Kıyafetlerimizi giyip bizi gitmemiz gereken yere götürecek olan arabaya bindik.Benim içimde azıcıkta olsa heyecan bardı ama Black için aynı şey söylenemezdi. gitmemiz gereken yere vardık. Arabadan indik ve Black’i alıp yürümeye başladım. Geldiğimiz yer tenha bir alan olduğu için kurtla dolaşmak gayette kolaydı. Zaten Black siyah olduğu için hangi ırk olduğu belli olmuyordu. birkaç dakika sonra karşımıza bir kız bir erkek olmak üzere iki tane çocuk çıktı.Benimle yaşıt gibi görünüyorlardı ama kız çok küçüktü hemen Black’i devreye soktum. Black gerçekten başarmıştı yani korkmuşlardı. Hemen ardından ben de atladım .Kız hemen oradan uzaklaştı erkekse orada kala kaldı. Ama herhangi bir sorun yoktu zaten bir ajan buluşacaktık. kendini savunmak için yanında bulduğu tahtayı bize savurmaya başladı tabi ajan olduğumuz için bunları yemedik. Karnına onu yere düşürüp ,sendeletecek bir tekme attıktan sonra Black’e onu almasını söyledim ve arabaya doğru ilerledik.İlk görevin bu kadar kolay olacağını düşünmemiştim. Ben ön koltukta oturuyordum Black ile çocukta arkadaydı çocuğun çırpınış seslerini önden duyabiliyordum. ona her şeyin yolunda olduğunu ve kesinlikle zarar vermeyeceğimizi söylüyordum.Tatmin oldu mu bilmiyordum.Akademiye vardık. Çocuğu direkt olarak Bayan Carmen’ın yani annemin odasına götürdüm.Tabii çocuğun eli kolu bağlı olduğu için konuşamıyordu bile. Ağzını açtım ve annemden izin alarak konuşmaya başladım.
-Büyük ihtimalle öleceğini düşünüyorsun biliyorum ama burası güvenli ve neden burada olduğunu yakında öğreneceksin yani kıpırdamayı bırakırsan.
-Kardeşim nerede neden buradayım ?!
-Söyleyecem dedim ya zigot !
(Annem bana keskin bir bakış attı ve sözü ona bırakmamı söyleyip başladı.)
-Şu anda kurtlar akademisindesin burada ajanlık yapıp kendini geliştireceksin böyle bir karşılama yapmak tabii ki hoş olmadı biliyoruz ama emin olmamız gerekiyor sonuçta biz gizli bir kuruluşuz umarım anlamışsındır.
-Peki neden ben ?
(Hemen atladım)
-Çünkü önümüze ilk sen çıktın senin bahtın burada kendini suçlamalısın yani.(Annem sözü tekrar bana bırakıp odadan çıktı.)
-Bak ne yaşadığını gayet iyi biliyorum ama kardeşin sazan gibi atladı yani nerede bizde bilmiyoruz.Eviniz ya da verebileceğin bir adres var mı ?
-(Şok içinde)Teyzemizle yaşıyoruz evde yakındı zaten kız kardeşim oraya gitmiştir (deyip adresi verdi)
Verdiği adrese burs kazandığıyla ilgili bir mektup gönderdim kız kardeşi küçük olduğu için anlatamaz diye düşündüm zaten oda doğruladı çünkü kekeme imiş.
-Adın ne bu arada,kaç yaşındasın kendinle ilgili bilgi vermen gerek.
-Söylemezsem ne olur?
-İnatlaşmayı kes!
-Peki adım Leonardo Vinsel kısaca Leo 16 yaşındayım eeee bu kadar sanırım.
-Ciddi olamazsın neyse bu yeterli daha fazla uğraşamayacağım.Fakat bana hayat hikayeni anlatman gerek sonra sana akademiyi gezdireceğim.
-Duymaya hazırlan çünkü biraz sarsılacaksın.
-Ben sarsılmayacak kadar dolu ve duygusuzum bana etki etmez başla…