Bölüm 1

Okulun konferans salonundaydık şiir okuycaktık. Fazla heyacanlıydım. Bizden önce çıkanlar aşırı iyiydi. Sonunda sıra bizim sınıfa geldi. Sahnede heyecanım yok oldu. Hiç kimseye bakmadan güzel şekilde söyledim. Biz gittikden sonra 12'ler geldi. Hiç kimseyi önemsemiyordum. Takki o sesi duyana kadar. Koskaca salonda ne kadar ses duydum ama hiç biri dikkatimi çekmemişdi. Ama o ses çok güzeldi. Kafa kaldırıp o kişiye baktım. Çok yakışıklıydı. Çok güzel saçları vardı. Adını bilmediğim için ona güzel saçlı çocuk diyecektim. Son konuşmalarda yapıldıktan sonra herkes sınıfına gidecekti. Ben ise onu bekleyip onunla çıktım. Fazla yakışıklıydı. Dersler bittene kadar ancak onu düşündüm. Çıkışta onu bekleyip onunla çıktım. Malesef yolumuz hemen ayrıldı. Eve gidip onu düşündüm. Bir insan nasıl böyle yaratıla bilirdiki?!