İçeriğe geç

SENSİZLİĞE DAİR

Bölüm 1 · 1 dk okuma

SENSİZLİĞE DAİR

Bölüm 1

Sensizliğe Dair

... doyumsuzluğu yere batsın. Ben yalnız seni istiyorum. Sadece seni! senin sesini, nefesini, kokunu istiyorum. Seninle yürümediğim sokaklar yok ama senin beni yürütmediğin sokakları istiyorum. Ayva sarı nar kırmızı sonbahar! Ben yalnız senin sen olduğunu bilmek ve görmeden buna inanmak istiyorum. Benim inancımı inanmak uğruna kırdılar. Senin kokunu doyamadığım sürenin telafisi olarak evet doyumsuzca istiyorum.

Gül güzelleri gördüm. Gül sesli renkleri gördüm ve gösterdim. Ama o yürümediğim sokakların nahoş, çöp kenarında kurdelalı karton hediye poşetinde bırakılmış kokuyu bulamıyorum. Gül güzelleri gördüm. Gül sesli renkleri gördüm. Ben yalnız seni bekledim ve yalnızca seni bekleyeceğim. Ihlamurlar çiçek açmayacak ama ben yine de bekleyeceğim.

Sen benim varlığımın sebebisin salkım saçak, ilkim ve sonumsun.

Gül destelerini sen duymasan da okumasan da ben hep sana vereceğim. Ömrün telafisi olur. Gül güzellerini anlatarak ve yaşatarak olur. Gül güzelleri gül güzeli olduğunu bildiği sürece bu hep varolagelir. Ama sensizliğin telafisi hiçbir yerde yok. Sensizlik bana bensizliği de getirdi. Acı olan tarafı bunu haklı olarak yapışın ve de bilmeyişindir.

Sen en çok papatyaları seversin. Ben ise en çok seni... Geceler boyu seni düşünürüm salkım saçak! Hep orada ağlamak istemişimdir...

Bölüm sonu

1 yorum

  • Bu yazı bana daha çok belirli bir yapıya oturmayan şiir gibi hissettirdi. Bazı yerlerde de tekrara düşmüşsün hissine kapıldım. Bu konulara daha çok dikkat edersen betimlemelerinin güzel olduğunu ve şiire daha yatkın olduğunu söyleyebilirim.

    1Yanıt