Bölüm 1

Pencereye vuran bitmek bilmeyen yağmur damlalarının sesi odamın içini dolduruyordu. Yatağımda uzanmaya devam ederim , saat henüz 05:40 tı. Perdeyi çekip dışarıyı izlemeye başladım. Bir süre sonra yağmur dinmeye başlamıştı. Günün ilk ışıkları penceremden içeri süzülüyordu, sıcaktı... Pencereyi açarım ıslak çimen kokusunu içime çekerim. Çocukluğumu anımsatıyordu. Lavaboya gitmek için ayağa kalkarım. Odamın kapısını açtığımda yüzümü buruştururum. "Tanrım, berbat kokuyor!" Oturma odasında akşamdan kalma şişeler duruyordu. Mezeler sehpanın üzerinde küflenmeye bırakılmıştı. Hızlıca yüzümü yıkarım ve çöp poşeti alıp hızlıca etrafı toparlamaya başlarım. "Neden öylece bırakıp gidersin ki !" Ailem henüz uyanmamıştı. Pislik abim yine evi mahvedip defolmuştu. Okul için hazırlanmaya başlarım. Belime kadar uzanan kumral rengi dalgalı saçlarımı açık bırakırım. Evi temizlemekle uğraştığım için kahvaltıya ayıracak zamanım kalmamıştı. Çantamı alıp odamdan çıkarım annem ve babam yeni uyanmış işe gitmek için hazırlanıyorlardı. Küçük bir lokanta işletiyorlardı. Dedemden miras kalmış eski bir lokantaydı. Babam bana bakıp "Kahvaltı yaptın mı?"Diye sordu. Umrunda bile değildi sadece vicdanını rahatlatmak için soruyordu. Annem ben daha ağzımı açmama izin vermeden "Zaten birşey yemiyor." dedi umursamaz bir şekilde. " Abin nerede gitti mi? Oturma odasını güzel topla bir işe yara." O serseriyi nasıl hâlâ daha sevebilir. Tek yaptığı yan gelip yatmak ve para yemek. Tartışmaya bile çalışmadan sadece "Topladım zaten. Yine bir yerlerde para harcıyordur." Sinirle kaşlarını çatar " Düzgün konuş ne biçim konuşuyorsun abin hakkında! En azından laf yetiştirmiyor senin gibi!" Cevap vermem. Sabah sabah kafam kaldıramaz. Evden çıkarım. Okula doğru yürümeye başlarım. Mutluydum, okulumu seviyordum. En azından arkadaşlarım benim yanımda. Okulda bu yıl yaşayacaklarımdan habersiz bahçeye adımımı atmıştım. Yüzümde hafif bir tebessüm vardı. Kısa süreceğinden habersizdim...