Merhaba...
Kim olduğumu bilip bilmediğini merak ediyorum.Bu mektu-bun sana ulaşacagın-dan emin değilim ama yinede yazmaya de-vam edeceğim. Nere-den başlamalıyım?
Yaşadığım dünya sesten yoksun.Gözle-rimi kapatdığımda hiç-lik haline bürünüyor. Fakat sessizlik yerini eski bir anıya bırakıyor Eskiden adımı seslen-mek yerine eliyle çağı-ran birinin anısı canla-nıyor.Annem.Ozaman-lar bir adım vardı gü-lümseyebiliyordum.
Fakat çok şey değişdi.
Seni ilk gördüğüm gün uzun zamandır bu ka-dar içten güldüm.
Seni ikinci kez gördü-ğümde ilk defa kalp atışımın sesini hisset-dim.
Üçünci sefer seni gör-meye geldim muhte-melen hiç bir bilmi-yordun.Eger cesareti-mi toplayabilseydim seni uzaktan izlemez karşında olurdum.
Gözlerimi tekrar ka-pattım ve dünyanın yok olmasını istedim. Fakat ilginçtir'ki ne za-man zor durumda ol-sam ortaya çıkıyor-dun.Elini ısırdığım için üzgünüm,çok alıngan oldugum için üzgü-nüm.Tepkim senden hoşlanmadığım için değildi,aslında sana teşekkür etmek iste-dim.Bana yardım etdi-ğin için teşekkür et-mel istedim.O yüzden seni görmeye geldim, sana nasıl hissettiği-mi göstermek istedim. Fakat....Fakat görnüşe göre bir kez daga geç kalmışım.