Kütüphanedeki kitap raflarından kendi tarzıma göre kitap ararken Efe bir anda “ Hadi Beren’in yanındaki masada iki kişilik boş yer var.” Diyerek kolumu çekiştirmeye başladı ve bende elime rastgele bir kitap alarak peşinden gittim. Masaya oturduğumuzda Beren’in buraya doğru çaktırmadan bakmaya çalıştığını gördüğümde Efe’yi dürtükledim tabi benim salak arkadaşım anlamayarak bir anda etrafa başladı .
Bunu gören Beren sırıtarak önüne döndü. Normalde olsa Efe'nin durumuna üzülürdüm ancak aldığım bilim kurgu kitabı yüzünden bence yeterli bir intikam oldu.
Beni bir anda çekiştirdigi için romantik ya da romantik komedi kitabı almak yerine elimde olan ve asla okumayı sevmediğim bilim kurgu kitabıyla bakışmaya başladım. Oturduğumuz taraf çok kalabalık olduğu için yeni kitap almaya da kalkamadım bu yüzden kitaba belki içinde aşk var diye küçük bir umutla başladım .
Şimdi size kendimi anlatayım ben Mira 19 yaşındayım İngiliz Dili ve edebiyatı okumak için mezuna kaldım , çocukluk arkadaşım Efe de bilgisayar mühendisliği okumak için mezuna kaldı. Aslında bakmayın ikimizinde çok güzel yerlerde istediğimiz bölümler tutuyordu ama bizim hayalimiz Hacettepe Üniveristesi olduğu için bir karar vererek mezuna kaldık. Sınavdan sonuçları açıklandığı zaman çoğu konuyu çalışarak konuları bitirdik en azından kendi adıma konuşayım Efe'nin uzun uğraşları sonucu yaklaşık bir aydır bu kütüphaneye gelerek ders çalışıyoruz yani doğrusu o ders çalışıyor ben genelde kitap okuyorum . İlk başta neden güzel bahçemiz varken kütüphane köşelerinde süründüğümüzü anlamadım ancak kütüphaneye ilk geldiğimiz gün Efe'nin ilkokul aşkı olan Beren'i görünce herşey yerine oturdu. Bir aydır asla birbirlerine adım atmayan bu ikiliyi izlerken aşka olan inancımı bir kez daha kaybettim sürekli bakışıp bakışıp utanıp bakışmayı kesmeleri bir süre sonra insanı gerçekten sıkıyor benim yerimde olsanız anlardınız.
Kitabı okumaya tam daldığım zaman Efe'nin dürtmesi ile kendime geldim "Hadi artık eve gidelim Hatice Teyze aradı yemek yapmış sizde toplanıyormuşuz bu akşam . " Kütüphaneye geç geldiğimiz için ve bilim kurguyu pek sevmediğim için maalesef kitabı bitiremedim bu yüzden bir anda kütüphane kitabını okuduğumu unutarak üstüne pembe fosforlu kalemim ile işaret bıraktım kitabın benim olmadığını hatırladığım da biraz geç kalmıştım. Hemen kitabı aldığım yere bırakarak Efe'nin peşinden çıktım.
Eve geldiğimizde annem ve Efe'nin annesi Fatma Teyze masayı kuruyordu. Babam ve Efe'nin babası Abdullah Amca da haberleri izliyordu.Yemekleri yedikten sonra masayı onlar hazırladığı için geri kalan her işi bize kitleyip onlar sohbet için oturdu .
İlerleyen saatlerde Efeler yandaki evlerine geçtiler onlar gittikten sonra uyku bastırdığı için koltukta uyuyup kalmışım tabi kimsede beni kaldırmakla uğraşmayınca sabah söverek uyandım . Her yerim tutulduğu için Efe'ye gitmeyelim diye yalvarmam sonucu bugün kütüphaneye gitmedik ve tüm gün Efe ile Supernaturali baştan izlemeye başladık.Benim Deanı fazla övmelerim sonucu onun bana abilik taslayıp diziyi kapatması ile günü bitirdik .
Sonraki gün kütüphaneye gidince eşyalarımızı masaya bırakıp geçenki kitap rafına yürüdüm bir kitabı ne kadar sevmesem de asla yarım bırakamadığım için yine geçen gün başladığım o iğrenç bilim kurgu kitabını elime aldım ve kütüphane görevleri olan Sultan ablaya selam vererek yerime geri döndüm ve yine birbine aşık aşık bakarak sırıtan ikiliye bakarak yerime oturdum. Sanırım bu ilişki için ben gazlamadan kimse adım atmayacaktı.
Kitabı açıp kaldığım yerden devam edicekken bir anda pembe fosforlu kalem ile işaretlediğim sayfada yeşil bir post it gördüm üstünde " Gerçekten pembe mi ?" Yazıyordu.