Yağmurlu bir gündü, salıncakta tek başına sallanan bir kadın vardı. Yağmur damlaları göz yaşlarını saklamaya çalışsada başaramamışlardı. Birden yanaklarından sadece sıcak damlaların süzüldüğünü hissetti. Başını yukarı kaldırdı fakat hiç bir şey göremedi. Biri eline şemsiyeyi tutuşturdu ve hızlı adımlarla uzaklaştı.
Ne olduğunu, kim olduğunu düşünmeye başladı. Yürüyüşü dadısınınkinden farklıydı, ayrıca kokusu... Yağmur yağarkenki toprak kokusuna rağmen fark edilebiliyordu.
Birden arkasından koşarak kendisine doğru gelen birini duydu, ona sesleniyordu. Endişeli bir ses tonuyla " Sonunda sizi buldum genç bayan" Genç kız hiç tepki vermedi. Dadı genç kızın her zamanki kötü ruh haline anlayış göstererek, nazikçe kolundan tutarak eve götürdü.
Eve gittiklerinde dadı genç kızın yıkanması için banyoyu hazırladı. Bir an kızın elinde tuttuğu şemsiye gözüne çarptı. Evde öyle bir şemsiye yoktu ve almak için market ana caddenin karşısındaydı. O zaman nereden gelmişti? Biri mi vermişti? Muhtemelen.
Sıcak bir banyodan sonra elinde şemsiyeyle beraber uzanıyordu. Hala ıslaktı ama elinden düşürmeyede hiç niyeti yoktu. Tüm fece boyunca o yabancıyı düşündü. Görmedi ama hissetti. Hala etrafındaymış gibi kokusu aklından çıkmadı.