Serendipity: Aramazken bulunan ,mutlu tesadüf
Yine gözlerimi sokak köşesinde açtım. Sokaklara alışmıştım ama hala o sabah ayazlarına alışamamıştım tir tir titriyordum .Karnımda aşırı bir şekilde açtı iki gündür sadece su ile besleniyordum .Yemek yemeyle pek aram olmamasına rağmen açlıktan bayılmak üzereydim .Cebimde beş kuruş para yokken nasıl karnımı doyuracaktım kendime gelmeye çalışıyordum ama hava soğuktu titrememe engel olamıyordum yavaş yavaş yürümeye başladım .Sokakta hayatta kalmak gerçekten çok zor .Önceden bir işim vardı ama orada kavga ettiğim için atıldım yoksa kafamı sokacak küçük bir yer de bulmuştum .Param bitince beni oradan da attılar .Sokaklara geri dönmüştüm ,Kasımın ikinci haftası yani hava soğuk ve benim giyecek doğru dürüst bir kıyafetim bile yok .
Karnım açlıktan deliniyordu sanki , başım belli belirsiz dönüyor ,ellerim titriyor ve pislikten kokmak üzereydim eğer yaz olsaydı kendimi bir şekilde temizleyebilirdim ama havalar soğuk banyo yapamıyorum .Saçım başım birbirine girmiş bir halde geziniyordum ortalıkta .Kimsenin derdi değildim ,kimse kimseye yardım etmiyor yok sayıyorlardı bunu hak etiğimi düşünmüyorum ama elimden şimdilik bir şey gelmiyor çabalıyorum ama tekrar başa sarıyor .Böyle yaşamak benim kaderim sanırım .Elimi karnıma bastırdım ve öyle yavaş adımlarla yürümeye başladım .Sanırım zayıflamıştım normalde de zayıftım ama şimdi ruh gibiyim kemiklerim sayılıyor ve bu kötü hissetmeme neden oluyor .
Köpeklerin sesini duyunca etrafa bakındım ve hızlandım çünkü şu an köpeklerden kaçacak halim yok .Bu gün karnımı doyursaydım başka bir şey istemem, yarını da yarın düşünürüm ama biraz daha bir şey yemezsem bir yere yığılıp kalacağım. Sarhoş gibi bir o yana bir bu yana sendeleyerek yokuşu çıktım .Nefes nefeseydim etrafa bakındım her yer kapalıydı ve etrafta neredeyse hiç kimse yoktu .Saat daha çok erken olmalı gidip bir bankın üstüne oturdum. Biraz ıslaktı ama biraz ıslanmaktan zarar gelmezdi. Biraz zaman sonra bir sokak satıcısı tezgahını kurmaya başladı. Gyeranppang (Yumurtalı ekmek)' in kokusu çok güzel geliyordu ve yutkunmama engel olamıyordum .İstemeli miydim ama utanıyordum .Söylemeliydim yoksa bayılıp kalacaktım .
Neyse ki benim söylememe gerek kalmadan adam bakışlarımdan anlamış olacak ki elinde bir tane yumurtalı ekmek alıp yanıma yaklaştı ve bana uzattı .Hiç yok diyemeden kafamı eğdim ve teşekkür edip aldım .Adam geri yerine gitti aceleyle yedim karnımın ağrısı dinmişti bu bana ilaç gibi geldi .Adama ne kadar teşekkür etsem azdır .Oradan usulca ayrıldım . Yürüyordum nereye gittiğimi bilmiyordum kendimi hiç yormadan yavaş yavaş ,dinlenerek yürüdüm parka gittim biraz sallandım .Hava biraz ısınmıştı bu biraz daha iyi hissetirdi .Bu akşam nerede kalacaktım kim bilir geri eski yerime mi gitmeliydim ? bazen orası benden önce kapılıyordu ve başıma bela almak istemiyordum .Bulurdum yatacak bir yer, yani umarım bulurdum . Şu an yapacak bir şeyim yoktu öyle gezmekle yetinmeliydim tüm gün boyunca .
Canım iyice sıkılmıştı ,bir tane bile arkadaşım yoktu ne sıkıcı ve berbat bir hayatım var .İyi bir şeyler ne zaman beni de bulacaktı beklemekten ağaç oldum .Kendimi hiçbir şey yapmamama rağmen çok yorgun hissediyordum kolumu kaldıracak halim yoktu .Daha reşit olmadığım için istesem çocuk sığınma yerlerine gidebilirdim ama zaten bir yıla yakın bir tarihte oradan kaçmamış mıydım .Orası göründüğü gibi sevgi yuvası falan değil yani benim kaldığım yer öyle değildi küçük çocuklar annesini babasını özleyip ağlardı .Bende onları dinlerdim açık cezaevi gibi insanın ruhunu daraltan bir yerdi orası .Saçma sapan cezalar verilirdi .Duramadım orada da sıcak bir yatağı daha kendi elimle kaybettim ama pişmanlık hissetmiyordum .
Gezmekten de sıkıldım zaten her gün burada volta atıp duruyorum .Ezbereydim buranın yollarını acaba beni lanetliyen burasımı diye düşünmeden edemiyorum .Gitmek istiyorum ama burayı biliyorum bilmediğim bir yerde nasıl hayatta kalabilirim bilmiyorum .Burada kalmam da yaşamak sayılmaz ama nefes alıp vermeyi istemsizce devam ettirmek istiyorum sanki bir sonra ki gün daha iyi olacakmış gibi geliyor .Aksine beter olduğunun farkındayım ama içimde ki umut ışığını yitirmek istemiyorum .Daha görecek tecrübe edecek şeyler var öylece ölemem .
Sıkıntıdan patlamama rağmen sonunda öğlen olmuştu ,Çoğu insan zamanın hızlı geçtiğini savunur çünkü uğraşacak işleri var ama benim uğraşacak bir işim yok. Konuşacak kimsem yok böyle düşününce kendime acımadan duramıyordum yanımdan geçen mutlu sevgililer ,aileler ,anne kızlar benim onlardan ne eksiğim var? bu hayat neden benden bu sevgiyi esirgedi? bir gün olsun bu mutluluğu yaşamama izin vermedi benim suçum neydi ? .
....
Gezerken , düşünürken akşam kendini göstermeye başladı yavaş yavaş hava soğudu .Sokaklarda ki çocuklar yok oldu .Bu akşam oluyor demekti işte kendime yavaştan yatacak bir yer bulsam iyi olurdu .Gece gece ortada kalmak istemiyorum sabaha kadar köpeklerden ve sarhoşlardan kaçmak istemiyorum .Daha önce bir iki kere yatığım küçük bir yer biliyordum ama buraya biraz uzak gibiydi etrafa bakınmalı ve sonra oraya gitmeliydim .
Etrafı gezmekten helak olmuştum gece geç olmaya başlamıştı yorgun argın yatacağım yerin yakınlarına yaklaşmaya başladım .Dar bir sokak sayılabilecek bir sokakta yürüyordum bir anda bağarışma sesleri duymaya başladım. "DUR ORDA, DUR DEDİM SANA!!!" "seni yakalarsam göstereceğim " ayak sesleri yaklaşıyordu .İçgüdüm kaçmamı saklanmamı söylüyordu öyle yapacaktım ama sokağın başında elinde bir çanta kafasında şapka birisi hızla koşuyordu bir anda dört kişi oldular .İlk gördüğüm kişi beni itip hızlıca koşmaya devam etti .Bende kaçamayacağımı anlayıp hızlıca dikkat çekmemeye çalışarak yürüyordum .İkisi koştu arkasından ama içlerinden biri kitlenmiş bir şekilde bana bakıyordu , ben koşar adım hızlanmaya başlayınca peşimden koşup beni yakaladı .Kalbim ağızımdan çıkacakmış gibi hızlı atıyordu .
Korkudan bacaklarım titriyordu bağırıp yardım istedim ama kimse beni duymuyordu .Adama boşta kalan elimle sağlam bir tokat attım .Bir anda kan beynine sıçramış gibi bana baktı ve yüzüme sağlam bir tokat indirdi .Bir an gözlerim karardı sonra kendime gelince üç kişi birden bana bakıyordu .Kahkahalarla gülüyorlardı ağlayarak yardım dileniyordum " Yardım edin sesimi duyan yok mu !!!" diyordum ama ağzımı tutu ayağına tekme atıp kurtulmaya çalıştım ama üç kişilerdi içlerinden birine yumruk attım ne yaptığımı bilmiyordum bağırıp ellerinden kurtulmak için debeleniyordum sadece
.Beni içlerinden biri sertçe yere doğru fırlattı bellimin üstüne sertçe yere düşünce gözlerim bir anda dayanılamaz bir acıyla yuvasından çıkacak gibi oldu avazımın çıktığı kadar bağırdım o ılık acı bir anda dayanılamayacak bir hal aldı yerde inliyordum .
Etrafıma bakınca o şapkalı genci bir daha gördüm elinde bir sopa adamlarla dövüşüyordu .Ama ne olduğunu anlayamayacak kadar çok acı çekiyordum kalkamıyordum karanlıktan bir şey de göremiyordum .Tek hissettiğim set bir cismin belime saplandığıydı .Böyle şeyler neden hep beni bulur .Şapkalı genç yanıma koştu ve kolumdan tutup ayağa kalkmam için çekiştirdi . Kalkamıyordum hareket ettikçe canım daha çok acıyordu. Şapkalı çocuk " çabuk kalk dedim sana yoksa ikimizde yakalanacağız " dedi .Dişlerimi sıkıp bir gayretle kendimi oradan çektim ama gözlerimden akan yaşa engel olamadım ayakta dik duramıyordum . Genç koluma girdi ve koşarak uzaklaşmaya başladık .O beni hiç beklemiyordu ama ben koşamıyordum .Ayaklarımı sürüyordum sadece .Motorun yanına gelince sadece bana " atla hadi çabuk ol " dedi ve kendi hemen bindi bende başka çarem yoktu ve acıdan kıvranarak da olsa motora bindim . "Sıkı tutun " dedi bende elimi beline sardım mecburen .Hızla oradan uzaklaşmaya başladık .
Elimi belime attığımda belimin arkası hep kandı ve bayılacakmış gibi hissediyordum. Gözlerim kararıyordu .Motor gecekonduların içinden geçerken durdu .Ellerimi belinden çözmeyi zorla akıl edebildim. Motordan inebilecek kadar kendimde değildim o yüzden bana yardım etti .Etim parçalanmış gibi hissediyordum ,tarif edilemez bir acıydı .İçeri girince lambayı yaktı .Kendi başıma ayakta duramıyordum ve tam düşecekken beni tekrardan yakaladı eli yaramın biraz altındaydı ve o belimden tutunca ağzımdan boğuk bir inilti çıkmasına engel olamadım .Önce dönüp belime baktı sonra elini çekip kolumdan tutu ." Ne oldu ? " dedi .bilmiyorum der gibi kafamı hareket ettirdim. Beni koltuğa oturttu belim ona dönüktü ve acıdan duramıyordum gözyaşlarım isteğim dışında akım gidiyordu.
Ayağa kalkıp hemen eline bir bez parçası alıp belimi yavaşça açtı .Nedense titriyordum zaten hava soğuktu ve korkmuştum .Yaraya bastırınca bir an ileri gittim kendime engel olamadım .Yaraya bastırıyordu ve canım acıyordu bana bir şeyler söylüyordu ama duymuyordum odaklanamıyordum ona .yüksek sesle konuşmaya başlayınca dikkatimi toparladım ."Yüz üstü yatmalısın kanaman durmuyor " dedi .yüzünü bile görmemiştim daha elini belimden çekmeden ayağa kalkmama yardım etmek için kolumdan tutu .Yüzünü kısa bir sürede olsa gördüm yakışıklı ve gençti .Şu anda onu düşünemezdim zaten ,yüzüstü yatmak sandığımdan da zordu her hareketimde yaram açılıyordu ve hareket etmekte zorlanıyordum .önce dizlerimin üstünde koltuğa çıktım ,ama uzanamıyordum ,canımın acımasından korkuyorum. "Kendini bana bırak " dedi . Kendi başıma yapamayacağımı anlamış olacak ki kolunu göğsümün biraz altından geçirdi .
Tepki veremdim ama yüzünü gayet iyi görebiliyordum .Güzel gözlere sahipti .O beni tutunca bende ondan güç aldım ve yavaş yavaş yastığa doğru uzanmayı başarmıştım .Öyle yatmak biraz utanç vericiydi .Rahatsız hissetmeyeyim diye sanırım gidip kalçama ve bacaklarıma battaniye örttü yaraya bastırmaya devam ediyordu .Bende altında acıdan terliyor ve kıvranıyordum .Elini kaldırıp yarama bakıyordu ama kanıyordu . "Ateşin var dedi mırıldanır gibi" kendimi bayılacakmış gibi hissediyordum .Gözlerim etrafı bulanık görmeye ve seçmemeye başladı .Sanırım bayılıyordum.
......
Gözümü sabah açtım ,bir an duraksadım meraklı gözlerle etrafa bakarken bir anda kıyafetimin üzerimde olmadığını fark ettim .Kazağım üzerimde değildi ama çıplakta değildim sadece yarım bir atlet ve sütyen vardı üzerim örtülüydü .Kalkmaya çalışmak boşunaydı istesem de kalkamazdım belim hala çok ağrıyordu .Peki beni kurtaran şapkalı çocuk neredeydi ? diye düşünürken
