İçeriğe geç

Serserim

Bölüm 4 · 8 dk okuma

Serserim

Bölüm 4

Gözümü açtığımda hava kararmıştı kitap okurken uyumuştum yataktan kalkıp banyoya girdim yüzümü soğuk suyla yıkadım banyodan çıktıktan sonra masamın üzerinde bir not buldum

Benim dışarda ufak bir işim var erken gelmeye çalışıcam ecrincim

Galiba annen

Notu okuduktan sonra nedensizce sırıttım baya susamıştım odamdan çıktığımda evden ses gelmiyordu mutfağı aradıktan sonra buldum şansıma ilk açtığımda bardakları buldum bardağı alıp su doldurdum belki birazda açıkmış olabilirdim biraz daha dayanmamız lazım midem ama neler vardır dolapta acaba hadi ama Ecrin kaç gün aç kaldın sen biraz daha sabret içimde şuan savaş kopuyor yaa birazcık alabilirdim bunda sorun olmazdı dimi evet, evet olmazdı buz dolabını açtım göz gezdirdikten sonra tencerede yemekler vardı ama ocağa dokunmak istemiyordum o yüzden kaba koydukları peynirden birazcık elimle aldım tadı çok iyiydi ama iğrençlik yapmak istemiyordum elimi daldırıp yiyemezdim kabı geri yerine koydum

- Acıktın galiba

Arkamdan gelen sesle oraya döndüm

- Sen annemin yeni evladısın galiba

Kendimi toplayıp

- Anneniz hergün evlat mı ediniyo yoksa

Sorumu umursamadı

- Mutfakta ne işin var

- Susamıştım su almaya geldim

- Bence biraz da acıktın he

-Canım çekti diyelim

- Canın peynir mi çekti

- Evet

Mutfağa bir kız girdi

- Poyraz aşkım had-

Kız bana baktı bide adının Poyraz olduğunu öğrendiğim çocuğa baktı

-Bu kim poyri

Poyri ne be şuan buna gülerdim ama zamanı değildi

- Sana dediğim kız soyadımızı taşıyo kendisi

Kız onun aksine bana gülümseyerek elini uzattı

- Beste ben Poyrazın yani abinin sevgilisiyim

Poyraz abi kelimesini duyunca göz devirdi

Elini tutmadım ama bende ona gülümseyerek

- Ecrin ben

Mutfaktan çıkarken Beste kolumu tuttu

- Sende bize katılsana

- Ona ne gerek var Beste içerisi gayet kalabalık

- Poyraz içerde dört kişi oturuyoruz hem oda diğeriyle tanışır

Araya girerek

- Gerek yok

Kız kolumu çekiştirerek

- Aa olur mu öyle şey hem bak biz eğlenceli insanlarız

Beni zorla oturma odasına getirdi

- Bakın evinizde bir kardeşiniz daha var niye bunu dışladınız

Koltukta oturan erkek ayağa kalktı

- Hani bu odasındaydı

- Benim adım bu değil yanlız

- Banane senin adından Poyraz çıksın odasına söyle gecemizi zehir etmesin

- Ayaz bırak kız napıyosa yapsın şurda oturur zaten

Yanında duran kızda kalktı

- Evet canım Poyraz haklı oturur köşede

- Onun varlığı beni rahatsız ediyo hem bu ev bizim ve ben onu evimde istemiyorum

Artık konuşma zamanım gelmişti

- Senin gibi ucubeyle aynı evde kalmak banada rahatsızlık veriyo zaten sizin gibilerle takılmam için ilkokula gitmem lazımki ancak öyle ayak uydururum size zaten benim çok önemli işlerim var.

Ayazın yanımda duran kız

- Ne işin varmış bakım senin gibi bir kızı-

-Erkek arkadaşımla buluşucam

Poyraz araya

-Annem seni bize bıraktı o yüzden ya burda yada odanda kalıcaksın

- Bırak gitsin Poyraz bida gelmez belki

Beste konuştu bu sefer

- Bizimle takılmak istemiyorsan odana çıkabilirsin

- Sanane ya kimsin

Ayaz araya girdi

- Sen kimsin pardon da

Ben kim miyim onu bende bilmiyordum kendimi kaybetmiştim

- Size iyi izlemeler o zaman

oturma odasından sert adımlarla çıktım noldu sana kızım kendine gel sakın ezdirme kendini bunlara özellikle bunlara arkama baktığımda kimse gelmemişti ne bekliyodun acaba en azından kimse yokken bahçede durabilirdim kapıyı açtım hava baya soğuktu sert hava iyidir aklımı başıma toplarım hem kimse yokken biraz dışarda gezerim

25 dk sonraaa

Buralara yabancıydım yurdum buraya çok uzaktı gezdigim yerlerden farklıydı kaybolacağımı düşünüyorum ama aması yok işte bana bişey olmaz yanımda paramda yoktu keşke çantamıda alsaydım orda azda olsa vardı of Ecrin of hadi diyelim kayboldun ne bok yicen kızım keşke birisinin numarasını ezberleyebilseydim birisinden telefonunu alıp arardım sakin ol Ecrin daha kaybolmadık kaybolunca düşünürüz hem ilerde çocuk parkı var ve bir salıncak boş koşup oraya gittim akşam olduğu için çocuk yoktu bir erkek grubu vardı bir tane de serseri grubu vardı ama her ikiside kendi halindeydi salıncağa bindim kendi kendime

Sallandım küçükken okula gittiğimde parkta anneler ve salladığı çocukları görüyodum kız orda annesinden pamuk şeker istiyodu kadın alamayacağını söylediğinde kız ağlamıştı onu sevmediğini çok kötü bir anne olduğunu söylemişti o zamanki aklımla kızı çok kıskanmıştım ben salıncağa bindiğimde kimse beni sallamazdı benimde annemin beni sallamasını isterdim o zaman tek ağlama sebebim pamuk şeker olmasını istemiştim ama olmadı ben hergün o sallıncağın yanına gittim annemin gelipte beni sallamasını ama hiçbi zaman gelmedi ben büyüdüm kendimi sallanmayı öğrendim ama her salıncağa bindiğimde acı çekiyodum ama yinede o gelirse ve beni bulamazsa diye binerdim ne kadar büyümüş olsamda annemin bi gün geleceğini biliyordum en azından öyle düşünüyorum arkamdan biri salıncağı itti hemen arkamı döndüğümde düzgün dediğim gruptan birisi olduğunu gördüm ayağımla sallıncağı durdurdum hemen indim

- Naptığını sanıyorsun

- öyle yavaş yavaş sallandığını görünce yardım ediyim dedim

- Sana mı kaldı beni sallamak

Arkamı dönüp parktan çıkıcaktım kolumu tuttu sabır çekerek ona doğru döndüm

- Salak mısın sen beyninde sorun mu var şimdi ben kolumu tuttuğun elini kırıp senin illa bı yerine sokmamı mı istiyorsun

İlk önce biraz şaşırdı ama geri gevşekligine döndü

- Oo atarlıyız bakıyorum

Beni kolumdan tuttu hadi ama ben korkar diye düşünüyordum kolumu çekip zorla yürütmeye çalışıyodu

- Napıyosun ya

- Hadi ama biraz eğlencez o kadar kasmaya gerek yok

Kolumu sertçe çektim

- İmdatttt!!

Geriye doğru yürüdüm

- İmdatt! Sapık var

Koskocaman mahallesinde insan yok muydu etrafıma baktığımda bir grup genç gördüm bunlara serseri demiştim ama aralarında bir kız çocuğu vardı onla oynuyordular bana yardımcı olurlardı çünkü bu bir değil iki ,üç olmaya başladı grup hepsi ayaklanıyodu koşarak ama bunu yürüyerek yaptım grubun yanına gittim

- Selam çoçuklar

Arkama baktığımda baştaki yani kolumu sıkan çoçuk durdu o durunca diğerleride durdu

- Park çok sıkıcıydı da yanınıza geldim

Hiçbiri ne diyon bacım bakışı atıyodu

Sessizce

-Arkamda sapık varda

Dedim

İçlerinden birisi arkama baktı sonra geri bana baktı

- Sevgilim gel dedik ya yanımıza

İlk başta şaşırdım yardım ediceğini sanmıyordum içlerinden biri

-Mert kalksana oğlum yengemiz gelmiş

Arkama baktığımda yavaş yavaş gidiyolardı derin bir nefes verdim

- Gerçekten çok teşekkür ederim

Küçük kız çocuğu

- Abim sana niye sevgilim dedi

Kıza baktım kaşlarını çatmış bana bakıyodu ona hafif gülümseyerek

- Bilmem abime sor onu sen

Kız daha çok çattı kaşlarını

- Ama ben sana sordum

- Mallesefff sorunun cevabını veremem

Ondan gözlerimi ayırıp diğerlerine baktım

- Cidden çok teşekkürler sayenizde bir grup sapıktan kurtuldum

- Ne demek insanlık görevimiz

Dedi adının Mert olduğunu öğrendiğim çocuk onlara hafif gülerek

- İyi akşamlar

Arkamı döndüğümde

- Dikkat et ve bidaha burda tek dolaşma

- Bidaha öyle bir hata yapmam zaten

Sonkez onlarla bakıştıktan sonra parktan çıktım evimin sokağını bulmuştum ama oraya gitmek istiyordum bir kaç sokağa girip çıktım bilmiyodum ama bir inşaatın önüne geldim içerden bir şise kırılma sesi geldi sonra çığlık hadi Ecrin defol git şurdan tam arkamı dönüyodum ki merakıma yenik düştüm ucundan baksam bişey olmaz bence evet evet hiç bişey olmaz inşaattın içine girdimde duvarın kenarına doğru gittim kafamı yavaşça çıkardım sandalyeye bağlı bir adam burnu gözü yer değiştirmiş önümde de üç adam vardı birisinde sopa diğerlerinde demir çubuk vardı.

- Konuşsana gerizekalı ölceksin burda

- Abi bı bok bildiği yok işte gidelim diğer mekanlar var daha

- Siktir git lan o zaman

Adam yalvarıyodu

- Serhat boşuna vakit kaybediyoruz bunla bi bildiği yok işte öldür gidelim

Ne, bi insanı öldürmek bu kadar kolaymıydı saçmalamışlar adam elindeki sopayı havaya kaldırdı tam vuracakken ağzımdan bir çığlık çıktı siktirr napıcam ben yavaş yavaş geriye gittim

- Bende ne zaman çıkacaksın sanıyodum

Adam beni nasıl gördü bilmiyorum ama yanıma gelmeye başladı bu sefer var gücümle koştum

- Siz onla ilgilenin

Ben koşuyodum o yürüyordu bu nasıl iş ya arkamdan bileğimi sıkıca tuttu

- Yalvarırım bırak nolur bak ben çok gencim hem polise de gitmem ben yokmuşum gibi davranalım lütfen kimse görmedi beni zaten tanıkta değilim sadece ses duydum

Adama baktığımda o sadece bileğime yani bileğimdeki çizgiye bakıyodu

- Adın ne

- E- Ecrin

- Yaş kaç

- 17 komutanım

Adam bana sertçe baktı

- Pardon aklıma geldi de

- Ailen kim

- Ailem yok benim

- Bu çizik ne

- TC istermisiniz

- Sorduğuma cevap ver!

Yutkundum merakımı s**m ben hemi

- Gece oldu yani kardeşlerimle bir yere gidicektik oraya demir gibi bişey süründü o kadar

- Kardeşlerin nerde

Gözüne baktım

- Bilmem biri evlatlık alındı diğeri başka bi yurda gitmişti abim koyboldu birisiyle de konuşmuyorum bu kadar tüm hayatımı biliyosun artık gidiyim mı nolur

- Abin öz mü

- Bu kişiler benim annemin çoçukları değil biz kan bağıyla değil can bağıyla kardeşiz gidiyim mı şimdi

-Beni tanıyomusun

- Ben sen-

Yüzünde dikkatimi çeken bi şey oldu kaşında dikiş izi vardı

- Hadi lan ordan ,olamaz öyle bişey dimi

Hiçbişey demedi

-Bakın lütfen başıma gelmeyen kalmadı şimdi bana ben Serhat diyemez-

Lan az önce adını söylediler hadi ama bu tesadüf olmuştur

- Sen söyle benim hakkımda bişey

- Kendinle iç savaş halindesin sürekli hatta bu yüzden bana bı kere yumruk attın niye.dediğimde ise içimdeki canavar uyanıyor demiştin sonra tekme atmıştın ama hiç acımadı onu söyliyim de

- Acıdı bu arada yerde ağlıyordun

Ben kendine çekip sarıldı saçımdan öptü ben napıcaktım gözümden bir yaş aktı şu an ağlamak istemiyorum hayır

- Be - benim eve gitmem lazım

-Ben bırakıyor seni

İtiraz etmedim onu özlemiştim hemde çok ama eskisi gibi değildi değişmişti ondan korkmuştum ve hâla korkuyodum

42dk. Sonra

-burası benim evim sen git artık

- Tamam görüşürüz kardeşim

Son kez sarıldık bende evin bahçesine girdim

SON

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.