-En sessiz geceler, en gür haykırışların habercisidir.
,
Hey! Gecenin suskunluğu bu—kaçın!”
Ay ışığı altında, çatılardan çatılara süzülen silueti gördükleri an herkes dağıldı. Çünkü o ne zaman ortaya çıksa, bilinirdi: birisi yaptıklarının bedelini ödeyecekti.
O an gecenin içine bir melodi düştü. Ölümün fısıltısı gibiydi bu—duyanların iliklerine işleyen bir ses. Çatının tepesindeki siyah pelerinli kişiden geliyordu.
Küçük bir mırıldanış, kenti susturmaya yetti. İnsanlar kulak kesildi… ama yine de daha hızlı koşmaya çalıştılar. Çünkü biliyorlardı.
O gelmişti.
Gecenin suskunluğu göründüğünde yapabileceğin tek şey vardır: kaçmak.
Arkana bakma.
Çünkü bakarsan, seni bekleyen o aç gözlerle göz göze gelirsin.
Herkese selam!
Ben Elira, Elira Psyche, Bu şuan için seçtiğim lakabım. İlk defa cesaret ettim ve buradayım, ilk defa yazacağım için bazı yerlerde mantık hataları olabilir, kusura bakmayın kendimi geliştirmeye çalışıyorum. Umarım beğenirsinizzz