SEFALET TANRISI

Sefalet Tanrısı, tüm onursuzluğunu tabanlarından zemine yayıyormuşçasına topuklarını yere vura vura; hiddetle büyük salonu terk ettiğinde hiçbirimiz umursama gereği duymadık, bu konuda söz arasına laf sokuşturanımız bile olmadı. Şimdi düşünüyorum da, Sefalet Tanrı'sının gitmesi üzerine Tanrı'mın sözcüsü olarak tepkileri ölçmek için bakışlarımı büyük salonun yüksek rütbeli insanlarında gezindirdiğimde Güneş Tanrısı Folares'in kâhini Ege'nin mavi irislerinde parıldayan o ışıklar pişmanlık değil, boşluktu. Zaman Tanrısı'nın yardımıyla geleceği öngörürken, tüm kasları korkuyla gerilmiş, beyninin bize sunduğu tek şey boşluk olmuşken; anlamalıydım ki Sefalet Tanrı'sının öfkesinin bir çift iriste toparlanamayacak kadar közlendiğini ve Tanrı'ların, göğüs kabarta kabarta anlattıkları gibi kehaneti engelleyemediklerini. Ve anlamalıydım ki; Ateş Tanrısı insanlığa yıkım getirecekti ve ateşlerin taptığının Sefalet Tanrısına dönüşmesi, onu ruhen değil bedenen etlilemişti; kehanet yerini bulmakta gecikmeyecekti.