Artık bıkmıştım buna katlanamıyordum. Katlanmakta istemiyordum. Her seferinde bu suçların benim üstüme atılmasına katlanamıyordum.
Olmuyordu .
Başaramıyordum.
Beceremiyordum.
Artık bu hayata katlanamıyordum.
Yaşama isteğimi artık kaybetmiştim.
Cidden hayata olan hevesim yok olmustu nasıl yaşayacağımı bilmiyordum. Bida o eve gidicekmiyim onunda bilmiyordum .
Burda tek başıma karanlık bir sokakta hiç biseyim olmadan dolaşıyordum.
Hepsi o kadının yüzünden oldu o hayatta olmasaydı çok mutlu olabilirdik . Ama olmadı.
Babam annemi o kadınla aldattığı için istediğim mutluluğu asla yaşayamadım.
O gece o gece olmasaydı herşey daha güzel olabilirdi. O kadının eve gelip . Ben hamileyim demesi asla zihnimden çıkmadı ve annemle o kadının tartışması ve son olarak da tartışırken o kadının annemi merdivenlerden aşagı itip ölmesi asla zihnimden çıkmamıştı.
Keşke hiç dogmasaydımda bunlar belki yasanmazmadı
O rahme girdiğim günden nefret ediyorum
Burdan devam edecek yarın saat 15.00