İçeriğe geç

Sessiz çığlık

Bölüm 2 · 3 dk okuma

Sessiz çığlık

Bölüm 2

Eda'nın arkadaşının düğünü vardı eda sabah erken uyandı kahvaltısını hazırlayıp annesi onlarla kahvaltı yaptılar.Eda işini bitirdi akşam için hazırlığını yapıyordu arkadaşlarıyla toplanıp ne giyeceklerine karar veriyorlardı.Aksam üzeri köyden 20 dakika uzaklıkta boş bı alanda düğün olacaktı eda arkadaşlarıyla hazırlandılar.

Aslında düğüne Ömer'in aileside gelecekti ade eskisi gibi değildi gözden uzak olan gönülden de ırak olur misali,akşam oldu hazırlanıp düğüne gittiler düğünde arkadaşlarla eğleniyor lardi o anda Ömer'in ailesi geldi Eda onları görünce içinde bı sıcaklık oldu sanki yıllardır kalbine gömdüğü yüreğinde bı yara açtı ne kadar unuttum dese bile gözleri Ömer'i arıyordu ama Ömer yoktu çünkü Ömer istanbuldaydı içinde bı burukluk oldu sonra kendini toparalmaya çalışıyordu bittiğini kendine anlatiyoru ama nafile.

Eda Ömer'in ailesini karşıladı annesi görmesin diye fazla kalamadı yanlarında düğün çok güzel gidiyodu herkez eğleniyordu o günde öyle geçmişti düğün bitti herkez evine gidiyodu o gece çok geç olduğu için Ömer'in ailesi eve gidemedi sabah çıkacaklar dı Ömer'in annesi babası Ömer'in dayısının evinde kaldı ama kız kardeşi ve yigeni Eda,da kalmak istediklerini söylediler Eda annesinden izin aldı annesi ne kadar istemese bile o gece eve misafir gelecek birini disardi birakamazdi kabul etti gün onda kalacaklardi.....

Akşam beraber Eda'nın evine vardılar üstlerini degirtirip yatakları serdiler, zaten saat çok geç olmuştu çok yorrgunlardi.Ömerin yigeni yattı Eda ve Ömer'in kız kardeşi oturup biraz sohbet ettiler kız kardeşi de yaşadıklarını biliyordu.Konu yu Ömer'e getirdi

__Neden bitti niye bıraktınız birbirinizi diye sordu

Eda ,da unuttugunu konuyu kapatmasını istediğini söyledi ama aslında Eda hiç bir zaman onu unutmamış ti sadece kendini kandiriyordu içinde bir yerlerde hep saklıydi..

Keşke o gün hiç o düğüne gitmeseydi keşke hiç gormeseydi kimseyi onu içindw bir yerlere gömmüştü hep böyle kalsaydı ama hayat hep keşke demekle olmuyordu. Eda yıllardır unuttuğunu sandığı Ömer'i yine çıkarmıyordu aklından neden böyle olmuştu kadermiydi bı yoksa alın yazısı mı.

Ömer'in ablası yorgun olduğunu yatacagini söyledi herkez yatağına uzandı.Ama eda'yı uyku tutmuyordu bı o yana bi bu yana kıvranıyordu

İçinden bir ses bı msj atsam ona ne olacak diyordu tlfonu eline alıp yazıp yazıp siliyor du numarasını ne kadar silse bile tlfonundan aklından çıkarmıyordu. En sonunda dayanamayıp yazdı çok heyecanlıydı Ömer ne diyecekti unutmusmuydu onu numarasını hatırlayacak miydi ?

Slm dedi eda

O anda mjs geldi ona elleri titriyordu heyecandan

Kimsin demişti Ömer

Eda Ömer'in böyle cvp yazdığını görünce çok üzülmüştü onu unutmustu taniyamamisti numarasını

Eda en son boşver diye yazdı Ömer'dende bı daha cvp bile gelmemişti neden yazdı onu bile anlamıyordu. O gece ağlamaktan heba olmuştu gözyaşları kendi kendine akıyordu ne bekliyordu ne karşılık alacaktı neden ağladığını bile anlamıyordu.

Sabah olmustu uyandı gözleri şişmişti kendini toparladı kiz kardeşine birşey belli etmemek için kahvaltıyı hazırlayıp yediler . Ömer'in ailesinin gitme zamanı geldi Eda uğurladı onları eve gittiler onlar Eda evde yapamıyordu nefes alamıyordu sanki arkadaşlarını aradı biraz dolasmak istediğini söyledi arakadaslari geldi evinin yukarısında bir dere vardı oraya gittiler .

Arkadaşları Eda'nın neden böyle suskun olduğunu anlamaya çalışıyordu neyin var diye sorduklarında Eda yok birseyim diyordu ama her halinden belliydi birşey olduğu sesi soluğu çıkmıyordu dokunsan aglayacak gibiydi

Bi anda Eda'nın tlfonuna msj geldi Eda msji görünce yüzü değişti ne yazdığını bilmiyordu sadece o tlfondan ismini bile görmek yeterdi mutlu olmasına sesi soluğu çıkmayan Eda mutluluktan kanatları olsa uçardi...

Msj, da şöyle yazmıştı.....

Bölüm sonu

1 yorum