Ve böylece, yıllar geçtikçe, yeni yüksek bina eski konağın küllerinden yükseldi. Ama parlak ve yeni olmasına rağmen, içimde tuttuğum karakter ve tarihten yoksundu.
Ancak bir gün genç bir çift, yoğun şehir sokaklarında yürürken üzerime tökezledi. Durdular ve bana baktılar, yüzeyimde hala görülebilen solmakta olan yazıyı okudular. Ve o anda benim özel olduğumu, uzun zaman önce geçmiş bir zamanın sırlarını ve anılarını içimde tuttuğumu biliyorlardı.
Çift beni korumaya, zengin tarihine bir selam olarak beni yeni binaya dahil etmeye karar verdi. Ve böylece, restore edildim ve herkesin görmesi için sergilendim, uzun yıllardır içimde tuttuğum hikayelerin ve sırların canlı bir hatırlatıcısıydım.
Ve insanlar geçerken durup bana hayran kalacaklar, yazıyı okuyacaklar ve bu duvarların içinde meydana gelen tüm olayları hayal edeceklerdi. Duvarlar konuşabilseydi, anlatabileceğimiz masallar. Ama o zamana kadar burada duracağım, şehrin tarihine ve anılarına sessiz bir tanık olacağım. Ve birileri onları bir kez daha ortaya çıkarmak için gelene kadar bu sırları saklamaya devam edeceğim.
