldim ve abimin odasına girdim. Yatağına uzandığımda ise elime birşey geldi. Eğilip o şeyi aldığımda ise abimin günlüğünü buldum. Günlüğü okumaya başladığımda ise gözüme bir sayfa çarptı. Açtım ve o sayfayı okudum. Sayfada ise şöyle yazıyordu;
-Sevgili günlük-
Bugün çok güzel bir gündü. Fakat küçük kız kardeşim bana anlamsız anlamsız bakıyor ve rusça birşeyler mırıldanıyordu. Buna aldırış ettmedim ama çok korkuyorum. Bu günlüğü yazma amacım ise şu; eğer ben bir gün ölürsem çiçeklerime iyi bakın...
Yazıyordu ben bu satırları okur okumaz hmeen yerimden kalktım ve abimin çiçeklerini suladım. Babam bizi salona çağırdı ve şöyle dedi;
-Sevgili ailem. Ben iş için danimarkaya gideceğim. Ama merak ettmeyin oraya gittiğimde size hergün 4.500 dolar göndereceğim. Dedi bizde iş olduğu için kabullenmek zorunda kaldık. Annem babama yolluk hazırlıyordu, babam arabayı hazırlıyordu ben ise babamın kıyafetlerini katlayıp bavuluna yerleştirdim. Garajdan aniden bir çığlık sesleri geldi. Ben, annem ve küçük kardeşim hemen garaja koştuk.