Yine aynı evin içinde yine borca girdiği başka bir adamla oturuyordu. Daha artık ne kadar borçlanacktı ve ben evdeki bu adamlara daha ne kadar çay kahve taşıyacaktım? Bu evi bile en az 4 kere kaybedip 5 kere geri almıştır yani. O kızmadan ben kahveleri yapmıştım . Salona girdiğim sırada adam ;
"Şu borcunu öde artık . Beni tefeci yaptın resmen. Senin yüzünde kaç milyar zarara girdim biliyorsunuz sen?"
"Şu an param yok. Bana 1 ay ver."
"Lan sana daha ne kadar zaman vereceğim.
"Kızımı al. Belki borcu kapatmaz ama üstünü tamamlarım .
"NE DİYORSUN LAN SEN!"
"BABA!" sesim titrek ve yüksek çıkmıştı elim ayağım titriyordu ve tepsi elimden yuvarlanıp düşmüştü bile ."Beni satacak kadar düşmüş olamazsın değilmi" diye devam ettirdim cümlemi . Karşısındaki adam öfkeyle soludu .
"SEN ne biçim bir insansın. Layık bile değilsin insan demeye esefle safilinsin sen . Köpek görse suratına tükürür ulan. Kızını satmak ne demek. Mal satıyorsanki sevdasını düşündüğümüz piçi. Küfür etmeme bile demiyorsun beni günaha sokuyorsun. "
"SENDEN NEFRET EDİYORUM BABA. BU EVİ KAYBETTİN GERİ AL DİYE ÇALIŞTIM. ANNEMİ KAYBETTİN DESTEK OLDUM.SEN BENDEN NE İSTİYORSUN BABA!" avazım çıktığı kadar bağırıyor ve ağlıyordum.
O ise sadece izliyordu. Adam derin bir nefes aldı .
"Hanım efendi sizinle dışarıda konuşmamız mümkün mü?"
"Tabi." dedim adamı takip ederek bahçeye çıktım
Bölüm sonuuuu