Bahçeye indiğimizde çiçekleri suladık, yeni çiçekler ektik ve sohbet ettik. "Hyunjin çok yakışıklı bu arada." Demesiyle gözlerimi devirdim. "Dışardan egolu veya havalı gözükebilir ama iyi çocuk." Daha ne kadar anlatacaktı? "Daha ne kadar anlatacaksın?" yeter yani. "Tanıdın mı iyice?"
"Sayende evet de ama ne işe yarayacak?" kıkırdadı. "Felix akşama yemeğe gelecekler. En güzel kıyafetlerini giy ve olabildiğince güzel ol." Annem ciddi miydi? "Anne ciddi misin?"
"Ben gayet ciddiyim Felix. Minho hadi kıyafet seçmesinde yardımcı ol." Bu kadar mıydı cidden? Minho kolumdan tutarak beni odama doğru sürükledi. Ne kadar istemesem de kıyafet seçtim. Bembeyaz, dizlerimin biraz üstünde biten boyu vardı. Saçlarımı ise zaten düz olduğu için bir saç diplerimin biraz altından iki tutam aldım ve aldığım tutamları ince bir şekilde ördüm. "Bir şey deyim mi çok güzel olmuşsun kesin sana aşık olucak."
"Saçmalama kim bana aşık olur. Hem de benimle zorla evlenen birisi."
"Bence erken konuşuyorsun." Annem bir hışımla odaya daldı. "Hadi birazdan gelirler azıcık hızlı ol." Derken beni baştan aşağıya süzdü. "Bence çok güzel oldu dimi Sojin Teyze?" dedikten sonra Minho güldü. "Evet, güzel olmuş. Ama birazda burada oyalanırsak misafirleri yani müstakbel dünürlerimi ve damadımı karşılayamayacağız." İkisi de güldü. İkisi de odadan çıkarken arkalarından "Anne komik değil!" diye bağırdım. Ama kimse umursamadı.
Ben merdivenlerden inerken hizmetçiler kapıyı açıyordu. Şu anda korktuğum oluyordu gelmişlerdi. Gelmişlerdi.
HWANG HYUNJİN
Felix dedikleri bu omega mıydı? Gerçekten çok güzeldi. Yıllar onun güzelliğini alamamıştı. Sarı saçları ve bembeyaz vücudu aynıydı. Benimle nasıl evlenmeyi kabul etmişti ki? Bu kadar güzel bir omeganın ruh eşi olmayı herkes isterdi. Ama o sadece benim olacaktı. Sadece bana ait olacaktı. Ruh eşi çıkalım çıkmayalım sadece bana aitti.
Herkesin bana baktığını fark edince selam verip masaya Felix'in yanına oturdum. Masadaki herkes bize bakıyordu. Onları umursamadan yemeğimizi yemeğe başladık. "Hyunjin sen kaç yaşındasın?" soran kişi Minho'ydu. "21 yaşındayım." Acaba Felix kaç yaşında? "Felix sen kaç yaşındasın?" diye sordu Jisung. "18 yaşındayım." Gerçekten çok küçük ve gençti.
Ha bu arada Jisung benim kuzenimdi. Babası küçük yaşta vefat etmişti. Bundan dolayı annesi yani halamda vefat etmişti. Jisung'u ablam Yeji ve ben kardeşimiz gibi severdik. Ablam Yeji şu anda ruh eşi Ryujin'in doğum günü olduğu için bizimle gelmemişti. Ama oda Felix'i tanıyordu.
Herkes yemeğini bitirdikten sonra salona geçtiler. Bizde -Hyunjin, Felix, Minho ve Jisung- Felix'in odasına çıkmıştık. Odası mavi tonların yoğundu. Benim odam ise siyah ve grinin tonlarındaydı. Ama Felix ile evlendiğimde odamızı o seçecekti. Zevkine güveniyordum. "Hadi birbirinizi tanımak için sorun." Dedi Jisung.
"Hadi ben başlayayım." Başlasın bakalım. "Kaç yaşındasın?" kolaydı. "21 senden 4 yaş büyüğüm." Şaşırması gözlerinden okunuyordu. "Sıra bende. Ruh eşini buldun mu?" kafasını salladı. "Hayır bulamadım peki sen?" bende bulamamıştım. "Bulamadım..." gece birbirimize sorduğumuz sorularla geçmişti. En sonda giderken dayanamayıp sarılmıştım. Ne kadar rezil bir insanım. Yüzü gerçekten de hiç olmayacak kadar kızarmıştı. Benimde aynı şekilde. Jisung bununla dalga geçecekti.
Saraya gittiğimizde Jisung'la benim odama geçtik. "Felix'i sevdin mi? Ben çok sevdim." Yani sevmiştim. "Yani sevdim güzel bir omega." Lafımı bitirmeden hemen 'ooo'lamaya başladı. Koluna vurdum.
"Peki Minho'yu sevdin mi?" Minho dediği anda yüzü kızardı. Fark ettiğimi anlayınca hemen elleriyle yüzünü kapattı. Ama çoktan görmüştüm. "Evet iyi çocuk. Ama sana bakılırsa çok sevmişsin." Dedikten sonra gülmeye başladım. "Yaa gülmesene ben seninle Felix'e sarıldığında dalga geçtim mi?"
"Geçmiş olsun şimdi. Hadi odana git ben uyuyacağım." Yataktan kalkıp kapıdan çıkacakken "İyi geceler Felix'li rüyalar gör." Dedi ardından da odamdan çıktı. Felix geldi ama. Aptalca sırıtmaya başladım. Sırıtmamak için yanaklarıma hafifçe vurdum.
Üstümü değiştirerek yatağa yattım. Bugün olanları düşünürken uyuya kalmışım...