Adliye koridorlarında yankılanan topuklu ayakkabı sesleri başımı iyicice ağrıtıyordu. Duruşma salonundan çıktığım gibi, benimle görüşmek isteyen müvekkilime aldırmadan kendimi Istanbul'un soğuk havasının ve gürültülü sokaklarının içine attım. Artık her şey anlamsız geliyordu, hayat Esin’i geri getirmeyecekti. Hızla otoparka yürüdüm, şoförüm Salih arabanın önüne yaslanmış sigarasıyla keyif yapıyordu. Arabaya binmekten vazgeçtim Salih'e görünmeden yola çıkıp bir taksi çevirdim. Ilk elini kaldırdığım anda taksi durdu. Moralim bozuk olmasına rağmen yüzüme küçük bir gülümseme yerleştirmekten çekinmedim Beyoğlu'nda olmaktan her zaman keyif almıştım .Kendimi ait hissettiğim nadir yerlerdeni burası. Taksi hareket edince sessizce dışarıyı izlerken yağmurun altında şemsiyelerle çiçekleri korumaya çalışan bir çiçekçi gördüm . Acele ile taksiyi durdurup çiçekçinin yanına gittim. Yaşlı adam yılların yorgunluğunu yüzündeki kırışıklıklarla belli etse de gülümsemesi hala bu acımasız dünyaya karşı merhamet dolu görünüyordu. Ben bunları düşünürken çiçekçi” Vefalı çocuksun bu yağmurda çiçek almaya ya deliler gelir ya da aşıklar” dedi. Hüzünlü bir tebessümle “ Bir de sevdiğini kaybedenler gelir amcacım”dedim. Ve gülleri işaret ettim. Yaşlı adam bana şefkatle bakarak ”O zaman gül değil lilyum alacaksın masumiyettir lilyum birbirlerini temiz seven insanlar içindir .” Dedi. Çiçekçinin daha üstünü yağmurdan korumak için kapatmaya zaman bulamadığı bütün lilyumları aldım. Çiçekçinin yüzünde minnet dolu bir tebessüm oluştu anlaşılan aldığım çiçekler sayesinde eve biraz olsun erken gidebilecek olmanın mutluluğunu yaşıyordu.Taksiye geri dönüp yol bitene kadar sessizce dışarıyı izledim .
Esin’in mezarının başındaydım yine lilyumları nazikçe bıraktıktan sonra gözümden yaşlar süzülmeye başlamıştı. Esin benim gardını indirip duygularımı gösterebildiğim tek yerdi. Daha doğrusu eski Kerem olabildiğim tek yerdi. “Birtanem ben geldim. Özür dilerim bu hafta sadece bir kere gelebildim ama amcamdan intikamını alabilmek için bütün bunlar.Zaten az kaldı polisle çalışıcam artık bu sefer kaçışları yok sana yaptıklarının cezasını çekecekler ruhumu yok etmenin bedelini ödeyecekler.”Dedim ve bir süre olduğum yerde kalıp göz yaşlarımın akmasına izin verdim. Esin’i kaybedeli iki yıl olmuştu ama hala atlatamamıştım Esin’i hala göz yaşlarıma hakim olamıyordum.
Yarım saat geçmişti Salih'e konum atmadan önce mezarlıktan biraz uzaklaşmış ve bir alışveriş merkezinin önünden konum atmıştım. Kimsenin Esin’i unutamadığımı anlamasını istemiyordum operasyonu riske atamazdım. Salih geldiğinde yüzü kıpkırmızıydı .”Kerem beyim ben bilemedim sizin adliyeden ayrıldığınızı kusura bakmayın”dedi. Açıklama yapmaya enerjin olmadığı için sorun yok diyerek geçiştirmekle yetindim akşama amcam gelecek ve yıllar sonra onu ilk defa görecektim. Düşmanıma yakın olmam gerekirken aynı ortamda nefes alacak olmam bile beni geriyordu.
Akşam helikopterin sesini duyduğumda bahçeye çıktım amcam saray yavrusu gibi evle yetinmemiş evin önüne bir de helikopter pisti yaptırmıştı. Bu lüks hayatının güvenliğinden şüphesi olmayan amcama baktım baştan aşağı özel tasarım kıyafetlerle helikopterden inen amcam hapishane köşelerinde fazlasıyla komik duracaktı.Helikopterden kendinden emin bir şekilde inen amcam etrafa bakarak nefesini içine çekip insanın kendi ülkesi gibisi yok emekli olup buraya temelli yerleşeceğim.” Dedi. Cümlesi bittiği gibi bana sarıldı. Beni çok severdi çünkü tek akrabası bendim beni kendisi büyütmüştü. Herkes bana arkasını döner de sen hep amcanı desteklersin derdi ben küçükken. Şimdiyse en güvendiği kişiden darbe alacaktı. Beni yalanlar içinde büyütüp hayatımı mahvetmesinin bir bedeli olmalıydı. Ona rağmen o ne kadar çabalasa da ben o olmadım. Kötü olmadım ama iyi bir insan oldum mu onu da bilmiyorum bildiğim tek şey bu alemde tek masum sevgilimdi o da benim kalbimin kurbanı oldu.Amcam “ Kerem daldın oğlum amcanı bu kadar mı özledin cevap versene . “ dedi. Sesiyle kendime geldim. “Özlemem mi amca hoşgeldin evine . “dedim. Bu cümleleri kurmak bile bana işkence gibi geliyordu. Daha üç yıl önceye kadar ne kadar da severdim amcamı yalan dünyamda mutluydum gerçekleri öğrendiğimde elimden alınan o dünya için de intikam almak istemiştim beni uydurdukları bir hayata inandırmışlardı yıllarca.Şimdiyse benim intikam alan halimle tanışacaklar.