Hakim Karan Soykan, salonun üst katındaki kürsüsünde oturuyordu. Bakışları soğuk, duruşu son derece sertti. Salondaki herkes sesini kesmiş, sadece onun ağzından çıkacak emri bekliyordu.
Savunma makamında Avukat Hazal Alkan duruyordu. Dosyasını masaya yerleştirdi ve doğrudan hakimin gözlerinin içine baktı. Geri adım atmaya hiç niyeti yoktu.
Karan önündeki evrakları kenara itti. Bakışlarını Hazal’a dikip tok bir sesle konuştu:
"Savunmanızı yapın Avukat Hanım. Lafı uzatmayın."
Hazal dosyasını açtı, dik duruşunu bozmadan konuştu:
"Müvekkilimin masumiyetini kanıtlayacak delillerim tam. Lafı uzatmaya ihtiyacım yok Sayın Hakim."
İkili arasındaki gerilim salondaki havayı tamamen değiştirmişti. Tam o sırada binanın alt katından devasa bir patlama sesi yükseldi. Binanın temeli sallandı, tavandaki dev lambalar tek tek patlayarak yere çakıldı.
Birkaç saniye içinde salon zifiri karanlığa büründü. Pencereler dışarıdaki basınçla içeri doğru patladı, cam parçaları havada uçuştu. Salonda bulunan herkes çığlıklar atarak kapılara doğru koşmaya başladı.
Hemen ardından koridordan ağır otomatik silah sesleri duyuldu. Maskeli bir grup, önüne çıkan her şeye ateş ederek duruşma salonuna doğru ilerliyordu.
Karan bir an bile duraksamadı. Üzerindeki cübbeyi söküp attı ve tek bir hamlede kürsünün üzerinden aşağı atladı. Panik halindeki kalabalığı yararak doğrudan Hazal’ın olduğu tarafa koştu.
Salonun ağır ahşap kapısı mermilerle delik deşik edilip içeri doğru yıkıldı. Saldırganlar içeriye girdiği an Karan, Hazal’ı belinden tutup yere çekti.
Devrilen ağır ahşap masayı ikisine birden kalkan yaptı. Kendi gövdesini tamamen kızın üzerine siper ederek mermilerin hedefi olmasını engelledi.
Tavandan sıvalar dökülüyor, mermiler arkalarında durdukları masayı parçalıyordu. Karan, Hazal’ı göğsüne doğru daha da sıkı bastırdı.
Hazal neye uğradığını şaşırmıştı ama üzerindeki baskı ve Karan’ın sarsılmaz duruşu ona kaçacak başka yer olmadığını gösteriyordu. Dışarıdaki dehşete rağmen kımıldamadan durdu.
Saldırganlardan biri masaya doğru yaklaştığında Karan belindeki gizli silahı çekti. Karanlığın içinden iki el ateş ederek adamı yere serdi.
Hazal şaşkınlıkla Karan’a baktı. Karan, başını eğip kıza doğru fısıldadı:
"Başını kaldırma ve bana tutun. Buradan birlikte çıkacağız."
Koridordaki patlamalar devam ederken, ikili mermilerin ortasında karanlıkta yan yana kaldı. Şimdi tek amaçları bu adliyeden sağ çıkmaktı.