Sessiz çığlıklar

Ben fırtınaya boyun eğmiş küçük bir fidandım sadece. Gözyaşlarım ıslatırdı şehrimin sokaklarını,birine sığındıktan sonra hep ben sarardım bedenimi ve yaralarımı kime sorsanız yanımdaydılar ama bir ben bulamazdım izlerini. En çok yağmuru severdim ben benim gibi ıslaktı herkesin yüzü sonra tutuldum bir sele savurdukça savurdu beni şimdi sorsanız nerdesin diye sessizliğimin sesinde kayboldum öylece...