Karanlık..Şimşek çakıyor...Çok fazla yağmur yağıyor...
Zoe ve ben yatak odasında uyumaya çalışıyorduk. Annem ve babam acil bir işlerli olduğunu söyleyip dışarı çıktı. Genelde hep böyleydi ama bu sefer farklı bir şey hissettim.
-Garip..
Buna kafa yormamaya karar verdim. Zoe yüzümdeki endişeli ifadeyi görmüş. O an kısık bir sesle:
+Abii?
-Efendim Zoe
+İyimisin?
Endişelendiği çok açık . Ona rahatlaması için birşeyler söyledim.
Hava durumu oldukça kötüydü. Zoe şimşekten çok korkardı. Tamda evde yalnız ikimiz kalmışken yağmur başladı. Zoenin korkuktuğunu baktığımda anlaya biliyordum. O daha 6 yaşındaydı. Sanırım ailede en çok onu seviyordum . Gerçi bu normal. En çok zamanı onunla geçirirdim. Anne ve babam benimle fazla ilgilenmiyordu. Bu yüzden onlarla pek sık konuşmazdım. Benim aksime Zoe annemleri çok severdi .
Tam uyuyorduk , kapı çaldı. Zoe korkmuş bir ifadeyle bana baktı.
-Belkide annemlerdir. Korkma.
Kapıyı açtım ...
-kimse yok ??
Belkide yanlışlıkla çalmışlardır diye düşünerek yatağa geri döndüm.
Tak.. Tak .. Tak...
Zoe korkup bana doğru kaçtı
-Gerçekten.. Noluyor böyle. Zoe sen burada kal.
+Tamam.
Kapıyı açmaya gittim. Gerçi bu sefer gergindim. Bir daha kapı çalsa açmayacağım.
Kapıyı açtım. Yine kimse yoktu. Bu sefer kapıyı dikkatlice kilitlediğimden emin oldum ve yatağa geri dönüyordum.
(Zoenin çığlık sesleri)
Koştum. Sadece telefon çalıyormuş. Tabi Zoe korkar. Hava yağmurlu ,şimşek çakıyor , kapı iki kez çaldı ama kimse yok . Telefonu açtım
(Kırık kırık sesler )
-Merhaba..?
--Lütfen...Lütfen yardı-
(Dıt.Dıt.Dıt)
- Tanrı aşkına noluyor böyle?
Zoe sessizleşti
-Zoe iyimisin?
+Abi , o annemin sesiydi .........
**Kamu spotu
*Merhaba arkadaşlar. Bu benim ilk kitabım. Doğrusu nasıl başlayacağımı bilmiyordum. Bu bölümü de rüyamda gördüğüm birkaç şeyden esinlenerek yaptım. Türk değilim bazı yerlerde yazım hatası falan ola bilir. Lütfen fikrinizi ve tavsiyelerinizi benimle paylaşın. *