"Ninecim benim için bir öykü anlatır mısın?" diye sordu küçük kız. Ninesi kızın saçlarını okşadı, gülümseyerek cevap verdi. "Tamam... Ne anlatmamı istersin?" Kız parmağını dudağına vurarak düşünmeye başladı ve gözlerini heyecanla iri iri açarak ninesine döndü. "Büyülü bir dünyada geçen bir öykü istiyorum!" Ninesi kızın tepkisine sıcak, iç ısıtacak bir kahkaha atdı. "Demek büyülü bir öykü... Hım..." aklına gelen bir fikirle gülümsedi. " Ee? Sen hala yatağında değilsin ki!" küçük kız koşarak yatağına tırmadı, yorganı neredeyse başına kadar çekdi. Ninesi gülümseyerek yanı başına oturdu ve kırışmış ellerini torunun saçları arasında şefkatle gezdirmeye başladı. "Başlıyorum!" kız heyecanla başını salladı. "Bir varmış, bir yokmuş... Mor pelerinli bir elf kız varmış... Bu elf kız yüzyıllardır yalnızmış. Fakat bu yalnızlığa daha fazla dayanamadığı için en sonunda bir maceraya atlamış... Kendini çok güzel, bembeyaz karın parıl parıl parladığı bir ormanın içinde bulmuş.... "Elf kız, kapattığı gözlerini açtığında, gökyüzünden yavaşça süzülen kar tanelerini gördü."Ninesi anlatmaya devam ederken, küçük kız yorganına sıkıca sarıldı. Kendisini o büyülü kış diyarında hayal ediyordu… Ve böylece mor pelerinli elf kızın hikâyesi başlar…
