Şaziye küçük bir kasaba çocuğuydu. Zararsız, tatlı bir kızdı . Ama tabiki de onu sinirlendiren bacanazkar olmadan😡 Neyse☺😇 bir gün Şaziye annesinden izinsin kasaba da yürüyor du. Düdüklü tencere kafalı bir adam çıkmıştı. Adam: -senin anan baban kiiğm. Dedi. Şaziye sinirli bir şekilde: -senin annen!😡😤 dedi. Adamın kafası tutuştu. Şaziye noluyo aq dedi. İçinden ve gitti. Kimi görsün! 😠😠😡😡 bacanaklar Şaziye'nin annsinin kokuşmuş çoraplarında dikilen elbisesiyle dalga geçiyorlardı. Şaziye durur mu! Haha hayır😏😏 annesinin kokusmuş çorap kokulu aromalı elbisesini üstlerine attı. Bacanaklar nasırlı çorap kokusundan burunları eriyip karaciyerleri halay eşliğinde vücutlarından çıkmaya çalışıyordur. Şaziye üstünde elbisesi yokkuen çok üşüyordu. Biri ona hırka uzattı. Ama o kim!
Niah niah devamı 2. Bölümde bekleyin pezevenkler🥰🥰😚😚