İyi okumalar!
**
"Su kaç!"
Çığlık atarak Çağıl'ın peşine takıldım. Çağıl tabana kuvvet koşarken ona yetişmeye çalışıyordum. Benim geride kaldığımı fark edince koşarak yanıma gelip elimi tutarak çekiştirmeye başladı.
Kucağında yavru köpek, ellerinde ellerim nereye gittiğimizi bilmeden koşuyorduk.
"Çağıl bahçeye girelim!" yüksek adrenalin yüzünden bağırarak konuşmuştum. Çağıl beni dinleyerek karşımıza çıkan ilk bahçeye dalmıştı. Bahçenin kapısını kapatarak duvarın kenarına çöktük.
Soluklanmaya çalışırken kafamı duvara yaslamış gözlerimi kapatmıştım. Kalbim sanki kulaklarımda atıyordu. Birkaç saniye kendime gelmeyi bekledikten sonra gözlerimi açıp Çağıl'a baktım, beni izliyordu.
"İyi misin?" diye sordu. Kafamı aşağı yukarı onaylarcasına salladım.
"Sen nasıl nefessiz kalmadın bu kadar rahatsın?" diye sordum.
"Sporcu adamız kızım biz. Bize bunlar vız gelir tırıs gider." gülerek köpeğe döndüm. Dilini dışarı çıkarmış bizi izliyordu.
"Bu köpek kadar rahat olmak isterdim." dedim. Gülerek köpeğe baktı Çağıl. Daha sonra bakışları başka yere kaydı. Baktığı yere bakınca ellerimize baktığına gördüm. Bir saniye ellerimiz? Hâlâ el ele tutuşuyorduk.
Elimi çekmeye çalışınca daha sıkı tutarak buna engel oldu. Ona döndüğümde ıslık çalarak etrafına bakıyordu. Umursamamaya çalışarak köpeği sevmeye başladım. Köpek mayışarak Çağıl'ın kucağında yayıldı. Köpekte fark ettiğim şeyi Çağıl'a söylemek için ona döndüm.
"Çağıl," bana bakınca konuşmaya devam ettim. "Köpeğin tasması var." kaşları çatılmıştı. Köpeğe baktığınızda tüyleriyle aynı renk olan tasmayı zor da olsa görebiliyordunuz.
"Hangi salak tüyleriyle aynı renkte tasma alır ki?" diyerek kaşlarını çattı. Köpeğin tasmasına bakmak istediğimiz sırada köpek mızmızlanarak gözlerini açtı. "İyi en azından telefon numarasını yazmayı akıl edebilmişler."
Muhtemelen bizi kovalayan köpek annesi değildi. Kucağımızda yabancı bir köpek gördüğü için kovalamıştı.
Çağıl cebinden tek eliyle telefonunu çıkarmak için uğraşıyordu. Bu şekilde telefonu çıkaramayacağını anlayınca elimi dudağını büzerek bıraktı.
"Köpeği bana ver istersen." böylece telefonu cebinden daha kolay çıkarmıştı. Tasmada yazan telefon numarasını söyledikten sonra telefonu kulağına yasladı.
"Köpeği vermesek mi? Baksana daha tasma seçmeyi bilmiyor." diyerek burun kıvırdım.
Bana cevap vereceği sırada telefon karşı taraftan yanıtlanmıştı bile. Çağıl telefonla konuşurken ben köpekle oynuyordum. Köpek beni çok sevmiş olacak ki beni yalamaya çalışıyordu. Gülerek göbeğini gıdıklamaya başladım. Köpek delirmiş gibi kafasını sağa sola savuruyordu.
Çağıl telefonla konuşmayı bitirdiği için köpekle uğraşmayı bıraktım. Kafamı sallayarak ne olduğunu sordum. "Yakınlardaymış, kalk marketin önüne gidelim." Kafamla onu onaylayarak oturduğum yerden kucağımda köpekle kalktım.
"İstersen köpeği ben taşıyabilirim" dedi Çağıl. Kafamı hemen iki yana salladım.
"Yok ben çok sevdim köpeği teslim edene kadar benim kucağımda kalsın." omuz silkerek yanımda yürümeye başladı.
İki dakika sonra buluşmanın olacağı marketin önüne gelmiştik. Köpeğin sahibinin kim olduğunu bilmediğimiz için onun bizim yanımıza gelmesini bekliyorduk.
Karşıdan bizim yaşlarımızda bir erkeğin geldiğini görünce bizde ona doğru yürümeye başladık. Köpek onu görünce kuyruğunu sallamaya başladı.
Çocuk yanımıza geldiğinde Çağıl'a bakmadan bana selam verdi.
"Selam." diyerek elini uzattı.
Çağıl benim yerime uzattığı elini sıktı. "Aleyküm selam." Ellerine baktığımda çocuğun elinin bembeyaz olduğunu gördüm. Çağıl anlaşılan çocuğun canını yakıyordu.
Çocuk elini zorla Çağıl'dan kurtardıktan sonra gülümseyerek bana döndü. "Telefonda seninle konuşmuştuk sanırım."
"Aynen telefonda onunla konuştun. Ergenlikten çıkamadığı için sesi daha yerine oturmadı." dedi Çağıl.
Çağıl'ı tekrar duymazdan geldi. "Ben Murat."
"Koyayım da tur at." bu son damla olmuştu. Çocuk sinirlenerek Çağıl'a döndü.
"Kardeşim ayıp oluyor." yanlarında ben olduğum için Murat'ın şov yaptığını anlamıştım. Çağıl yalandan gülerek sağına döndü. Tekrar Murat'a baktığı sırada yüzündeki ifadeyi görünce ben bile korkmuştum.
"Lan köpeğini de al siktir git elimden bir kaza çıkacak." diyerek Murat'ın üzerine yürüdü. Kaostan beslendiğim için herhangi bir müdahalede bulunmadım.
"Yapma ya. Ne yapacaksın mesela?" Çağıl sinirlendiği için gülerek bana baktı. Bu gülüş "Birazdan nasıl da ağzına sıçıyorum, iyi izle." demekti.
Karşıdan gelen polis arabasını görünce Çağıl'ın kolundan çekiştirdim. "Boşver hadi gidelim. " Çağıl bana baktıktan sonra kafasını salladı.
"Al köpeğini de bir daha gözüme gözükme."
Kucağımdaki köpeği Murat'a uzattım. Murat bilerek bana temas ettikten sonra köpeği elimden aldı. Sırıtarak Çağıl'a baktı. Çağıl'a korkarak dönüp bakmak istediğimde hızla Murat'a atılıp kucağındaki köpeği bana attıktan sonra yumruğunu Murat'a geçirdi.
"Çağıl polis var ne yapıyorsun!" beni dinlemeyerek Murat'a tekrar yumruğunu geçirdi.
"Çağıl!" yanımıza gelen polis arabasını görünce korkarak Çağıl ve Murat'a baktım.
"Al işte sıçtık."
***
Çağıl ve Murat'ın kavgasının ardından pardon Çağıl'ın uyguladığı şiddetten sonra kendimi karakolda bulmuştum. Kucağımdaki köpek şaşkın bakışlarla etrafını izliyordu. Ah be köpek bir gün içinde görmediği dert çile kalmadı.
Köpeği severken karşımda oturan Çağıl'ı izliyordum. O ise biraz daha uzağımızda oturan Murat'a sinirli bir ifade ile bakıyordu. Yanıma gelen polis memuru ile ayağa kalktım. Memur bir bana bir de kucağımdaki köpeğe bakıyordu. Yüzündeki ciddi ifade köpeği gördükten sonra gülümsemeye bıraktı. Köpeğin kafasını okşadıktan sonra bana döndü. "Senin ifadeni almam gerekiyor."
"Tabii efendim." diyerek hazır ola geçtim. Yaptığım harekete gülerek bakıp kafasını iki yana salladı.
Polis memuru önümden yürürken bende onu takip ediyordum. Murat'ın önünden geçeceğim sırada bana göz kırpınca ayağını ezerek önünden geçtim. Acıyla eğilerek ayağını tuttu. Polis memuru sese bakmak için arkasına dönünce yalandan gülümsedim. Fazla takılmadan yürümeye devam etti.
Polis bir masanın önüne gelince bana oturmam için sandalyeyi işaret etti. Onu dinleyerek gösterdiği sandalyeye oturdum.
Sorguya başladık.
Olanları baştan sona anlattıktan sonra polis gözlerini ekrandan çekerek bana baktı. "Çağıl Ekiz, şahısın kız arkadaşına tacizde bulunduğunu söyledi. Doğru mudur?"
Kız arkadaşım?
Kafamla onaylandıktan sonra cevapladım. "Evet, erkek arkadaşım beni korumak için böyle bir çıkışta bulundu."
Memur kafasını aşağı yukarı salladı. "Anlıyorum." Ayağa kalkınca ben de onunla birlikte ayağa kalktım.
"Hepiniz gençsiniz bildiğim kadarıyla da Çağıl bir basketbol takımında oyuncu." bana bakarak onu onaylamamı bekledi. Kafamla polisi onayladım. "Birbirinizi ikna edip birbirinizden şikayetinizi çekmeniz iki tarafında yararına olur."
Benimle konuşmasını bitirdikten sonra kafasıyla gidebileceğimi işaret etti. Köpekle beraber koridorda ilerleyip Çağıl'ın yanına gittim. Murat'ı görememiştim.
"Birbirinizden şikayetinizi geri çekin." diyerek Çağıl'ın yanına oturdum.
Kaşlarını çatarak bana baktı. "Seni resmen taciz etti farkında mısın?"
"Çağıl saçmasapan konuşma. İkinizde birbirinizden şikayetinizi geri çekeceksiniz." dedim bakışlarına karşılık vererek.
"Çekmeyeceğim."
"Çağıl!"
"Ne Su ne!" sinirden gözlerim dolarken bakışları yumuşadı. "Su tamam ağlama, özür dilerim."
Ağlamıyordum ki... Bir dakika, bu işe yarayabilir.
Yalandan ağlamaya başladım. Çağıl yanaklarımı tutarak yüzümü yüzüne çevirdi. Bileklerindeki kelepçeyi görünce daha çok ağlamaya başladım.
"Sicilin kirlenecek çek şu şikayeti!" cümleyi kurarken ağlamaya devam ediyordum.
"Tamam Su. Çekeceğim şikayetimi."
"Gerçekten mi?" kafasıyla beni onayladı.
"Evet. Yeterki ağlama." dayanamayarak köpeği yere koyup Çağıl'a sarıldım. Çağıl kelepçeli ellerini boynumdan geçirerek sırtımdan beni kendisine çekerek ona yapışmamı sağladı.
"Tamam geçti ağlama."
Çağıl'ın kalbinin hızlı atışını hissetmiştim. Evet kalbinden kalbime güzel hisler geçmişti.
**
Bölüm sonu.
Hissediyor musunuz? Az kaldı az. Aralarını yapacağım bunların!
Bu bölüm biraz uzun oldu umarım eğlenerek okuduğunuz bir bölüm olmuştur. Okumadan yayınlıyorum umarım yazım yanlışı vs. yoktur.
Seviliyorsunuz!
