Bölüm 1

Sabah midemin bulanmasıyla uyandım. Aşağıdan bağırış sesleri geliyordu. Koşarak banyoya gidip kustum. Gözlerim yaşarmıştı, bundan nefret ediyordum.Banyodaki işlerimi halledip aşağıya indim. Salona girdiğimde babam hemen hazırlanmamı ve hastaneye gideceğimizi söyledi. Neden diye sorduğumda,“Doğduğun gün bir karışıklık olmuş olabilir, DNA testi yaptırmaya gidiyoruz,” dedi.Ne yani? On altı yıl boyunca yaşadıklarım boşuna mıydı?Odaya çıkıp hemen hazırlandım. Evden çıkıp hastaneye gittik. Danışmaya vardığımızda babam,“DNA testi için geldik,” dedi.Danışmadaki sekreter,“Dağhan Bey’in odasına gidebilirsiniz. 10. kat, 115 numaralı oda,” dedi.Asansöre bindik, 10. kata bastım. Asansör yukarı çıkınca hemen inip odaya doğru yürüdük. İçeri girdiğimizde bana benzeyen bir kadın vardı. Yanında iki küçük çocuk, diğer koltukta bir adam ve muhtemelen benimle karıştırılan kız oturuyordu.Doktor hemen açıklama yapıp bizi kan alma bölümüne yönlendirdi. Benimle karıştırılan kız hemen ağlamaya başladı.“İğneden korkuyorum,” dedi.Babam sandığım adam hemen yanına gidip elini tuttu. Benden de kan alındıktan sonra, babalardan da örnek alındı. Sonra tekrar doktorun odasına gittik. Bir saat sonra DNA testinin sonucunun çıkacağını söylediler.Annemler o kızla dışarı çıkarken ben odada yalnız kalmıştım. Karşımdaki kadın kendisini tanıtmaya başladı:“Kızım, istersen aşağıya inip konuşalım. Olur mu?”Aşağıya inerken midem bulanmaya ve karnıma kramplar giriyordu. Bu beni endişelendiriyordu, ya bebeğime bir şey olursa diye… Biraz sancının geçmesini bekledim. Merya Hanım yüzüme dikkatli baktı.“Kızım… iyi misin?” dedi.Gözlerim hafif dolmuştu ama toparlandım.“İyiyim, sadece biraz stres sanırım,” dedim.Karnıma dokunup derin nefes aldım. Sancı hafifleyince aşağıya indik.Kafeteryaya geçtik. Kimseden çıt çıkmıyorken, öz annem olduğunu sandığım kişi konuşmaya başladı:“Kızım kendini tanıtsana, nelerden hoşlanırsın, eski ailenle aran nasıl?”“Adım Feray Hüma, 16 yaşındayım. Bir abim, bir de erkek kardeşim var. Ailemle aram iyi değil. Çiçeklerden, piyano çalmaktan, müzik dinlemekten, kitap okumaktan ve mutfağa girmekten hoşlanırım. Bu kadar… Ya siz?”Annem olduğunu düşündüğüm kadın anlatmaya başladı. Adı Merya Barçın’mış. Babam olduğunu düşündüğüm adam ise Baran Barçın. Bunlar erkek kardeşlerin Rüzgar ile Bulut’muş.Merya Hanım yeniden konuşmaya başlayacakken telefonu çaldı. Bizi odaya bekliyorlarmış, DNA testinin sonuçları çıkmıştı. Ben bu cevaba hazır değildim.Yukarı çıktığımızda yerimize oturduk. Doktor konuşmaya başladı:“Bu olay hakkında hastanemiz adına tekrardan özür dileriz,” dedi ve test sonuçlarını açıkladı.FERAY HÜMA’DAN ALINAN KAN, BARAN BARÇIN’DAN ALINAN KAN İLE %99.9 UYUMLUDUR.LARA BARÇIN’DAN ALINAN KAN, MEHMET TAŞ’TAN ALINAN KAN İLE %99.9 UYUMLUDUR.Doktor, “İki aile de kendi kızlarını alsın,” dedi.Bu kadar kolay mıydı? On altı yıldır büyüttüğünüz, baktığınız kızı bırakmak?Üvey ailem odadan çıktıktan sonra Merya Hanım konuşmaya başladı:“Eve gidelim, evde konuşuruz.”Herkes onu onaylayınca odadan çıkarken, masa başında oturan adam da bizimle birlikte çıktı. Asansöre binip aşağı indik. Onları takip ettim. Dağhan hariç hepimiz bir arabaya binince Baran Bey arabayı sürmeye başladı.Otuz kırk beş dakika sonra durduk. Arabadan inince eve geldiğimizi fark ettim.“Altı kişi için fazla büyük değil mi?” diye sordum.Merya Hanım, abilerimin de bu evde yaşadığını söyledi. Bunların arasında hastanedeki doktor da varmış. Diğerleriyle akşam tanışacakmışım.Kapıyı çaldığımızda bir kadın açtı.“Ben de seni çok merak ediyordum, yavrum… Hoş geldin yuvana. Ben Meliha Teyze’n,” dedi.Salona geçtiğimizde herkesin bakışları üzerimdeydi. Gerginlikten karnıma sancılar giriyordu.İnşallah bebeğime bir şey olmuyordur…Müsaade isteyip odama gitmek istediğimi söyledim. Merya Hanım beni odama çıkarttı. Çıkmadan önce,“Bize şans verdiğin için teşekkür ederim kızım,” deyip sarıldı. Sonra bunu yaptığından üzgün gibi yüzüme baktı ve odadan çıktı.Ben de yatağa uzanıp bebeğime konuşuyordum. Sonra bu olanları düşünürken uyuya kalmışım.