Tüm şehit ailelerinin ellerinden öperek başlıyorum.
Ben kendimi tanıtmayacağım aslında tanıtsamda çok bişi değişmez ama ben yinede tanıtmayacağım burada bu yazıları yazmamın sebebi hayatımda ki değişikliği gerçekleştiren bu duygu. Şehitlik duygusu dönüm noktam oldu okula bile başladım yani kaldığım yerden devam ettim ama onun öncesinde size yaşadıklarımı anlatmak istiyorum.
Ben daha 17 yaşındayken başladı aklım başıma gelmeye çok kötü anılarım vardı ve herşeyden bıkmıştım taki karşıma Şehit Ali Uçar ın fotoğrafı çıkana kadar onu o kadar çok kendime benzettim ki çok şaşırdım Anne ben 24 ümü göremem diyip 23 ünde şehit oldu bu beni çok etkiledi gerçekten inandım şehitliğe neden daha önce görmedim ki dedim neden şehitliği daha önce görmedim dedim Edirne kapı şehitliği ilk şehitliğe gidişim dikkatimi çeken bişi oldu hava çok sıcaktı ama şehitlik buz gibiydi hepsini teker teker gezdim huzur doldu içim ayaklarım yere basarken utanıyodum nasıl olurda onlar ordayken öyle yürüyebilirdim ki içim öyle bi burkuldu ki sanki canım çıktı içimden ağladım
Belki çok ağlamadım ama hissettim şehitliği çok farklıydı öyle güzeldi ki ben bile şehit olacağım sandım gerçekten inanmak buydu benim için yaşayarak bazı şeylerin farkına varıyoruz bazen geç bazen erken keşkeler hava da uçuşur her zaman çünkü biz insanoğlu çok doyumsuzuzdur. Şehitler kim için şehit oldu biz böyle olalım diyemi bu ülke kolay kazanılmadı
Ağlamak istiyorum bazen yazarken bile ağlamak istiyorum haksızlık deilmi evet onlar çok güzel yerdeler ama yaşamaları gerekmezmiydi haşa ben asla kimsenin kaderini sorgulayamam canları acımamıştır dimi diye soruyorum sürekli kendime öyle çok canım yanıyo ki düşündükçe unutuldular diyorum kimse hatırlamıyor bu sefer ben başladım paylaşmaya şehitleri ve fotoğraflarını ne kadar işe yararsa bilmem ama ben hak yol tarafındanım safımı belli etmek istedim. Savaşlar dursun demiyeceğim çünkü burası dünya burası oyalanma yeri ve her gün daha çok birbirimize girmekten korkuyorum ülkem için savaşmak benim için bir onurdur biz Türkler için savaşmak düğün gibidir iki elimizi şıklatırız ve biter Allah yolunda olan kazanandır kuşların filleri yendiği dünya burası tamam dersin bitti ama yeniden başlar unutma her zaman bir sınanma içindesin saygıyla...